Προς το παρόν παρουσιάζεται σαν «βόμβα» αλλά μπορεί να είναι και στρακαστρούκα. Η CIA έχει, λέει, στοιχεία ότι η Ρωσία του Πούτιν «έχωσε» από το 2014 πάνω από 300 εκατομμύρια δολάρια σε 24 χώρες, για να χρηματοδοτήσει κόμματα, πολιτικούς και άλλους αξιωματούχους ή για να επηρεάσει εκλογικά αποτελέσματα. Και όλοι κρέμονται από τα χείλη του Μπάιντεν, πότε θα δώσει εντολή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ενημερώσει τις κυβερνήσεις των 24 χωρών.
Γιατί μπορεί να αποδειχτεί στρακαστρούκα; Ξεχάσατε την έκθεση της CIA για τα όπλα μαζικής καταστροφής που είχε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, που αποδείχτηκε κανονική κατασκευή, από την αρχή μέχρι το τέλος, γεγονός που αποκαλύφθηκε πολύ μετά από την εισβολή των Αμερικανών και των συμμάχων τους στο Ιράκ, προκειμένου να… σώσουν την ανθρωπότητα από τον όλεθρο που της ετοίμαζε ο Σαντάμ;
Η Ρωσία, βέβαια, δεν είναι Ιράκ για να εισβάλουν σ’ αυτήν στρατιωτικά και ο Πούτιν, ως αδιαμφισβήτητος ηγέτης του ρωσικού ιμπεριαλισμού, δεν είναι ο Σαντάμ για να τον βρουν κρυμμένο σ’ ένα υπόγειο και να τον κρεμάσουν, κλείνοντάς του μια και καλή το στόμα. Επομένως, στόχος των Αμερικανών δεν είναι η Ρωσία και ο Πούτιν, αλλά οι πολιτικές ηγεσίες στις χώρες της Δύσης.
Δηλαδή δεν λαδώνουν οι Ρώσοι; Αν δεν λάδωναν, δεν θα ήταν άξιοι να φέρουν τον τίτλο της ιμπεριαλιστικής δύναμης. Διότι κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη που σέβεται τον εαυτό της λαδώνει όπου μπορεί και χρειάζεται προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντά της. Το ερώτημα τίθεται με λαθεμένο, παραπλανητικό τρόπο. Το σωστό θα ήταν: Δεν λαδώνουν η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία κτλ.;
Οταν μπανανίες σαν την Ελλάδα έχουν μυστικά κονδύλια που τα διαχειρίζεται το υπουργείο Εξωτερικών για να στήνει «λόμπι» στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών κέντρων, λαδώνοντας διάφορους μεγαλόσχημους (ονόματα δεν λέμε, αλλά μπορείτε να τους καταλάβετε από τη… φιλελληνική τους στάση), θα ήταν αφέλεια να θεωρεί κανείς ότι δεν λαδώνουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Τι ίχνη αφήνουν, όμως; Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα. Αυτά που υποτίθεται ότι ανακάλυψε η… δαιμόνια CIA είναι πραγματικά ρωσικά ίχνη ή κατασκευές του αμερικάνικου ιμπεριαλιστικού κράτους, προκειμένου να αυξήσει τις δικές του δυνατότητες παρέμβασης και εκβιασμού σε διάφορες χώρες;
Πάρτε για παράδειγμα την Ιταλία που διανύει το τελευταίο δεκαήμερο μιας κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης. Ο μεταλλαγμένος νεοφασίστας της Λέγκας. Ματέο Σαλβίνι, που κάποτε λιβάνιζε τον Πούτιν ως «έναν από τους καλύτερους πολιτικούς αυτή τη στιγμή στη Γη», ορκιζόταν χθες σε απευθείας ραδιοφωνική μετάδοση: «Ποτέ δεν ζήτησα και δεν πήρα χρήματα, ρούβλια, ευρώ, δηνάρια ή δολάρια από τη Ρωσία. Υπάρχουν συνεχείς έρευνες εδώ και χρόνια. Ποτέ δεν βρέθηκε τίποτα διότι δεν υπάρχει τίποτα». Η Τζόρτζια Μελόνι του νεοφασιστικού «Αδελφοί της Ιταλίας» αρνήθηκε επίσης ότι έχει πάρει χρήματα από τη Ρωσία και απείλησε να στραφεί νομικά κατά μιας εφημερίδας που… απλώς ρώτησε αν η Μελόνι πήρε ρωσικά χρήματα: «Θα πρέπει να μας φέρουν τα στοιχεία. Αλλά επειδή τα στοιχεία δεν υπάρχουν, φοβάμαι ότι μια μήνυση θα είναι αναπόφευκτη», δήλωσε κι αυτή χθες. Ο «καβαλιέρε» Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που επίσης έχει στο παρελθόν εκφράσει το θαυμασμό του για τον Πούτιν, δεν έκανε σχετική δήλωση, αλλά μπορεί να κάνει τις επόμενες μέρες.
Ομως, ο Μάριο Ντράγκι είχε πει πρόσφατα (τον Ιούλη) στη Βουλή, ότι η Ιταλία πρέπει «να εντείνει τις προσπάθειες για την καταπολέμηση της παρέμβασης από τη Ρωσία και άλλες απολυταρχίες στην πολιτική μας». Τι είδους παρεμβάσεις έκανε η Ρωσία; Και ποιες είναι οι «άλλες απολυταρχίες» που έχουν τη δύναμη να παρέμβουν στην πολιτική σκηνή της τρίτης ισχυρότερης ιμπεριαλιστικής δύναμης της ΕΕ; Προφανώς η Κίνα, την οποία ο Ντράγκι απέφυγε να κατονομάσει. Οπως απέφυγε να πει τίποτα παραπέρα, αφήνοντας την κατηγορία να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια της ακροδεξιάς και των νεοφασιστών, που πριν από μερικά χρόνια ήταν περιθωριακές πολιτικές δυνάμεις αλλά τώρα απειλούν να σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τη Μελόνι (οι δημοσκοπήσεις φέρνουν πρώτο κόμμα τους «Αδελφούς της Ιταλίας»).
Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, η υπηρεσιακή κυβέρνηση Ντράγκι ζήτησε να ενημερωθεί για τις λεπτομέρειες και η αμερικανική πρεσβεία αρχικά απάντησε ότι δεν έχει πάρει κάποια επίσημη ενημέρωση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στη συνέχεια όμως επιβεβαίωσε ότι υπάρχει ένας κατάλογος, αλλά δεν είναι σε θέση να πει κάτι περισσότερο. «Πριν από τις 25 Σεπτεμβρίου, οι ιταλοί ψηφοφόροι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν εάν κάποιο από τα κόμματα έχει χρηματοδοτηθεί από τον Πούτιν», έσπευσε να γράψει στο Twitter ο Ενρίκο Λέτα, επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος.
Ο πολιτικός κόσμος της Ιταλίας κρέμεται από τα χείλη των Αμερικανών, η «Ρεπούμπλικα» γράφει πως είναι πιο πιθανό τα ονόματα να βγουν από αμερικάνικες πηγές και μπορείτε να φανταστείτε τον… συνωστισμό στο γραφείο του αμερικανού πρέσβη ή άλλων αξιωματούχων της πρεσβείας, από πολιτικούς της Ακροδεξιάς, που φοβούνται… μην τους κόψουν τη μπάλα. Αντιλαμβάνεστε πόσο εύκολα μπορούν αυτοί να γίνουν υποχείρια της αμερικάνικης πολιτικής. Δεν έχει σημασία αν λαδώθηκαν ή όχι κι αν λαδώθηκαν αν άφησαν ίχνη, σημασία έχει ότι οι Αμερικάνοι μπορούν να τους «καθαρίσουν» με διαρροές ακόμη και κατασκευασμένων στοιχείων.
Δεν μπορούν, βέβαια, οι Αμερικάνοι να κάνουν το ίδιο στη Γερμανία ή τη Γαλλία. Μπορούν, όμως, να το κάνουν για ανατολικοευρωπαϊκά καθεστώτα (λέγε με Ορμπαν και όχι μόνο), ώστε να διαμορφώσουν πλειοψηφίες εντός της ΕΕ, που θα στυλώσουν τα πόδια στις πρωτοβουλίες του γερμανο-γαλλικού άξονα.
Στην Ελλάδα τι γίνεται; Επί ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας είχε απελάσει τρεις ρώσους διπλωμάτες, επειδή -όπως έλεγαν οι διαρροές της εποχής- χρηματοδοτούσαν κάτι «Ελληνάρες» στη Βόρεια Ελλάδα, κάτι «μακεδονικά» και ποντιακά σωματεία, ώστε να στραφούν ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών. Τον… «ηγέτη του Ποντιακού Ελληνισμού», πάντως, με τη διπλή υπηκοότητα, ρωσική και ελληνική, που δεν μιλάει ποτέ ελληνικά, δεν τον ακούμπησε κανείς. Αντίθετα, όλες οι κυβερνήσεις, από τους Σαμαροβενιζέλους μέχρι τους Τσιπροκαμμένους, ξεσκίστηκαν να υπηρετήσουν τα συμφέροντά του με σκανδαλώδη τρόπο.
Εχουν γραφεί, επίσης, δημοσιεύματα για κάποιον ρώσο «ολιγάρχη» ονόματι Μαλοφέεφ, που κατ’ εντολήν Πούτιν προσπαθούσε να στήσει δίκτυο ραδιοτηλεοπτικών σταθμών στα Βαλκάνια (και στην Ελλάδα). Η ΝΔ εξέδωσε χθες ανακοίνωση που μιλά «για την παροχή χρηματοδότησης με 10 εκατ. ευρώ μέσω εταιριών προκειμένου να δημιουργηθεί κανάλι ρωσικής προπαγάνδας στην Ελλάδα». Αυτή τη φορά το πάει ένα βήμα παραπέρα: «Περιμένουμε τα νέα στοιχεία για το αν χρηματοδοτήθηκαν από τον Πούτιν και ελληνικά κόμματα καθώς και ποια ήταν αυτά». Αυτό ήρθε ως συνέχεια της αναφοράς του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ για την ανάγκη εγρήγορσης ώστε «να μην επιτρέψουμε παρεμβάσεις» στην προεκλογική περίοδο που έχει ξεκινήσει και της αναφοράς του σε «δυνάμεις και κόμματα» στην Ευρώπη, που υποστηρίζουν τη ρωσική πολιτική «και η Ρωσία θα είχε κάθε λόγο να τα υποστηρίξει».
Βλέπουμε, λοιπόν, πως χωρίς να πουν τίποτα το συγκεκριμένο, απλά με την αναφορά στην ύπαρξη κάποιας λίστας που κατήρτισε η CIA, οι Αμερικάνοι κατάφεραν να αυξήσουν τις δυνατότητες παρέμβασής τους στην ευρωπαϊκή πολιτική και τις δυνατότητές τους να εκβιάσουν ακροδεξιές δυνάμεις που πήραν παραδάκι από τη Ρωσία (ή δεν πήραν, αλλά έκαναν φιλορωσική προπαγάνδα προσδοκώντας να μπουν στο pay roll του Πούτιν). Το αν υπάρχουν αποδείξεις και πόσο ισχυρές είναι αυτές δεν έχει καμιά σημασία. Η έκφραση θαυμασμού για τον Πούτιν από πολλούς ευρωπαίους ακροδεξιούς τούς καθιστά εξ ορισμού… υπόπτους χρηματισμού και μπορεί να τους οδηγήσει… μετανοημένους και ανανήψαντες στην αγκαλιά του θείου Σαμ.
ΥΓ. Για να μην ξεχνιόμαστε, πρέπει να θυμόμαστε και τις προσπάθειες του Τραμπ να δημιουργήσει ένα ισχυρό ακροδεξιό μπλοκ στην ΕΕ, για να το αντιπαραθέσει στον γερμανογαλλικό άξονα. Από τη Λεπέν μέχρι τον Σαλβίνι, από τον Ολλανδό Βίλντερς μέχρι τη γερμανική AfD και από τον Πολωνό Ντούντα μέχρι τον Ούγγρο Ορμπαν. Οι άνθρωποι του Τραμπ δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα. Κι όλο αυτό το «μαύρο» σκυλολόι δεν μπόρεσε να βρει ενιαίο βηματισμό, εκτός των άλλων και γιατί είναι διαφορετικές οι στοχεύσεις του σε κάθε χώρα. Ουδείς, όμως, μιλά για την προσέγγιση των Αμερικανών επί Τραμπ με το ακροδεξιό και φασιστικό σκυλολόι της Ευρώπης, που φυσικά δεν έγινε μόνο με… αγνή ιδεολογία αλλά και με μπόλικο παραδάκι. Αντίπαλος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού δεν είναι ο Τραμπ, αλλά ο ρωσικός ιμπεριαλισμός.
