Σε άλλες συνθήκες, θα παραπέμπαμε στη γνωστή παροιμία για τους δυο γαϊδάρους που μάλωναν σε ξένο αχυρώνα. Εν προκειμένω, όμως, πρέπει να εκφράσουμε την αηδία μας και την οργή μας.
Η Πετραλιά εξέδωσε πανηγυρική ανακοίνωση για να μας ενημερώσει ότι κάλεσε τη μητέρα της Κωνσταντίνας Κούνεβα και της ανακοίνωσε ότι εγκρίθηκε από τον ΟΕΚ η χορήγηση ενός σπιτιού για τις ανάγκες της οικογένειας. Ενέκρινε, δηλαδή, τη χορήγηση κάτι που δεν της ανήκει. Γιατί ο ΟΕΚ δεν χρηματοδοτείται από το κράτος. Χρηματοδοτείται από τους εργαζόμενους, μέσω κρατήσεων από το μισθό τους. Αν το κράτος ήθελε να δείξει κοινωνική ευαισθησία, έπρεπε να βγάλει λεφτά από τον κρατικό προϋπολογισμό κι όχι να κάνει «μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα». Φυσικά και κανένας εργαζόμενος δεν έχει αντίρρηση να χορηγηθεί σπίτι στην οικογένεια της αγωνίστριας εργάτριας. Οχι όμως και να την παρουσιάζει η κυβέρνηση σαν δική της προσφορά, προσπαθώντας να κάνει προεκλογική δημαγωγία με το όνομα της Κούνεβα.
Λίγες ώρες μετά την κυβερνητική ανακοίνωση, έσπευσε να εκδώσει δική της ανακοίνωση η ΓΣΕΕ, για να μας πει ότι η κυβέρνηση ενέκρινε την κατ’ εξαίρεση διάθεση σπιτιού στην Κ. Κούνεβα «μετά από αίτημα και απαίτηση της ΓΣΕΕ και των εκπροσώπων μας στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας». Και βέβαια, ούτε λέξη για το ότι τα λεφτά του ΟΕΚ είναι των εργαζόμενων και όχι του κράτους. Αφού, όμως, πλασάρονται ως τόσο κοινωνικά ευαίσθητοι και η μεν και οι δε, γιατί δεν αποφασίζουν να χορηγούν ένα σπίτι στην οικογένεια κάθε δολοφονημένου ή σακατεμένου εργάτη;
Και βέβαια, και η μεν και οι δε κάνουν το παπί για το αίσχος του δουλεμπόριου, ενάντια στο οποίο αγωνίστηκε με σθένος η Κ. Κούνεβα, με αποτέλεσμα να υποστεί τη δολοφονική επίθεση από πληρωμένους μπράβους των αφεντικών. Μια επίθεση που ακόμα παραμένει ατιμώρητη.
