Αν δεν κάνουμε λάθος, ο προηγούμενος που θεωρούσε οικογένειά του ένα ζώο και τιμούσε την… πολιτική του συνεισφορά ήταν ο Καλιγούλας, που έκανε το άλογό του συγκλητικό. Ο επόμενος είναι ο Κασσελάκης που στις α’λά αμερικάνικα ευχαριστίες του έξω από τα γραφεία της Κουμουνδούρου, ευχαρίστηκε και τη στενή του οικογένεια, τον σύντροφό του Τάιλερ και τη σκυλίτσα τους. Δεν αντιλαμβανόμαστε ποια ακριβώς ήταν η πολιτική συνεισφορά της σκυλίτσας, εκτός από την εμφάνισή της στα πλάνα που τραβούσε το επιτελείο του βιντεοκλιπά Σούλη.
Αμερικανιές που προκαλούν αηδία. Αλλά τι να πεις για το σόου Αχτσιόγλου έξω από την Κουμουνδούρου; Ξερατό! Το χαμόγελο κανονικά καρφιτσωμένο (κάκιστη ηθοποιός), τα μάτια να πετάνε σπίθες (οργής και μίσους, προφανώς, γιατί χαρούμενη σίγουρα δεν ήταν) και το αριστερό χέρι σηκωμένο σε γροθιά. Και κάτι λίγα «ζαβά», εκτός τόπου και χρόνου, να φωνάζουν «αγώνας, ρήξη, ανατροπή, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή» και «μέχρι τις Βρυξέλλες να ακουστεί καλά, δεν θα ξεμπερδέψετε με την Αριστερά»! Σύμβολο της ανατροπής και της ανυπακοής η καθαρογραφέας του νόμου Κατρούγκαλου (καθαρογραφή έκανε, τη σύνταξη την έκαναν τα περιβόητα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας), το αγαπημένο παιδί της τρόικας, όταν ο μέντοράς της ζήτησε να μετακινηθεί στο υπουργείο Εξωτερικών (μπας και ξεπλυθεί) και αυτή έγινε υπουργός Εργασίας, σε μια περίοδο που ψηφιζόταν ένα αντεργατικό νομοσχέδιο μετά από κάθε αξιολόγηση του τρίτου Μνημόνιου.
Τουλάχιστον τα «ζαβά» του Κασσελάκη φώναζαν πιο… γειωμένα συνθήματα: «Στέφανε προχώρα, άλλαξέ τα όλα» και «νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός». Ο αρχηγός τους, όμως, δεν έκανε το λάθος να ευχαριστήσει μόνο αυτούς που τον ψήφισαν, όπως η Αχτσιόγλου. Εμφανίστηκε ως πρόεδρος όλων των συριζαίων, όλων όσων ψήφισαν στον πρώτο και το δεύτερο γύρο.
Ο δεύτερος γύρος ήταν θρίαμβος του Κασσελάκη, παρά τα όσα είχαν γραφτεί για «ντέρμπι». Οι παρά κάτι εννιά μονάδες διαφορά από την Αχτσιόγλου στον πρώτο γύρο έγιναν παρά κάτι δεκατρείς μονάδες. Επιβεβαιώθηκε έτσι, πως η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρεται μόνο για την επιστροφή στην «κουτάλα» της εξουσίας.
Ποιοι θυμήθηκαν «αρχές», «αξίες» και άλλα τέτοια ηχηρά; Αυτοί που αισθάνονται την ανατριχίλα της αποστράτευσης να κάνει βόλτα στη σπονδυλική τους στήλη. Ο Σταθάκης (ναι, ο Σταθάκης, ο πιο… τροϊκανός από την τρόικα) χαρακτήρισε τον Κασσελάκη Μπέπε Γκρίλο, ο Φίλης το διεύρυνε μιλώντας για κάτι μεταξύ Μπέπε Γκρίλο και Τραμπ, ο Τσακαλώτος θυμήθηκε την… Αριστερά (ναι, αυτός που συμφώνησε με την τρόικα όλους τους αντιλαϊκούς νόμους του τρίτου Μνημόνιου), ο Σκουρλέτης λέει κάτι δικά του ο Βίτσας (άλλος αριστερός ογκόλιθος) απεφάνθη ότι ο Κασσελάκης δεν ξέρει από διοίκηση κόμματος και πάει λέγοντας.
Ολα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της παραπολιτικής. Οπως και οι πρώτες κινήσεις του Κασσελάκη. Ο Τσίπρας έσπευσε να τον αγκαλιάσει πρώτος, αδειάζοντας όλους όσους του ασκούσαν κριτική (και ο Φίλης, που έχει κόψει το καπίστρι, άρχισε να τα χώνει στον Τσίπρα). Ο Κασσελάκης έβαλε τον ξάδερφο Τσίπρα γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας, την Αυγέρη εκπρόσωπο Τύπου και κράτησε τον Φάμελλο στην προεδρία της κοινοβουλευτικής ομάδας, χωρίς να προτείνει τη θέση στην Αχτσιόγλου. Δεν της έδωσε την ευκαιρία να εμφανίζεται απέναντι στον Μητσοτάκη στις εσωκομματικές διαδικασίες
Αυτοί που ξέρουν καλά τον στελεχικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ (Παππάς, Πολάκης) δασκαλεύουν τον Κασσελάκη να κινηθεί «ενωτικά», με τη βεβαιότητα ότι η συντριπτική πλειοψηφία θα μαζευτεί γύρω του όπως οι μύγες γύρω από το μέλι. Κάτι λίγοι που φωνάζουν έχουν ήδη γίνει γραφικοί και όπως είπε ο βαρκάρης του Λαυρίου, Ευάγγελος Αποστολάκης, που τώρα τον βλέπουμε σε ρόλο μπάτλερ (πηγαίνει μπροστά και ακολουθεί ο ΣτέΚας), άμα δεν μπορούν, να κάνουν στην άκρη.
Εδώ θα σταματήσουμε, γιατί η πολλή παραπολιτική θολώνει την πολιτική ουσία. Αυτήν την αναλύσαμε στο editorial της εφημερίδας μας το περασμένο Σάββατο.
