Τίποτα δεν έπρεπε να διαταράξει την τετραήμερη φιέστα για τα 70χρονα της βασιλείας της Ελισάβετ. Η ανθρωπότητα βομβαρδίστηκε με εικόνες μοναρχικής κραιπάλης και κοινωνικής διαφθοράς. Διότι τι άλλο εκτός από κοινωνική διαφθορά δείχνει η συμμετοχή τόσων ανθρώπων σε μια μοναρχική φιέστα; Νοσταλγία για την πάλαι ποτέ Βρετανική Αυτοκρατορία, η οποία εγκληματώντας μαζικά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, πετούσε και μερικά ψίχουλα στους υπηκόους της για να αποδέχονται το καθεστώς. Σύμβολο αυτής της αποικιοκρατικής αυτοκρατορίας είναι η βρετανική μοναρχία.
Αφού, λοιπόν, τελείωσε η αηδιαστική φιέστα, ο ο πρόεδρος της Επιτροπής 1922 των Τόρις, Γκρέιαμ Μπρέιντι, ανακοίνωσε πως είχε στα χέρια του περισσότερες από τις 54 επιστολές βουλευτών που απαιτούνται για να συζητηθεί πρόταση μομφής κατά του ηγέτη του κόμματος. Ο Μπρέιντι είχε ήδη συνεννοηθεί με τον Τζόνσον να γίνει η ψηφοφορία το ίδιο κιόλας βράδυ, ώστε να μην προλάβουν οι αντι-Μπόρις να «ζυμωθούν», να οργανωθούν, να αυξηθούν.
Η κάλπη έβγαλε 148 κατά του «κλόουν» Μπόρις και 211 υπέρ. Το 41% των βουλευτών της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αποδοκίμασε τον πρωθυπουργό της. Δεν το λες και λίγο. Αλλά για τον Τζόνσον μετράει μόνο η νίκη και το γεγονός ότι για ένα χρόνο δεν θα μπορούν να τον αμφισβητήσουν (αυτό προβλέπει το καταστατικό του Συντηρητικού Κόμματος).
Κάποιοι θυμούνται ότι και η Τερίζα Μέι είχε κερδίσει παρόμοια ψηφοφορία, με καλύτερο ποσοστό από τον Τζόνσον (την είχε αποδοκιμάσει το 37% των βουλευτών της), όμως δεν άντεξε στον πρωθυπουργικό θώκο περισσότερο από ένα εξάμηνο. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Ναι, αλλά ο Τζόνσον δεν είναι Μέι. Εκτός του ότι σ’ εκείνη άρεσε να επιδεικνύει τις λεοπάρ γόβες της, ενώ ο Μπόρις αρέσκεται να επιδεικνύει τα παρδαλά του σώβρακα, εκτός από τη διαφορά στη «μενταλιτέ» ανάμεσα στους δύο αυτούς συντηρητικούς αστούς πολιτικούς, διαφορετική είναι και η συγκυρία. Η Μέι είχε να διαχειριστεί το Brexit, ζήτημα που δίχαζε τους ίδιους τους Τόρις, ενώ ο Τζόνσον βάλλεται για τα κορονοπάρτι στη Ντάουνινγκ Στριτ. Υπάρχει διαφορά «βάρους» ανάμεσα στο Brexit και τα κορονοπάρτι. Επίσης, η Μέι δεν διέθετε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ενώ ο Τζόνσον διαθέτει.
Στις 23 Ιούνη θα γίνουν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές σε δύο περιφέρειες, τις οποίες κατέχουν βουλευτές των Τόρις. Η μία ήταν προπύργιο των Εργατικών και την πήραν οι Τόρις στις τελευταίες εκλογές (αυτές που εξασφάλισαν στον Τζόνσον μια μεγάλη νίκη και μια άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 75 εδρών). Το πιθανότερο είναι η έδρα να ξαναπεράσει στους Εργατικούς. Η άλλη περιφέρεια, όμως, είναι συντηρητική και ο υποψήφιος των Τόρις κινδυνεύει να τη χάσει από τον υποψήφιο του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος.
Στη «γηραιά Αλβιόνα», με το sui generis αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα, κάτι τέτοια μεγαλοποιούνται. Καθώς το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό, σε μονοεδρικές περιφέρειες, υπάρχει περίπτωση να επικρατήσει πανικός μεταξύ των βουλευτών και τα πράγματα για τον Τζόνσον να αλλάξουν. Θ’ αλλάξει, βέβαια, κι αυτός παρδαλό σώβρακο και θα το δείξει στο πρωινό τζόγκινγκ, δείχνοντας ότι «δεν μασάει». «Μόνο σηκωτό θα τον πάρουν από την Ντάουνινγκ Στριτ. Αποκλείεται να εγκαταλείψει εύκολα κάτι που ήθελε όλη του τη ζωή» έλεγε χθες στο BBC ο Γουίλ Γουόλντεν, πρώην σύμβουλος επικοινωνίας του Τζόνσον.
Με την ακρίβεια, όμως, τι θα κάνει; Ισως η ώρα της αποχώρησής του να μην έρθει μετά από κάτι ντροπιαστικό για τα κοινοβουλευτική ήθη (όπως τα κορονοπάρτι και τα ψέματα που είπε), αλλά μετά από μια ήττα με «καθαρούς» πολιτικούς όρους. Οι μόνοι που δεν κινδυνεύουν με αποπομπή στην «κοιτίδα του κοινοβουλευτισμού» είναι οι βασιλιάδες και οι πρίγκηπες. Οι αστοί πολιτικοί είναι αναλώσιμοι.
