Το στίγμα των κυβερνητικών προθέσεων για τα ΒΑΕ έδωσε η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, μιλώντας στη Βουλή την περασμένη Δευτέρα, στη διάρκεια επερώτησης της κοινοβουλευτικής ομάδας του Περισσού. Επειδή υπήρξε αναφορά στα ΒΑΕ από τους επερωτώντες βουλευτές, αφιέρωσε σ’ αυτά μεγάλο μέρος της πρωτολογίας της.
Εισαγωγικά χαρακτήρισε τα ΒΑΕ «απόλυτη αποτύπωση της κοινωνικής αδικίας και των στρεβλώσεων που αναπαράγονται με την υπάρχουσα κατάσταση». Αφού έκανε τη γνωστή και από τις ομιλίες του Μαγγίνα σπέκουλα (οι ίδιοι παράγοντες τους γράφουν τα όσα λένε) με τις «ράπτριες συγκεκριμένου υποκαταστήματος του ΙΚΑ», τους «τρίφτες και τρίφτιες σε ιδιωτικά λουτρά» και τους «καταμετρητές κερμάτων» και εξέφρασε την αγανάκτησή της για το ότι στον κατάλογο δεν περιλαμβάνονται οι οδοκαθαριστές, έφτασε στο ζουμί: «Στο σύνολό τους (σ.σ. τα ΒΑΕ) περιγράφουν μια παγκόσμια πρωτοτυπία που εκθέτει τη χώρα μας».
Περιττεύει, βέβαια, να πούμε πως τα επαγγέλματα με τα οποία σπεκουλάρουν οι υπουργοί δεν υπάρχουν πια. Ούτε το ΙΚΑ έχει ράφτριες, ούτε χαμάμ λειτουργούν, ούτε κέρματα εισπράττουν τα λεωφορεία για να υπάρχουν και καταμετρητές. Ποιος εμπόδισε, λοιπόν, τις κυβερνήσεις να βγάλουν από τον κατάλογο τα ανύπαρκτα επαγγέλματα; Θα έπρεπε, ακόμη, να της είχαν κάνει καλύτερο φροντιστήριο της Φάνης. Διότι οι οδοκαθαριστές με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ανήκουν στα ΒΑΕ και μάλιστα βγαίνουν στη σύνταξη στα 58 (όπως και οι οικοδόμοι). Εκείνοι που δεν ανήκουν είναι οι οδοκαθαριστές με συμβάσεις εργασίας δημοσίου δικαίου κι ας κάνουν την ίδια ακριβώς δουλειά με τους συμβασιούχους συναδέλφους τους. Και δεν ανήκουν, γιατί οι κυβερνήσεις φρόντισαν να μην ισχύουν τα ΒΑΕ για το δημόσιο. Η Πετραλιά θυμάται σίγουρα πως η τελευταία μεγάλη απεργία στους ΟΤΑ έγινε λίγο πριν το Πάσχα του 2006, με βασικό αίτημα την ένταξη στα ΒΑΕ. Θυμάται ακόμη πως η απεργία έκλεισε από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία με την υπόσχεση του Παυλόπουλου, ότι το θέμα θα ρυθμιστεί. Γνωρίζει καλά ότι έκτοτε υπάρχει μια συνεχής κοροϊδία από την κυβέρνηση της ΝΔ, όπως άλλωστε υπήρξε και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Και θυμάται και γνωρίζει, γιατί δυο μέρες μετά το διορισμό της ως διαδόχου του αναψυκτηριά Μαγγίνα, πήγε να κάνει σπέκουλα διοχετεύοντας σε εργατικούς συντάκτες την είδηση ότι υπέγραψε την ένταξη των εργατών καθαριότητας στα ΒΑΕ.
Για να μην τα πολυλογούμε, αν ήθελαν οι κυβερνήσεις, και τα ανύπαρκτα επαγγέλματα θα είχαν βγάλει από τον κατάλογο (άλλωστε, και που υπάρχουν δεν έχει καμιά σημασία) και εκείνα που πρέπει να μπουν θα είχαν βάλει. Η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι αυτή που κατήργησε τις επιτροπές κρίσης για την ένταξη στα ΒΑΕ, πετώντας στα σκουπίδια δεκάδες αιτήσεις επαγγελμάτων και χώρων που εκκρεμούσαν. Πρέπει να έχεις μεγάλο θράσος για να βγαίνεις σήμερα και να δηλώνεις πως πονάς για κάποιους κλάδους που δεν είναι ενταγμένοι.
Πού βρίσκεται το ζουμί; Στο ότι τα ΒΑΕ θεωρούνται «στο σύνολό τους» ως ρύθμιση που «εκθέτει τη χώρα». Στο σύνολό τους κι όχι οι ανύπαρκτοι πλέον τρίφτες και καταμετρητές κερμάτων. Συνεχίζοντας να διαβάζει αυτά που της έγραψαν, η Πετραλιά υποστήριξε πως τα ΒΑΕ «δεν είναι αποτέλεσμα της πραγματικότητας, αλλά μιας άναρχης κατάταξης που δεν ακολουθεί ούτε τα στοιχειώδη επιστημονικά κριτήρια». Αρα, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν ΒΑΕ (πλην ίσως ελάχιστων περιπτώσεων). Οπως έχουμε γράψει και άλλη φορά, η ένταξη στα ΒΑΕ γινόταν με βάση επιστημονικές μελέτες των σχετικών επιτροπών και αυστηρότατα κριτήρια. Μήπως μπορεί να μας πει η κυβέρνηση με ποια επιστημονικά κριτήρια ετοιμάζεται να τα καταργήσει; Γράφουμε παραπάνω για την απάντηση που έδωσε το ΕΛΙΝΥΑΕ στην Επιτροπή για τα ΒΑΕ («δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες») και για το πόρισμα στο οποίο κατέληξε η προηγούμενη Επιτροπή («δε μπορούμε να προτείνουμε λίστα ΒΑΕ, γιατί δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες»).
Η Πετραλιά, έχοντας πάρει φόρα, έφτασε στο κρεσέντο: «Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αυτός ο κατάλογος, που είναι προφανές ότι έχει παραχθεί μέσα στα χρόνια από πιέσεις, από φωτογραφικές ρυθμίσεις ή γενικότερα, αν θέλετε, από μια καταχρηστική χρήση της έννοιας των βαρέων και ανθυγιεινών, στο πλαίσιο μιας αποσπασματικής ή επιδοματικής πολιτικής προς συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων, είναι άδικος και γεννά πολύ σημαντικά ηθικά ζητήματα»! Ποια είναι αυτά τα ηθικά ζητήματα; Το ότι κάποιες κατηγορίες εργατών συνταξιοδοτούνται 5 χρόνια νωρίτερα; Οι περισσότεροι από 100 νεκροί το χρόνο, οι αμέτρητοι σακατεμένοι και οι έξω από κάθε στατιστική πάσχοντες από παλιές και σύγχρονες επαγγελματικές ασθένειες προφανώς δεν γεννούν κανένα ηθικό ζήτημα. Το γεγονός ότι στο ελληνικό εργατικό δίκαιο δεν υπάρχει καν κατάλογος επαγγελματικών ασθενειών, προφανώς δε συνιστά μεσαίωνα.
Κλείνοντας, η Πετραλιά (χαζή-χαζή, αλλά να μην υποτιμούμε την κουτοπονηριά της), επιδόθηκε στην καθιερωμένη πολιτικάντικη ψευδολογία. Υποστήριξε ότι η Επιτροπή για τα ΒΑΕ θα γνωμοδοτήσει με «επιστημονικά προσδιορίσιμα και μετρήσιμα μεγέθη» (μήπως μπορεί να μας τα πει, με την πρώτη ευκαιρία;) και ότι ένας από τους στόχους είναι «η είσοδος στην κατάσταση των βαρέων και ανθυγιεινών και νέων ασχολιών και ειδικοτήτων οι οποίες θα πληρούν τους σχετικούς όρους και τις προϋποθέσεις» (μήπως μπορεί να μας πει ποιες είναι οι προϋποθέσεις, σύμφωνα με την πρόταση της κυβέρνησης που κατέθεσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Π. Μπεχράκης;).
