Το επίσημο (και πάντοτε υποεκτιμημένο) ποσοστό ανεργίας του Αυγούστου, που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ στις 14 Νοέμβρη, πέρασε εν πολλοίς ασχολίαστο. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον μιθριδατισμό που ως μέθοδο ακολουθούν τα αστικά ΜΜΕ (ποιος ενδιαφέρεται πια για τα ποσοστά ανεργίας, όταν όλοι γνωρίζουν ότι μήνα με το μήνα αυξάνεται;), αλλά και στο ότι οι εξελίξεις τον συγκεκριμένο μήνα επιτρέπουν να σκεφτούμε πολλά για το μέλλον, τότε που θ’ αρχίσει η «ανάπτυξη».
Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της κορύφωσης του τουρισμού. Ο μήνας που γίνονται πρόσθετες εποχικές προσλήψεις, ανάλογα με το πώς εξελίσσεται η τουριστική σεζόν.
Είναι επίσης γνωστό, ότι η φετινή τουριστική σεζόν ήταν πολύ καλύτερη από την περσινή, γεγονός στο οποίο δεν συνέβαλαν μόνο τα φτηνότερα πακέτα και οι αβάντες στους μεγαλοκαπιταλιστές του χώρου, αλλά και η σχετική μείωση του τουρισμού σε γειτονικές χώρες (Τουρκία λόγω των συγκρούσεων που προηγήθηκαν και Αίγυπτο λόγω της έκρυθμης κατάστασης που δημιουργήθηκε μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα).
Κι όμως, αντί για κάποια σχετική αύξηση της απασχόλησης, η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε τον Αύγουστο αύξηση της ανεργίας. Το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε στο 27,3% (όσο και τον Ιούλη), ενώ τον Αύγουστο του 2012 ήταν 25,5%. Η διαφορά είναι μεγάλη, αν σκεφτούμε ότι η τουριστική δραστηριότητα αυξήθηκε.
Σε απόλυτα μεγέθη, οι άνεργοι τον Αύγουστο ανήλθαν σε 1.365.406 άτομα, ενώ τον Αύγουστο του 2012 ήταν 1.270.000 άτομα. Δηλαδή, τον Αύγουστο του 2013 είχαμε 95.406 περισσότερους ανέργους σε σχέση με τον Αύγουστο του 2012. Το παραμύθι που κατά καιρούς έχουν πει ο Βρού-τσης και ο Στουρνάρας, ότι η ανεργία αυξάνεται γιατί αυξάνονται εκείνοι που αναζητούν εργασία, ενώ στο παρελθόν δεν αναζητούσαν, διαψεύδεται από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Οι «οικονομικά μη ενεργοί» μεταξύ Αυγούστου 2013 και Αυγούστου 2012 μειώθηκαν μόνο κατά 620 άτομα, αριθμός που στατιστικά είναι μηδέν. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και η μείωση των απασχολούμενων, από 3.719.672 τον Αύγουστο του 2012 σε 3.631.430 τον Αύγουστο του 2013 (μείωση απασχολούμενων κατά 88.242 άτομα).
Πώς δικαιολογείται να έχουμε σημαντική αύξηση του τουρισμού και ταυτόχρονα σημαντική μείωση της απασχόλησης και αύξηση της ανεργίας; Οι καπιταλιστές του τουρισμού οργίασαν, παραβιάζοντας κάθε έννοια κανονικότητας στις εργασιακές σχέσεις. Ξεθέωσαν το προσωπικό με εξαντλητικά ωράρια (απλήρωτες κατά κανόνα υπερωρίες), με σπαστά ωράρια, με κάθε είδους «ελαστικοποίηση», ώστε με λιγότερο προσωπικό να βγάλουν περισσότερη δουλειά. Και βέβαια, χρησιμοποίησαν κατά κόρον μαύρη, αδήλωτη εργασία, της οποίας μόνο ένα μικρό μέρος μπορεί να καταγραφεί στην Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ.
Αυτό είναι το μοντέλο του μέλλοντος. Ο ελληνικός καπιταλισμός θα γνωρίσει κάποια ισχνή ανάπτυξη, όμως αυτή θα συνοδεύεται από ανεργία της τάξης του 30% (με βάση το μοντέλο υποεκτίμησης της ΕΛΣΤΑΤ) και από κινεζοποίηση στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς.
