EE-Ουκρανία: Με τις ευλογίες του… Πούτιν

Με τις ευλογίες του… Πούτιν, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ αποφάσισε να δώσει καθεστώς υποψήφιων χωρών στην Ουκρανία και τη Μολδαβία. Παραθέτουμε το απόσπασμα από τη σχετική απόφαση της συνόδου κορυφής (ολόκληρο το κείμενο των Συμπερασμάτων της συνόδου στις 23-24 Ιούνη παρατίθεται στο τέλος):

«10. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Ουκρανίας, της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και της Γεωργίας. Το μέλλον των χωρών αυτών και των πολιτών τους βρίσκεται εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

1. 11. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να χορηγήσει καθεστώς υποψήφιας χώρας στην Ουκρανία και στη Δημοκρατία της Μολδαβίας.
   12. Η Επιτροπή καλείται να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με την εκπλήρωση των όρων που περιλαμβάνονται στις γνώμες της Επιτροπής για τις αντίστοιχες αιτήσεις προσχώρησης στο πλαίσιο της τακτικής της δέσμης για τη διεύρυνση. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει για τις περαιτέρω ενέργειες αφού θα έχουν εκπληρωθεί πλήρως όλοι αυτοί οι όροι.
   13. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι έτοιμο να χορηγήσει στη Γεωργία καθεστώς υποψήφιας χώρας όταν θα έχει σημειωθεί πρόοδος ως προς τις προτεραιότητες που αναφέρονται στη γνώμη της Επιτροπής για την αίτηση προσχώρησης της Γεωργίας.
   14. Η πορεία κάθε χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ενωση θα εξαρτηθεί από τις δικές της επιδόσεις όσον αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, λαμβανομένης υπόψη της ικανότητας της ΕΕ να απορροφήσει νέα μέλη». 

Δεν κάνουμε πλάκα μιλώντας για ευλογίες του Πούτιν στη συγκεκριμένη απόφαση. Στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (το δικό μας Λένινγκραντ) στις 18 Ιούνη, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Πούτιν δήλωσε ότι τη Ρωσία δεν την απασχολεί η είσοδος της Ουκρανίας στην ΕΕ. «Η ΕΕ δεν είναι στρατιωτική οργάνωση ή ένα στρατιωτικο-πολιτικό μπλοκ, σε αντίθεση με το ΝΑΤΟ. Πάντοτε λέγαμε και πάντοτε έχω πει ότι η στάση μας είναι πολύ σταθερή και καθαρή ως προς το σεβασμό της: δεν έχουμε τίποτα εναντίον», δήλωσε ο ρώσος ιμπεριαλιστής ηγέτης, σπεύδοντας να συμπληρώσει: «Είναι απίθανο αυτό (σ.σ. η είσοδος στην ΕΕ) να οδηγήσει στο ξαναχτίσιμο της αεροπορικής βιομηχανίας, των ναυπηγείων, της ηλεκτρονικής βιομηχανίας και άλλων σημαντικών βιομηχανιών. Είναι απίθανο γιατί οι “μεγάλοι“ της Ευρώπης δε θα δημιουργήσουν ανταγωνιστές τους». 

Ξεκαθάρισε, επίσης, ότι η Ρωσία «δεν είναι έτοιμη να ξεχάσει το κρατικό πραξικόπημα του 2014 στη χώρα», ενώ πέρασε «γενεές δεκατέσσερις» τις «ουκρανικές ελίτ», κατηγορώντας τες ότι «έκλεψαν χρήματα από τον ουκρανικό λαό, τα έκρυψαν σε τράπεζες και θέλουν να τα προστατέψουν. Και ο καλύτερος τρόπος για να τα προστατέψουν είναι να μιλούν για “πολιτιστική επιλογή“. Αρχισαν να εμπλέκονται σε αντι-ρωσικές πολιτικές, ελπίζοντας πως ό,τι και να κάνουν, τα χρήματά τους θα προστατεύονται εκεί. Και αυτό, φυσικά, συμβαίνει στην πραγματικότητα. Σε ό,τι κάνουν αυτό τους ενδιαφέρει. Αυτή είναι όλη η ουσία της “πολιτιστικής επιλογής“».

Ο ρωσικός ιμπεριαλισμός πετάει το μπαλάκι στις ευρωενωσίτικες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις: εμείς έχουμε πάρει την Κριμαία από το 2014, τώρα θα πάρουμε το Ντονμπάς (ίσως και κάποιο διάδρομο στα νοτιοανατολικά, ώστε Κριμαία και Ντονμπάς να έχουν εδαφική ενότητα), και την υπόλοιπη Ουκρανία σάς τη χαρίζουμε. 

Πέραν των άλλων, η ρωσική ιμπεριαλιστική ηγεσία γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχει καμιά πρόθεση από πλευράς ΕΕ και ιδιαίτερα από πλευράς γερμανογαλλικού άξονα να ενταχθεί η Ουκρανία στην ΕΕ με σχετικά γρήγορες διαδικασίες. Αυτό που αποφασίστηκε στην τελευταία σύνοδο κορυφής έχει κυρίως πολιτικό-συμβολικό χαρακτήρα. Κανένας δεν πρόκειται να βιαστεί να υλοποιήσει την απόφαση που πάρθηκε. Και δεν θα είναι η πρώτη φορά. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Τουρκίας, που οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της περνούν από το ζεστό στο κρύο εδώ και πολλά χρόνια. Ούτε είναι τυχαίο ότι ο Μακρόν, προτού συμφωνήσει να δοθεί στην Ουκρανία και τη Μολδαβία καθεστώς υποψήφιας χώρας, είχε καταθέσει πρόταση για τη δημιουργία ενός ενδιάμεσου καθεστώτος εξάρτησης, του «ενιαίου ευρωπαϊκού πολιτικού χώρου». Και ότι υπενθύμισε αυτή την πρότασή του ακόμη και στις δηλώσεις του κατά τη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες.

Κανένας, βέβαια, δε δίνει σημασία στη μπουρδολογία της Ούρσουλα(ς) ότι η Ουκρανία «είναι η μοναδική χώρα όπου άνθρωποι πυροβολούνται γιατί τυλίχθηκαν σε μια ευρωπαϊκή σημαία». Αντίθετα, ο προσεκτικός παρατηρητής βλέπει ότι ακόμη και στην πανηγυρική απόφαση που ελήφθη, το σημείο 10 των Συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής αναφέρει ότι «η πορεία κάθε χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ενωση θα εξαρτηθεί από τις δικές της επιδόσεις όσον αφορά την εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, λαμβανομένης υπόψη της ικανότητας της ΕΕ να απορροφήσει νέα μέλη».

Κατά τα άλλα, η σύνοδος κορυφής «συζήτησε τον ρωσικό επιθετικό πόλεμο κατά της Ουκρανίας», επανέλαβε «ότι στέκει ακλόνητα στο πλάι της Ουκρανίας και ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση θα εξακολουθήσει να στηρίζει σθεναρά τη συνολική οικονομική, στρατιωτική, κοινωνική και χρηματοοικονομική ανθεκτικότητα της Ουκρανίας», καταδίκασε «απερίφραστα τις τυφλές επιθέσεις της Ρωσίας κατά αμάχων και μη στρατιωτικών υποδομών», κάλεσε τη Ρωσία «να αποσύρει αμέσως και χωρίς όρους όλα τα στρατεύματα και τον στρατιωτικό εξοπλισμό της από ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας, όπως αυτή ορίζεται από τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορά της», εξέφρασε «τη σταθερή της δέσμευση να προσφέρει πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη για να βοηθήσει την Ουκρανία να ασκήσει το φυσικό της δικαίωμα να αμυνθεί κατά της ρωσικής επίθεσης και να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της», ζήτησε «από τη Ρωσία, αφενός, να σταματήσει πάραυτα να βάλλει κατά γεωργικών εγκαταστάσεων και να απομακρύνει σιτηρά και, αφετέρου, να άρει τον αποκλεισμό του Ευξείνου Πόντου, ιδίως του λιμένα της Οδησσού, ώστε να μπορούν να εξάγονται τα σιτηρά και να πραγματοποιούνται οι εμπορικές θαλάσσιες μεταφορές» και… τέλος. Λόγια, λόγια, λόγια.

Στην Φον ντερ Λάιεν, που λειτουργεί σαν ντουντούκα του Λευκού Οίκου, δεν επετράπη καν να θέσει ζήτημα έβδομης δέσμης κυρώσεων. Τα ενεργειακά, στα οποία προβλέπονται και τα μέτρα μηδενισμού των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου, απόφαση που έχει ήδη γίνει σουρωτήρι, δεν συζητήθηκαν καν. Οταν ο Ντράγκι ζήτησε να ορίσουν έκτακτη σύνοδο κορυφής μέσα στον Ιούλη, του έκοψαν τη φόρα. Τα ενεργειακά θα ξανασυζητηθούν στην επόμενη σύνοδο κορυφής, τον Σεπτέμβρη. Και κανείς δεν ξέρει αν και τότε θα είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις.

Τι έμεινε; Ενα γελοίο ευχολόγιο. Η σύνοδος κορυφής κάλεσε «την Επιτροπή να συνεχίσει να καταβάλλει επειγόντως προσπάθειες για να εξασφαλιστεί ενεργειακός εφοδιασμός σε προσιτές τιμές» και «το Συμβούλιο, από κοινού με την Επιτροπή, να λάβουν κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν στενότερο συντονισμό σε θέματα ενέργειας μεταξύ των κρατών μελών»! Ειδικά αυτά τα σημεία διαβάζονται καθαρά ειρωνικά, καθώς έχει ήδη αποδειχτεί –πέρα από τη χαρακτηριστική ανικανότητα της προέδρου της- η πλήρης αδυναμία της Κομισιόν να εξασφαλίσει τον ενεργειακό εφοδιασμό των χωρών της ΕΕ από μη ρωσικές πηγές.

Προκαλεί ακόμη εντύπωση το γεγονός ότι πέραν του… δημοσιογραφικού τύπου συμπεράσματος ότι «η Ρωσία χρησιμοποιεί το αέριο ως όπλο», δεν υπάρχει καταγγελία της Ρωσίας για αθέτηση συμβατικών της υποχρεώσεων έναντι ευρωπαίων πελατών της. Η Ρωσία εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις, παραδίνοντας τις ποσότητες που κάθε καλοκαίρι είναι μειωμένες, λόγω συντηρήσεων και χαμηλότερης ζήτησης. Οι χώρες της ΕΕ, όμως, θέλουν να κάνουν αποθεματοποίηση φυσικού αερίου και η Ρωσία, απλούστατα, δεν τους κάνει τη χάρη.

Θα λέγαμε μια κοινοτοπία αν γράφαμε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν κερδίζεται στρατιωτικά από τη Δύση (γελάει ο κόσμος με τα κωμικά σκετσάκια του Ζελένσκι που κάθε μέρα αναγγέλλει την επερχόμενη… νίκη) και πως η Ρωσία, παρά το κόστος που καταβάλλει (το οποίο το νεοτσαρικό καθεστώς του Κρεμλίνου φορτώνει στις πλάτες της εργατικής τάξης και των λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας), δεν έχει καταρρεύσει οικονομικά. Οι ιμπεριαλιστές ηγέτες της ΕΕ το γνωρίζουν αυτό. Γνωρίζουν πως την ώρα που αυτοί φλυαρούν, τα ρωσικά στρατεύματα προωθούνται δυτικά στο έδαφος του Ντονμπάς (πήραν και το Σεβεροντονιέτσκ) και πως ό,τι κερδίζεται επί του πολεμικού πεδίου δεν παραχωρείται στις διαπραγματεύσεις για ιμπεριαλιστική ειρήνη.

Το γνωρίζει, φυσικά, και ο Πούτιν. Γι’ αυτό και στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, παρουσία και του προέδρου του Καζακστάν, προεξόφλησε ότι πολλές δυτικές εταιρίες, τουλάχιστον από τις ευρωπαϊκές χώρες, θα επιστρέψουν στη ρωσική αγορά «και θα είναι ευτυχείς να εργάζονται εδώ. Δεν έχω καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Η ζωή θα τις κάνει να ενεργήσουν έτσι. Και δεν θα τις εμποδίσουμε να ενεργήσουν έτσι, είμαστε ανοιχτοί σε όλο τον κόσμο».

Οσο για τις κυρώσεις, ο ιμπεριαλιστής του Κρεμλίνου τις αντιμετώπισε με υπεροψία και ειρωνεία: «Είναι πεντακάθαρο ότι ο πόλεμος-αστραπή (σ.σ. χρησιμοποίησε τον όρο blitzkrieg, που παραπέμπει στους ναζί) ενάντια στην οικονομία μας έχει αποτύχει. Οπως τόνισε κάποτε ο Μαρκ Τουέιν, “η είδηση του θανάτου μου ήταν μια υπερβολή“». Δεν παρέλειψε δε να αναφέρει με έμφαση ότι οι ευρωπαίοι πολιτικοί επέφεραν βαρύ πλήγμα στις οικονομίες τους με τα ίδια τους τα χέρια!

ΥΓ1. Στη σύνοδο του G-7, όταν ο Μπάιντεν έθεσε ζήτημα επιβολής εμπάργκο στον ρωσικό χρυσό, οι Σολτς, Μακρόν και Ντράγκι του έβαλαν πάγο. Εδωσαν δε εντολή στον Σαρλ Μισέλ να βγει αμέσως και να κάνει δήλωση εκ μέρους των «27» (χωρίς οι 24 να ερωτηθούν), ώστε να μην μπορέσει να «δουλέψει» η αμερικάνικη προπαγάνδα και να κοπεί και η φόρα της Ούρσουλα(ς): «Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε πιο λεπτομερή εξέταση του σχεδίου (σ.σ. των ΗΠΑ) και να διαπιστώσουμε εάν είναι δυνατόν να βάλουμε στο στόχαστρο τον χρυσό με τρόπο που θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στη ρωσική οικονομία και όχι σε εμάς»!

ΥΓ2. Ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία έχει κάθε δικαίωμα να αναγνωρίσει τις Δημοκρατίες του Ντονμπάς σύμφωνα με το Χάρτη του ΟΗΕ, όπως συνέβη με το Κόσοβο. «Οταν το Κόσοβο διακήρυξε την ανεξαρτησία του, το Διεθνές Δικαστήριο, πιεζόμενο από τις δυτικές χώρες, έκρινε ότι σύμφωνα με τον Χάρτη του ΟΗΕ, όταν μια χώρα διακηρύσσει την ανεξαρτησία της, δεν απαιτείται να λάβει την άδεια από την κεντρική κυβέρνηση», είπε ο Πούτιν, καταλήγοντας: «Αυτό σημαίνει ότι οι Δημοκρατίες του Ντονμπάς δεν χρειάζεται να ζητήσουν άδεια από το Κίεβο». Ηταν η απάντηση ενός ιμπεριαλιστή προς άλλους ιμπεριαλιστές που μιλούν για «αναθεωρητισμό» μόνο εκεί που τους βολεύει. Μόνο όταν θέλουν να πλήξουν τον αντίπαλο, ενώ κατά τα άλλα κάνουν ακριβώς τα ίδια.