Μιλώντας την περασμένη Τρίτη στη Βουλή, υπερασπιζόμενη το νομοσχέδιό της και προσπαθώντας να πείσει ότι αυτό ξεπερνά και το Μνημόνιο και το επικαιροποιημένο Μνημόνιο του Αυγούστου, η Λούκα Κατσέλη υποστήριξε ότι η υπέρβαση γίνεται σε τρεις όρους: «Τρεις είναι οι όροι του Μνημονίου και του επικαιροποιημένου Μνημονίου του περασμένου Αυγούστου που τροποποιήθηκαν, καθώς ενσωματώθηκαν περιοριστικά και όχι γενικευμένα στις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Πρώτον, η ρύθμιση του άρθρου 2, παράγραφος 7, του ν. 3845/2010 που όριζε ότι οι επιχειρησιακές μπορεί να αποκλίνουν γενικευμένα, χωρίς περιορισμούς, κάτω από τις κλαδικές, αλλά ακόμα και κάτω από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας. Δεύτερον, η ρύθμιση του επικαιροποιημένου Μνημονίου για γενικευμένη υπερίσχυση των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών. Τρίτον, η κατάργηση της επέκτασης όλων των κλαδικών συμβάσεων και σε αυ- τούς που δεν εκπροσωπούνται στις διαπραγματεύσεις. Αντίθετα, οι σημερινές ρυθμίσεις που συμπεριλαμβάνονται στο σχέδιο του νόμου για τις εργασιακές σχέσεις κατοχυρώνουν ως κατώτερο κατώφλι ασφαλείας τους όρους της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης, ενώ παραμένει τόσο η συρροή, δηλαδή η υπερίσχυση των πιο ευνοϊκών συλλογικών συμβάσεων για τους εργαζομένους, όσο και η επέκταση για όλες τις περιπτώσεις, εκτός από αυτές που εργαζόμενοι και εργοδότες έχουν συμφωνήσει να συνάψουν ειδική επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση».
Ας ξεκινήσουμε από τον τρίτο όρο, για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Γιατί η Κατσέλη αναφέρεται μόνο στο Μνημόνιο και το επικαιροποιημένο Μνημόνιο του Αυγούστου; Υπονοεί, προφανώς, πως το επικαιροποιημένο Μνημόνιο του Νοέμβρη, βάσει του οποίου καταρτίστηκε το νομοσχέδιο, έχει «θεραπεύσει» αυτά τα θέματα, χάρη στη σκληρή διαπραγμάτευση που έκανε η υπουργός Εργασίας. Είναι, όμως, έτσι;
Στην τελευταία επικαιροποίηση του Μνημόνιου (Νοέμβρης 2010) διαβάζουμε: «Η κυβέρνηση τροποποιεί το νόμο 1876/1990 (άρθρα 11.2 και 11.3) ώστε να καταργήσει την επέκταση των κλαδικών και επαγγελματικών συμβάσεων σε όσους δεν εκπροσωπούνται στις διαπραγματεύσεις».
Δεν το γνωρίζει αυτό η Κατσέλη; Αφού η ίδια το έχει συμφωνήσει και ο επί των Οικονομικών συνάδελφός της το έχει υπογράψει εκ μέρους ολόκληρης της κυβέρνησης. Ασφαλώς το γνωρίζουν και η Κατσέλη και ο Παπακωνσταντίνου. Φαίνεται, όμως, ότι πήραν την έγκριση της τρόικας (γι’ αυτό έλεγαν ότι οι διαπραγματεύσεις για «τεχνικά ζητήματα» συνεχίζονταν και μετά την κατάθεση του πολυνομοσχέδιου στη Βουλή) να το αφήσουν προς το παρόν έξω, για να έχουν ένα προπαγανδιστικό επιχείρημα. Από τη στιγμή, όμως, που το υπέγραψαν, όχι μόνο τον Αύγουστο, αλλά και το Νοέμβρη, είναι δεσμευμένοι να το εφαρμόσουν και θα το κάνουν σε επόμενη φάση. Γιατί, βέβαια, περίπτωση να κοροϊδέψουν την τρόικα δεν υπάρχει.
Σημειώσαμε εισαγωγικά αυτό το σημείο, γιατί αποκαλύπτει τα βρόμικα παιχνίδια που παίζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και κάνει σκόνη όλη τη δημαγωγία της.
Το πολυνομοσχέδιο-σκούπα είναι πλέον νόμος του κράτους. Το ψήφισε, όπως και όλα τα προηγού-μενα, ο συντεταγμένος λόχος του ΠΑΣΟΚ (πλην ενός βουλευτή που αποσκίρτησε και διαγράφτηκε από τον Παπανδρέου), με τη βοήθεια και της ΝΔ στα 9 από τα 19 άρθρα του. Το ψήφισαν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, με συζήτηση μιας μέρας στην επιτροπή κι άλλης μιας μέρας στην ολομέλεια της Βουλής. Ας δούμε, λοιπόν, εν συντομία ποιες είναι οι βασικές του διατάξεις.
Σημειώνουμε προκαταρκτικά, πως η τρόικα φροντίζει με κάθε ευκαιρία να εξευτελίζει την κυβέρνηση. Ο λόγος της δεν αρκεί ούτε στα στοιχειώδη. Απαιτούν νομοθετική ρύθμιση. Ετσι, στη διάταξη που καθιερώνει τον κανόνα 1:5 για προσλήψεις-αποχωρήσεις στο δημόσιο, προστέθηκε τροποποίηση ότι στις προσλήψεις θα συνυπολογίζονται και οι μεταφορές και μετατάξεις προσωπικού από ΔΕΚΟ και φορείς που κλείνουν ή συγχωνεύονται! Επέβαλαν να αποτυπωθεί αυτό σε νόμο, μη τυχόν και σπάσει πουθενά ο κανόνας λόγω των μαζικών μετατάξεων.
Αυτό σημαίνει πως πολλοί απ’ αυτούς που βρίσκονται στη λίστα των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ και περιμένουν διορισμό θα πρέπει να περιμένουν κι άλλα χρόνια. Επίσης, ανοίγει το δρόμο για απολύσεις, γιατί δεν ξέρουμε αν οι τόσες μετατάξεις «χωράνε» στον κανόνα 1:5. Γι’ αυτό και τα κυβερνητικά στελέχη είναι εξαιρετικά προσεκτικά στις διατυπώσεις τους. Λένε ότι θα προσπαθήσουν να μη γίνουν απολύσεις και όχι ότι δεν θα γίνουν σε καμιά περίπτωση απολύσεις.
Εργασιακές σχέσεις
Η διάταξη που συζητήθηκε περισσότερο είναι αυτή που αφορά τις ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας, που μπορούν να προβλέπουν μισθούς και μεροκάματα κάτω από τις κλαδικές συμβάσεις. Και μάλιστα όχι μόνο στις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν «προβλήματα», αλλά σε όλες, χωρίς διακρίσεις. Είναι περιττό να συζητήσουμε τα προκλητικά επιχειρήματα της Κατσέλη, ότι οι εργαζόμενοι τώρα θα δείξουν τη δύναμή τους και τη συλλογική τους θέληση.
Είναι κοροϊδία, επίσης να λέγεται, ότι αν δεν τα βρουν εργαζόμενοι και εργοδότης, ισχύει η κλαδική σύμβαση. Ο εργοδότης έχει πλέον το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, η οποία θα τον δικαιώνει, κατανοώντας τα… προβλήματά του. Και βέβαια, σύντομα θα καταργηθεί και η επέκταση της κλαδικής σύμβασης σε όλους, όπως προβλέπει το Μνημόνιο.
Σημασία έχει ν’ αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ κι αυτό έγινε. Τα υπόλοιπα θα τα λύσει η… αγορά εργασίας, με το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζόμενων.
Οι εργαζόμενοι της ΑΤΕ και των θυγατρικών της γεύονται πρώτοι την επίθεση στους τραπεζοϋπάλληλους, με μείωση αποδοχών 10% για μισθούς πάνω από 1.800 ευρώ σε δωδεκάμηνη βάση. Οπως αναφέρει το Μνημόνιο, μέχρι το Φλεβάρη αυτό θα γίνει και στις υπόλοιπες τράπεζες.
Καταργείται η προσαύξηση 7,5% στο ωρομίσθιο όσων εργάζονται λιγότερες από 4 ώρες τη μέρα! Επίσης, αν ζητηθεί πρόσθετη εργασία, ο μερικώς απασχολούμενος είναι υποχρεωμένος να την παράσχει.
Η εκ περιτροπής απασχόληση επεκτείνεται στους 9 μήνες το χρόνο αντί για 6!
Οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι (δουλεμπόριο) μπορούν να απασχολούνται 36 αντί για 18 μήνες.
Τέλος, χωρίς αποζημίωση είναι πια το πρώτο 12μηνο αντί για το πρώτο δίμηνο!
ΔΕΚΟ
Καταρχάς, έβαλαν στην κατηγορία των ΔΕΚΟ, για να μπορούν να παρεμβαίνουν κατά των εργαζόμενων, όσες επιχειρήσεις είχαν εξαιρεθεί, όπως π.χ. το Μετρό.
Στη συνέχεια, προχώρησαν σε οριζόντια περικοπή 10% των μικτών αποδοχών που είναι πάνω από 1.800 ευρώ, σε δωδεκάμηνη βάση. Επομένως, σε δεκατετράμηνη βάση το όριο κατεβαίνει σημαντικά πιο κάτω (στα 1.525 ευρώ).
Καθιέρωσαν και πλαφόν τα 4.000 ευρώ μικτά, σε δωδεκάμηνη βάση, που σε δεκατετράμηνη βάση κατεβαίνει στα 3.429 ευρώ.
Επίσης, έβαλαν πλαφόν στις κάθε είδους αμοιβές για υπερωρίες, υπερεργασία, εκτός έδρας, δουλειά τις Κυριακές και τις αργίες. Σε ετήσια βάση, οι αμοιβές αυτές δεν πρέπει να ξεπερνούν το 10% των τακτικών αποδοχών, όπως αυτές διαμορφώνονται μετά τη νέα μείωση.
Για πρώτη φορά ψηφίστηκε διάταξη σύμφωνα με την οποία όσοι μεταταχθούν σε άλλες θέσεις θα δικαιούνται μόνο το σύνολο των αποδοχών της θέσης στην οποία μετατάσσονται, χωρίς να διατηρούν ως προσωπική διαφορά τυχόν επιπλέον αποδοχές που έπαιρναν στο φορέα από τον οποίο μετατάχθηκαν. Δηλαδή, θα τους μετατάξουν με το ζόρι και θα τους πληρώνουν λιγότερο!
Φορομπηξία
Οπως είχε προαναγγελθεί, όλα τα είδη πρώτης ανάγκης (κυρίως τρόφιμα) παίρνουν μια γενναία αύξηση δυο εκατοστιαίων μονάδων ΦΠΑ. Από 11% σε 13%. Υποβιβάζονται στον χαμηλό συντελεστή μόνο τα φάρμακα (για λόγους μείωσης της κρατικής δαπάνης) και οι διανυκτερεύσεις στα ξενοδοχεία. Πρόκειται για αβάντα στους μεγαλοξενοδόχους, προκειμένου να προσελκύσουν πελατεία, κυρίως από το εξωτερικό και την ελληνική μπουρζουαζία (δεν χρειάζεται να πούμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων έχει ξεχάσει πια τη λέξη ξενοδοχείο).
Η τρόικα δεν άφησε περιθώρια στην κυβέρνηση ούτε για μεταφορά κάποιων τροφίμων στον χαμηλότερο συντελεστή, για δημαγωγικούς λόγους. Εμείς απλά θυμίζουμε την κυβερνητική προπαγάνδα, που μιλούσε για το χαβιάρι και άλλα εδέσματα, τα οποία κακώς έμεναν στο συντελεστή 11%. Ηταν καπνός παραλλαγής, για να πάρουν το ψωμί, το γάλα και τα μακαρόνια και να τους βάλουν 2% επιπλέον ΦΠΑ, την ίδια στιγμή που πετσοκόβουν μισθούς και μεροκάματα.
Θεσπίστηκε, ακόμη, η εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης, χωρίς να έχει καθοριστεί τίποτα για το περιβόητο επίδομα θέρμανσης. Ο Παπακωνσταντίνου, σε συνέντευξή του, είπε ότι κριτήριο δεν θα είναι τόσο το εισοδηματικό όσο ο τόπος, επειδή αλλού η σεζόν είναι μεγάλη κι αλλού μικρότερη. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τι έχει να γίνει. Στόχος τους δεν είναι να βάλλουν να πληρώσουν εκείνους που έχουν θερμαινόμενες πισίνες, όπως λέει ο γκεμπελίσκος Παπακωνσταντίνου, αλλά να χαρατσώσουν τους εργαζόμενους.
Αναπροσαρμόζεται επίσης, μέσα από ένα ιδιαίτερα σύνθετο πλέγμα διατάξεων, ο φόρος στα τσιγάρα. Στόχος είναι να ακριβήνουν τα πολύ φτηνά τσιγάρα, στα οποία λόγω ανέχειας έχουν στραφεί εργαζόμενοι και νέοι.
Και βέβαια, έχουμε και την αβάντα στους καναλάρχες (αναβολή καταβολής του αγγελιόσημου), για την οποία γράφουμε χωριστά στη σελίδα 8.
Η εξαίρεση της απόκτησης πρώτης κατοικίας από τα τεκμήρια και η απαλλαγή από το φόρο για δωρεές ή γονικές παροχές για την απόκτηση πρώτης κατοικίας δεν αφορά τους εργαζόμενους, που έχουν θάψει το όνειρο της ιδιόκτητης στέγης. Αφορά μόνο την αστική τάξη και κάποια καλοστεκούμενα μεσαία στρώματα που θα θελήσουν να επενδύσουν σε κατοικίες, αναζητώντας ευκαιρίες μεταξύ των πάρα πολλών απούλητων διαμερισμάτων. Εννοείται πως την οικοδομική δραστηριότητα δεν πρόκειται να την αναθερμάνει.
Το ίδιο ισχύει και για το τέλος ταξινόμησης των καινούργιων αυτοκινήτων σε αντικατάσταση παλιών. Οταν η τσέπη των εργαζόμενων έχει αδειάσει, δεν υπάρχει περίπτωση να αναθερμανθεί η αγορά αυτοκινήτου που έχει σημειώσει πτώση 50% μέσα στο 2010.
