Λένε (και έχουν δίκιο) πως το περιβόητο Νόμπελ Ειρήνης είναι ένα βραβείο πολιτικής σκοπιμότητας. Το έχουν πάρει μερικοί από τους χειρότερους μακελάρηδες της Ιστορίας, όπως ο Κίσινγκερ, ο Μπέγκιν, ο Κάρτερ, ο Γκορμπατσόφ, ο Ομπάμα, η ΕΕ (ως διεθνική οντότητα) και άλλοι, ενώ ενδιαμέσως το δίνουν και σε κανέναν πασιφιστή ή «μετανοημένο» επαναστάτη (π.χ. Αραφάτ, Μαντέλα), συνήθως παρέα με τον πρώην θανάσιμο αντίπαλό του (π.χ. στον ρατσιστή Λεκλέρκ μαζί με τον Μαντέλα).
Και τι να πεις για τα βραβεία Ζαχάροφ που μοιράζει κάθε χρόνο το Ευρωκοινοβούλιο; Σ’ αυτά δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο, άλλωστε, κυριαρχείται από ξεδιάντροπους πολιτικούς των μεγάλων πολιτικών «οικογενειών» της ιμπεριαλιστικής Ευρώπης. Ούτε επέλεξαν τυχαία να δώσουν στο βραβείο το όνομα του Αντρέι Ζαχάροφ, ο οποίος έχει πάρει και το Νόμπελ Ειρήνης το 1975 «για τις εκστρατείες του για τα ανθρώπινα δικαιώματα». Ηταν ο πιο διάσημος αντικαθεστωτικός στην τότε «Σοβιετική» Ενωση του παλινορθωμένου καπιταλισμού. Ηταν ένα πρότυπο για τους ιμπεριαλιστές της Δύσης, που τους βοηθούσε στον ανταγωνισμό τους με τους ιμπεριαλιστές της Ανατολής.
Φέτος, φιναλίστ για το βραβείο Ζαχάροφ ήταν «μια ομάδα αφγανών γυναικών που αγωνίζεται για την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα τους», η «πρώην προσωρινή πρόεδρος της Βολιβίας Jeanine Áñez» και ο «ρώσος ηγέτης της αντιπολίτευσης και ακτιβιστής κατά της διαφθοράς Alexei Navalny».
Την ομάδα αφγανών γυναικών αποτελούσαν στελέχη αφγανικών ΜΚΟ στενά συνδεδεμένων με τα κατοχικά στρατεύματα (μεταξύ τους και δύο πρώην κυβερνητικά στελέχη). Δε χρειάζεται να εξηγήσουμε το λόγο της υποψηφιότητας. Ξέρουμε όλοι τις εξελίξεις μετά την ταπεινωτική ήττα και την αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν (έχουμε δημοσιεύσει αρκετά άρθρα επ’ αυτού και μπορείτε να τα αναζητήσετε στην ιστοσελίδα μας).
Ο Αλεξέι Ναβάλνι είναι, επίσης, γνωστός. Ενα τίποτα είναι από πολιτική άποψη, αλλά αυτόν έχουν στη Ρωσία, αυτόν κανακεύουν.
Ποια είναι, όμως, η Ζανίν Ανιές; Διαβάζουμε στα έγγραφα του Ευρωκοινοβούλιου ότι «είναι βολιβιανή πολιτικός και σύμβολο της καταστολής των αντιφρονούντων και της υπεράσπισης του κράτους δικαίου στη Λατινική Αμερική». Αυτή δεν είναι που χρίστηκε με πραξικοπηματικό τρόπο (από τον στρατό) «προσωρινή πρόεδρος» της Βολιβίας τον Νοέμβρη του 2019; Αυτή δεν είναι που έχασε πανηγυρικά τις εκλογές μετά από ένα χρόνο, τον Νοέμβρη του 2020, από το κόμμα του Εβο Μοράλες (ο οποίος είχε εκδιωχτεί από τη χώρα); Της ασκήθηκε μήνυση για το ρόλο της στο πραξικόπημα του 2019 και οι εισαγγελικές αρχές διέταξαν τη σύλληψή της, όπως και δύο άλλων πρωταγωνιστών εκείνου του πραξικοπήματος (υπουργών της Ανιές). Ποια ηρωίδα, λοιπόν; Τη συνέλαβαν για να μην την κοπανήσει από τη χώρα (κρυβόταν σε σπίτι γείτονα στο Τρινιδάδ).
Οπως αποδείχτηκε, όμως, για τους ιμπεριαλιστές κηφήνες του Ευρωκοινοβουλίου ο πιο σημαντικός είναι ο Ναβάλνι. Και σ’ αυτόν έδωσαν το βραβείο (πέρσι το είχαν δώσει στη «δημοκρατική αντιπολίτευση της Λευκορωσίας», οπότε είχαμε εξασφάλιση της… συνέχειας). Ο (δεξιότατος) πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Νταβίντ Σασόλι φρόντισε με τη δήλωση που έκανε να μας επαναφέρει στο κλίμα του λεγόμενου «ψυχρού πολέμου»: «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέλεξε τον Alexei Navalny για το φετινό Βραβείο Ζαχάρωφ. Εχει αγωνιστεί με συνέπεια κατά της διαφθοράς του καθεστώτος του Vladimir Putin, και, μέσω των λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και των πολιτικών εκστρατειών του, βοήθησε να αναδειχθούν περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας. Ο Navalny κινητοποίησε και κέρδισε την υποστήριξη εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη τη Ρωσία. Για το λόγο αυτό, δηλητηριάστηκε και φυλακίστηκε».
