Ο Μηταράκης δημοσίευσε την περασμένη Κυριακή άρθρο στην εφημερίδα «Παρασκήνιο», με τίτλο «Μεγάλη τομή στο Ασφαλιστικό η κεφαλαιοποίηση στην επικουρική», το οποίο φρόντισε να διαφημίσει δεόντως, στέλνοντας σχετικό δελτίο Τύπου από το προσωπικό του Γραφείο σε όλους τους διαπιστευμένους στο υπουργείο Εργασίας συντάκτες.
Ο τίτλος δεν αφήνει περιθώριο παρερμηνείας. Αφού η μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης σε ασφάλιση τύπου ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, είναι τομή για την Ασφάλιση γενικά, κάποια στιγμή πρέπει να γίνει το ίδιο και με την ασφάλιση για κύρια σύνταξη. Οπως εξηγεί ο Μηταράκης, η τομή συνίσταται στο ότι «κάθε ασφαλισμένος θα διαθέτει έναν δικό του ατομικό λογαριασμό» και θα έχει «σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας ως προς την επενδυτική στρατηγική, το μείγμα εφάπαξ και μηνιαίων καταβολών, την ηλικία λήψης της σύνταξης»! Επίσης, «θα μπορεί να επιλέγει και εναλλακτικούς επενδυτικούς φορείς, όπως επαγγελματικό ταμείο ή επενδυτικές και ασφαλιστικές εταιρίες, υπό τον αυστηρό έλεγχο πάντα της ΤτΕ και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς» («αυστηρό έλεγχο» ασκούσε και η αμερικάνικη Fed, όταν κατέρρευσαν τέτοιες ασφαλιστικές εταιρίες και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχασαν τις ασφαλιστικές τους οικονομίες).
Αυτό βέβαια δεν είναι κοινωνική ασφάλιση, αλλά τζογάρισμα σε τραπεζικά προϊόντα. «Ο εργαζόμενος έτσι, χαράσσοντας τη δική του επενδυτική στρατηγική, μακροπρόθεσμα θα λαμβάνει και τις αντίστοιχες αποδόσεις», γράφει με καμάρι ο νεοφιλελεύθερος Μηταράκης, διαφημίζοντας το αλά Πινοσέτ ασφαλιστικό σύστημα. Και επειδή κάθε νεοφιλελεύθερος είναι αδίστακτος ψεύτης, ο Μηταράκης γράφει ότι «τα πρώτα στοιχεία που έχουμε επεξεργαστεί δείχνουν σημαντικές αυξήσεις στις απολαβές των μελλοντικών συνταξιούχων». Ποιος τα επεξεργάστηκε αυτά τα στοιχεία; Με ποιες παραδοχές; Τα επεξεργάστηκαν, φυσικά, οι ασφαλιστικές εταιρίες (που κρύβονται πίσω από τον Μηταράκη, καθώς οσμίζονται «αίμα»), κάνοντας παραδοχές που βολεύουν το αποτέλεσμα που για διαφημιστικούς λόγους πρέπει να βγάλουν. Οπως ακριβώς το ΔΝΤ, κάθε μνημονιακό χρόνο «έβγαζε από την κρίση» την Ελλάδα, για ν' ακολουθήσουν νέα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα, γιατί… είχε γίνει λάθος στους πολλαπλασιαστές!
Και βέβαια, ο «μπροστινός» Μηταράκης δεν μπαίνει στον κόπο να μας πει τι έγινε στη Χιλή του Πινοσέτ μετά από μερικά χρόνια. Οτι κατέρρευσε όλο αυτό το σύστημα και το 2008, με την κρίση, αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο παλιό σύστημα, με τα λεφτά των ασφαλισμένων να έχουν κάνει φτερά στο μεγαλύτερο μέρος τους και να αναγκάζεται ο κρατικός προϋπολογισμός να μπαλώνει τρύπες. Δεν μας λέει για ποιο λόγο οι στρατιωτικοί, που μέσω της χούντας κυβερνούσαν τη Χιλή, ήταν οι μόνοι (μαζί με τους μπάτσους) που εξαιρέθηκαν από το νέο σύστημα και παρέμειναν στο παλιό κρατικό αναδιανεμητικό σύστημα. Δεν μας λέει τι συνέβη σε χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού (Ουγγαρία, Πολωνία, Λετονία, Βουλγαρία, Εσθονία, Λιθουανία, Σλοβακία, Ρουμανία), που τη δεκαετία του '90 παρέδωσαν την επικουρική ασφάλιση στις ασφαλιστικές εταιρίες και είδαν το σύστημα να καταρρέει αμέσως μόλις ξέσπασε η βαθιά οικονομική κρίση το 2008.
Δυο μέρες μετά το… βαθυστόχαστο άρθρο του, ο Μηταράκης συναντήθηκε με το ΔΣ της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής). Οπως αποκάλυψαν σε δελτίο Τύπου οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές, ο Μηταράκης «επιβεβαίωσε ουσιαστικά ότι, εκτός από την εφαρμογή κεφαλαιοποιητικού συστήματος –κατά κάποιο τρόπο ισχύει άλλωστε από 1/1/2015– η βασική στόχευση αφορά στην οριστική αποδέσμευση του κράτους από την τυπική εξασφάλιση και υποχρέωση χορήγησης επικουρικής σύνταξης. Ωστόσο, παραδέχτηκε ότι υπάρχει πρόσφατη αναλογιστική μελέτη επικυρωμένη από την ΕΕ ότι, το ΕΤΕΑΕΠ στον τομέα της επικουρικής σύνταξης δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα για τα επόμενα 50 χρόνια (2070)!
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα παραδίδεται στον ιδιωτικό τομέα, μέσω της δυνατότητας επιλογής φορέα διαχείρισης των εισφορών –κρατικού ή ιδιωτικού– για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας από 1/1/2021. Πρόθεση δε του Υπουργείου είναι στο καινούργιο σύστημα να ενταχθούν υποχρεωτικά όλες οι επαγγελματικές κατηγορίες (ελεύθεροι επαγγελματίες κλπ). Η κυβέρνηση προσδοκεί ότι οι νέοι άνθρωποι θα επιλέξουν μαζικά την ιδιωτική ασφάλιση, αφού η “δαιμονοποιημένη“ και “κακοποιημένη“ –διαχρονικά από τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις– έννοια της σύνταξης και της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης μοιάζει γι’ αυτούς με όνειρο θερινής νύχτας. Ταυτόχρονα και επειδή θα είναι “ελεύθερη“ η επιλογή φορέα, μεταθέτουν την ευθύνη στους ίδιους για το αν θα πάρουν στο τέλος σύνταξη ή όχι… Αυτό ακριβώς επεξεργάζεται η αρμόδια επιτροπή που συγκροτήθηκε και στην οποία έχουν “εξέχουσα“ θέση οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Οσο για τους εν ενεργεία ασφαλισμένους και συνταξιούχους, οι συντάξεις τους θα εξαρτώνται και θα διαμορφώνονται με βάση τις συνεχώς φθίνουσες ασφαλιστικές εισφορές των “παλαιών“ και την ελεημοσύνη της εκάστοτε κυβέρνησης μέσω του κρατικού προϋπολογισμού».
Εχει και συνέχεια. «Ιδιαίτερη έκπληξη και ανησυχία δε, μας προκάλεσε η άποψη του κ. Μηταράκη ότι, αν το ΕΤΕΑΠ δεν μεταλλαχθεί σ’ αυτό που ανωτέρω περιγράψαμε, θα είναι προτιμότερο να ενσωματωθεί στον ΕΦΚΑ!», γράφουν οι αστογραφειοκράτες της ΠΟΠΟΚΠ. Πρόκειται για ωμό εκβιασμό. 'Η οι εργαζόμενοι θα δεχτούν τη μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης σε ατομικό κεφαλαιοποιητικό σύστημα ή η κυβέρνηση θα την καταργήσει και θα την ενσωματώσει στον ΕΦΚΑ (στην κύρια σύνταξη δηλαδή).
Το καλύτερο το κρατούσαν για το τέλος. Ο Μηταράκης γράφουν «δεν απέφυγε να αναφερθεί και στην ανταποδοτική σύνταξη του ΕΦΚΑ αφήνοντας να εννοηθεί ότι, είναι υπέρ ενός αμιγώς κεφαλαιοποιητικού συστήματος!!!». Λογικό. Η μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητική-ιδιωτική είναι απλά το πρώτο βήμα και ταυτόχρονα ο πιλότος για το πέρασμα σε ένα ασφαλιστικό σύστημα σαν αυτό που η Παγκόσμια Τράπεζα δοκίμασε για πρώτη φορά στη Χιλή της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας. Αλλωστε, ο νόμος Κατρούγκαλου είναι ανοιχτός σ' αυτή την κατεύθυνση, η οποία δεν αποτελεί παρά την τελική κατάληξή του. H θέσπιση της λεγόμενης ανταποδοτικής σύνταξης είναι το σκαλοπάτι για το πέρασμα σ' ένα σύστημα καθαρά κεφαλαιοποιητικό, από το οποίο θα εξαλειφθεί κάθε ιδέα κοινωνικής ασφάλισης και η ασφάλιση θα είναι μια ατομική «επένδυση».
Με τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, ιδιαίτερα κατά τα μνημονιακά χρόνια, την τεράστια ανεργία, την υποαπασχόληση, την ανασφάλιση ή υποασφαλιζόμενη εργασία, τις συνεχείς αντιασφαλιστικές ανατροπές και τον εξευτελισμό των ασφαλιστικών παροχών, η ίδια η ασφαλιστική συνείδηση των εργατών και εργαζόμενων έχει υποστεί τεράστιο πλήγμα. Στο κενό που έχει δημιουργηθεί προσπαθούν να διεισδύσουν οι οπαδοί του ασφαλιστικού νεοφιλελευθερισμού, που ντύνουν το αντεργατικό-αντιασφαλιστικό τους δόγμα με χρυσόσκονη και προσπαθούν να το πουλήσουν ιδιαίτερα στους νέους εργαζόμενους, μεγάλο μέρος των οποίων δεν έχει προλάβει να γευτεί την ικανοποίηση του συλλογικού αγώνα και της συλλογικής κατάκτησης, δεν έχει διδαχτεί τι σημαίνει συλλογική κατάκτηση και γιατί αυτή η κατάκτηση είναι η μόνη που μπορεί να «εξασφαλίσει» τον εργάτη.
Το μεγάλο στοίχημα είναι να αναπτυχθεί και πάλι ασφαλιστική συνείδηση, ιδιαίτερα στις νέες γενιές εργατών και εργαζόμενων. Πλήρης ασφάλιση για όλους και πλήρης χρηματοδότησή της από τους καπιταλιστές και το κράτος τους, αυτό είναι το δικό μας «δόγμα», ο δικός μας οδηγός για δράση. Αλλιώς, θα την πατήσουμε ακόμα πιο άσχημα.
