Οι απολύσεις εργαζομένων είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα έχουν συνήθως δύο όψεις. Η μία είναι η στυγνή και ανάλγητη, του τύπου «σήκω φύγε, δεν μας κάνεις», η δεύτερη, η πιο κομψή, χαρακτηρίζεται από «συμπόνια» και «θλίψη» για τους απολυμένους και τις οικογένειές τους αλλά κάτω από το πρίσμα του «ρεαλισμού» τούς λέει το ίδιο πράγμα με την πρώτη. Αυτή η δεύ-τερη εκδοχή είναι που εφαρμόζεται στο Δήμο Αμαρουσίου. Με τη μόνη διαφορά ότι σ’ αυτή τη φάση η Δημοτική Αρχή δεν λέει ακόμα στους εργαζόμενους να ετοιμάσουν τα μπογαλάκια τους, αλλά καλλιεργεί ψευδαισθήσεις, τρενάρει τις διαδικασίες, εμφανίζεται ότι αγωνίζεται για τα δικαιώματά τους και όταν έρθει η ώρα θα σηκώσει τα χέρια ψηλά και σαν Πόντιος Πιλάτος θα δείξει την πόρτα στους «υπεράριθμους» και θα τους πει: «εγώ έκανα ό,τι πέρασε απ’ το χέρι μου, αλλά λυπάμαι δεν μπορώ να σας κρατήσω».
Πάνω από 600 εργαζόμενοι είχαν προσληφθεί από τον προηγούμενο δήμαρχο Τζανίκο (από το ΠΑΣΟΚ) στον Οργανισμό Εργασίας και μερικές εκατοντάδες στις Δημοτικές Επιχειρήσεις. Σήμερα, σύμφωνα με εκτιμήσεις του προέδρου του Σωματείου που καλύπτει αυτούς τους εργαζόμενους, Ν.Καλλιμάνη, οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό Εργασίας και στις Δημοτικές Επιχειρήσεις του Δήμου Αμαρουσίου αριθμούν έως και 1700 άτομα, με ποικίλες σχέσεις εργασίας (stage, τετραωρίτες, αλλά και αορίστου χρόνου). Με την ψήφιση του νόμου 3463/06 η κυβέρνηση εμφανίστηκε να δίνει λύση στο πρόβλημα των εργαζόμενων που αν και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες κινδυνεύουν να βρεθούν στον αέρα ανά πάσα στιγμή.
Οι εργαζόμενοι στο Δήμο Αμαρουσίου, πηγαίνουν από Δημοτικό Συμβούλιο σε Δημοτικό Συμβούλιο, μήνες τώρα, περιμένοντας από τη Δημοτική Αρχή να τους δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα τι θα γίνει με τους εργαζόμενους στον Οργανισμό Εργασίας και τις Δημοτικές Επιχειρήσεις που θα κλείσουν μέχρι το τέλος του χρόνου και ποιοι θα στελεχώσουν τις νέες Κοινωφελείς και Ανώνυμες Επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν. Ο δήμαρχος, αν και εμφανίζεται υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζομένων, δεν δίνει καμία ξεκάθαρη απάντηση, χρονοτριβεί και καλλιεργεί αυταπάτες, κρύβεται πίσω από το χάος που έχει δημιουργηθεί και τα «διοικητικά προβλήματα». Το εργασιακό ούτε που θέλει να το συζητήσει.
Αυτό επαναλήφθηκε και στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο που έγινε την Πέμπτη 20 Νοέμβρη και στο οποίο συζητήθηκε το θέμα των συγχωνεύσεων-μετατροπών αρκετών δημοτικών επιχειρήσεων (στο πλαίσιο του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων) αλλά και της δημιουργίας Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «Ανώνυμη Αναπτυξιακή ΟΤΑ ΑΕ». Ατελείωτες συζητήσεις, υποσχέσεις, αλλά στην πράξη ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό. Οταν μάλιστα τέθηκε από τον πρόεδρο του Σωματείου το ερώτημα: «Ποιοι από μας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με δική σας απόφαση δεν θα είναι εργαζόμενοι;», ο Δήμαρχος «ξέχασε» το «φιλελεύθερο» προσωπείο του και έκανε μια γελοία και χυδαία επίθεση στον συνδικαλιστή, κατηγορώντας τον ότι «κινδυνολογεί», ότι «διαβάζει υπαγορευμένα κείμενα», ότι ψεύδεται, ότι «έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα» και ότι δεν ενδιαφέρεται για τις δυσκολίες της διοίκησης (!), ενώ έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει το Σωματείο για «καπέλωμα των εργαζομένων» (γιατί αντιδρά στη δημιουργία του εργοδοτικού σωματείου που επιχειρείται να στηθεί στον Οργανισμό Εργασίας, τόσο απροκάλυπτα εργοδοτικού που ο «Αντιπρόεδρος» της «Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής» που έχει οριστεί από το δικαστήριο, στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο από τις δέκα λέξεις που εκφώνησε, οι μισές ήταν «κύριε Δήμαρχε, είμαστε μαζί σας»!).
Σαν γνήσιος Μαυρογιαλού-ρος, πριν τις εκλογές ο Γ. Πατούλης (με «συνδικαλιστική εμπειρία» ως γιατρός, όπως καμαρώνει) περιδιάβαινε τους χώρους δουλειάς και υπόσχονταν στους εργαζόμενους (όχι μόνο προφορικά αλλά και γραπτά, μέσα απ’ τις προκηρύξεις του συνδυασμού του), ότι κανείς δεν πρόκειται να χάσει τη δουλειά του και ότι θα βελτίωνε τις συνθήκες εργασίας. Υποσχέσεις που παρέμειναν υποσχέσεις. Ταυτόχρονα, ο νέος Δήμαρχος αποκαλεί «νομικό έκτρωμα» τον Οργανισμό Εργασίας (με προφανή στόχο να ακυρώσει στην ουσία το δικαίωμα των εργαζομένων του Οργανισμού να εργαστούν στο Δήμο) την ίδια στιγμή που όλες οι προσλήψεις που έχει κάνει επί των ημερών του έγιναν μέσα από αυτόν ακριβώς τον Οργανισμό. «Αυτή η κοροϊδία πρέπει να σταματήσει επιτέλους, γιατί επί δύο χρόνια συνεχίζετε “όλα τα κακώς κείμενα” που βρήκατε από την προηγούμενη Διοίκηση και η πλάκα να σταματήσει εδώ», κατήγγειλε ο πρόεδρος του Σωματείου, αλλά μάταια. Τα πράγματα έχουν πλέον ξεκαθαρίσει.
Αν οι εργαζόμενοι δε μπουν άμεσα σε δυναμικές κινητοποιήσεις, έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια, τότε το παιχνίδι είναι χαμένο… από τ’ αποδυτήρια. Κάθε αυταπάτη ότι «κάπως θα βολευτούμε» απλά οπλίζει τα χέρια του Δημάρχου και των κολαούζων του να φέρουν κάποια στιγμή τους εργαζόμενους προ τετελεσμένων απολύσεων.
ΥΓ:«Συγκινηθήκαμε» ιδιαίτερα από την παρουσία των βουλευτών (πότε του ΣΥΡΙΖΑ και πότε του Περισσού) στα Δημοτικά Συμβούλια, που δε χάνουν την ευκαιρία να δηλώνουν «συμπαραστάτες». Μέχρις εκεί όμως. Ούτε κουβέντα στο πως θα συμβάλλουν τα κόμματά τους στο να μαζικοποιηθεί ο αγώνας και να οργανωθεί η αντίσταση (αλήθεια, οι κομματικοί τους μηχανισμοί υπάρχουν μόνο για… ψηφοθηρικούς λόγους;). Γι’ αυτό και ο Δήμαρχος δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει «σεβασμό» στους βουλευτές, που τηρούν το «φερπλέι» του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού, χωρίς να οξύνουν την αντιπαράθεση. Οι εργαζόμενοι μένουν για μια ακόμα φορά μόνοι τους, με μόνη «βοήθεια» τη «συμπαράσταση» στα λόγια. Ομως τι συζητάμε, τη λύση θα τη δώσουν οι… εκλογές!
