Το δείπνο με τους ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων και των βαλκανικών χωρών μελών της ΕΕ ήταν άνευ σημασίας. Ατυπο χαρακτηρίστηκε έτσι κι αλλιώς. Η Φον ντερ Λάιεν έκανε ένα χατιράκι στον Μητσοτάκη (για να έχει την ελληνική ψήφο όταν ξαναθέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της Κομισιόν, αλλά και επειδή τον έχει κυριολεκτικά σαν σκυλάκι του καναπέ), ο Μισέλ ήρθε για να μην αφήσει μόνη της την Ούρσουλα και γίνει καμιά στραβή που θα επηρεάσει το κλίμα σε μια ευαίσθητη περιοχή και όλοι μαζί κάθησαν να φάνε, χωρίς φυσικά να πάρουν οποιαδήποτε απόφαση.
Ο Εντι Ράμα «χέστηκε» που δεν τον κάλεσε ο Μητσοτάκης. Η απρέπεια που έκανε, να καλέσει τον πρόεδρο της Αλβανίας, χωρίς να είναι ομόλογός του, συνάντησε μια άρνηση από τον αλβανό πρόεδρο (στο πόστο δεν βρίσκεται πλέον ο αντίπαλος του Ράμα, Ιλίρ Μέτα, αλλά ο κολλητός του, Μπαϊράμ Μπεγκάι, πρώην αρχηγός των ένοπλών δυνάμεων) που ισοδυναμεί με φτύσιμο. Ο Ράμα ξέρει ότι το παιχνίδι της ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ παίζεται σε άλλο ταμπλό (των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ) και όχι στο ταμπλό του Μητσοτάκη, που απλώς πουλάει τζάμπα μαγκιά. Κι αυτή η κίνηση του Μητσοτάκη, έστω και στο πλαίσιο ενός άτυπου δείπνου, θα μετρήσει σε βάρος του στο διπλωματικό παιχνίδι στην ΕΕ, γιατί οι ιμπεριαλιστικές χώρες θέλουν ησυχία στην επικράτειά τους και όχι εθνικιστικούς τσαμπουκάδες και διπλωματικές απρέπειες.
Τι έμεινε από τη φιέστα; Η επίσκεψη του γελωτοποιού του Κιέβου, τον οποίο ο Μητσοτάκης φόρεσε καπέλο και σε εκπροσώπους κρατών που δεν εμφανίζονται τόσο «ουκρανόφιλα» (Σερβία). Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και η πρόσκληση στην αμερικανόδουλη πρόεδρο της Μολδαβίας, Μάια Σάντου. Η Μολδαβία δεν βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία, όμως θέλει να μπει στο ΝΑΤΟ κι αυτό θεωρείται περίπου casus belli από πλευράς ρωσικού ιμπεριαλισμού. ‘Η μήπως οι Αμερικάνοι, για να αδυνατίσουν τη Ρωσία, θα βάλουν τη Μολδαβία να διεκδικήσει ενόπλως την Υπερδνειστερία που de facto αποτελεί ρωσική επαρχία;
Με τους άλλους ο Ζελένσκι απλώς συνέφαγε και έβγαλε φωτογραφίες. Με τον Μητσοτάκη, όμως, έκανε συνομιλίες που κατέληξαν σε «Κοινή Δήλωση της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για την ευρωατλαντική ενσωμάτωση της Ουκρανίας»!
Ο Μητσοτάκης χώνει την Ελλάδα πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο της Ουκρανίας καταρχάς σε επίπεδο διπλωματικών διακηρύξεων. Τάσσεται ευθέως υπέρ της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και προπαγανδίζει υπέρ αυτής στην κοινή δήλωση. Θυμίζουμε ότι οι βασικές ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ, αυτές του γερμανογαλλικού άξονα, απορρίπτουν αυτή την προοπτική και ανάγκασαν τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές να συμβιβαστούν με μια διακήρυξη του ΝΑΤΟ που λέει ότι… οι συνθήκες δεν είναι ώριμες.
Ο Μητσοτάκης, όμως, με ύφος «γερακιού», συμφώνησε στον όρο «ευρωατλαντισμός», που δεν το δέχονται οι ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ, που θεωρούν ότι άλλο ΕΕ και άλλο ΝΑΤΟ (δε θέλουν να τεθούν υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, αλλά να κρατήσουν ανοιχτούς τους πιο επίσημους διπλωματικούς διαύλους με τη Ρωσία). Στην κοινή δήλωση διαβάζουμε διατυπώσεις όπως:
«Αναφερόμενοι στο άρθρο 10 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον για το ΝΑΤΟ, το οποίο ρητώς αναφέρει ότι μπορεί να προσκληθεί για να προσχωρήσει στη Συνθήκη οποιοδήποτε άλλο ευρωπαϊκό κράτος είναι σε θέση να προωθεί τις αρχές της Συνθήκης και να συμβάλλει στην ασφάλεια του Βορειοατλαντικού χώρου,
Σημειώνοντας ότι το Σύνταγμα της Ουκρανίας ορίζει την πλήρη ένταξη στη Βορειοατλαντική Συμμαχία ως στρατηγικό στόχο του κράτους,
Επισημαίνοντας την ουσιαστική συνεισφορά της Ουκρανίας στην ασφάλεια του Βορειοατλαντικού χώρου, ιδίως τις προσπάθειές της να αποτρέψει την απρόκλητη και αδικαιολόγητη στρατιωτική επίθεση της Ρωσίας, (…)
Σημειώνοντας την αταλάντευτη θέση της Ελληνικής Δημοκρατίας όσον αφορά τον στρατηγικό στόχο της Ουκρανίας για ευρωατλαντική ενσωμάτωση, σύμφωνα με όσα οι Σύμμαχοι συμφώνησαν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους και με την Κοινή Δήλωση των G7,
Η Ελληνική Δημοκρατία και η Ουκρανία
* Καλωσορίζουν τα σημαντικά επιτεύγματα προόδου της Ουκρανίας στο δρόμο για την ευρωατλαντική ενσωμάτωση, ιδίως αναφορικά με την διαλειτουργικότητα με το ΝΑΤΟ που επιδεικνύουν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στο πεδίο της μάχης,
* Επιβεβαιώνουν τη δέσμευσή τους να εντείνουν τις κοινές προσπάθειες προς υποστήριξη της ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στη Συμμαχία και εφαρμογής των προδιαγραφών του ΝΑΤΟ, (…)
* Η Ελληνική Δημοκρατία θα συνεχίσει να υποστηρίζει την ισχυρή και αποτελεσματική πολιτική και υλική υποστήριξη της Συμμαχίας προς την Ουκρανία με σκοπό να διασφαλισθεί η ικανότητα της Ουκρανίας να υπεραμυνθεί αποτελεσματικά της επικράτειάς της, σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, (…)
* Η Ελληνική Δημοκρατία θα συνεχίσει να παρέχει στρατιωτική, τεχνική, αμυντική και ανθρωπιστική υποστήριξη στην Ουκρανία».
Εχει και πρακτικό σκέλος η συμφωνία, όμως. Μπορεί η κοινή δήλωση να μιλάει γενικά για συνέχιση της παροχής στρατιωτικής και τεχνικής βοήθειας στην Ουκρανία, όμως ο Ζελένσκι το ξεφούρνισε, καταπώς το συνηθίζει: η ελληνική αεροπορία θα αναλάβει την εκπαίδευση ουκρανών πιλότων στο χειρισμό F-16, τα οποία συμφώνησαν να δώσουν στην Ουκρανία η Δανία και η Ολλανδία. Κίνηση που εκτός του ότι προδιαγράφει επιμήκυνση του πολέμου (οι Ουκρανοί χρησιμοποιούνται σαν κρέας για τα κανόνια του πολέμου των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ με τη Ρωσία και οι ζωές τους δε λογαριάζονται), εμπλέκει ακόμα πιο βαθιά τη χώρα μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ο Ζελένσκι, αυτή η αποκρουστική φασιστική μαριονέτα των Αμερικανών, δε δίστασε να κάνει αναφορά και στο ρόλο της Αλεξανδρούπολης για τον εφοδιασμό της Ουκρανίας με πολεμικό υλικό.
Οσο για τη βοήθεια που δήθεν ζήτησε για τη διακίνηση των ουκρανικών σιτηρών, αυτή εντάσσεται στα καθήκοντα του γελωτοποιού που λέει παραμύθια. Ελληνες εφοπλιστές μεταφέρουν με τα βαπόρια τους ουκρανικά σιτηρά (αλλά και ρωσικά σιτηρά και λιπάσματα, για να μην πούμε για το εκτεταμένο λαθρεμπόριο με το ρωσικό πετρέλαιο), όμως το ελληνικό κράτος ούτε έπαιξε ρόλο στη Συμφωνία της Μαύρης Θάλασσας, ούτε πρόκειται να παίξει, ούτε μπορεί να παίξει. Ρόλο παίζει μόνο η Τουρκία ως μεσολαβούσα και εγγυήτρια δύναμη, αποδεκτή και από την Ρωσία. Ο Ζελένσκι πέταξε αυτή την παπάρα, νομίζοντας πως στην Ελλάδα κατοικούν ναζιστοχαχόλοι του Αζόφ και θα χάψουν πως τάχα η Ελλάδα αναβαθμίζεται και θα παίξει ρόλο στη διακίνηση των σιτηρών, όταν δεν έχει ούτε πόντο θαλάσσιου χώρου στη Μαύρη Θάλασσα και στα Στενά των Δαρδανελλίων.
ΥΓ. Υπό άλλες συνθήκες θα ήταν απλώς γελοίο, όμως η φράση του Καζαντζάκη που ο Μητσοτάκης αφιέρωσε στον Ζελένσκι («Μην καταδέχεσαι να ρωτάς αν νικήσουμε ή αν νικηθούμε, πολέμα») συνιστά πρόκληση. Γιατί ο Καζαντζάκης αναφερόταν σε απελευθερωτικούς πολέμους, όχι σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους στους οποίους κάποια τσιράκια χρησιμοποιούν τους λαούς σαν κρέας για τα κανόνια.
