Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε:
Πόλεμος και Ειρήνη
Είναι δυο πράγματα ολότελα διαφορετικά.
Ομως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους
Μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους
καθώς ο γιος από τη μάνα.
Έχει τα δικά της
απαίσια χαρακτηριστικά.
Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου
Βρε, πως αλλάζουν οι καιροί. Ο πρόεδρος της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ επισκέφθηκε χθες «ξαφνικά» το Κίεβο, όπου έγινε δεκτός δόξη και τιμή. Τον περασμένο Απρίλη είχε αναγκαστεί να γυρίσει πίσω από ένα πολωνικό αεροδρόμιο, λίγο προτού πάρει το δρόμο για το Κίεβο μαζί με άλλους ομολόγους του, γιατί ο Ζελένσκι τον κήρυξε ανεπιθύμητο.
Τι άλλαξε και από ανεπιθύμητος έγινε επιθυμητός ο γερμανός σοσιαλδημοκράτης, που έχει διατελέσει και υπουργός Εξωτερικών σε μια από τις κυβερνήσεις «μεγάλου συνασπισμού» της Μέρκελ; Οπως αποκάλυψε ο ίδιος, «αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να βοηθήσουμε να προστατευθούν οι Ουκρανοί από τις αεροπορικές επιθέσεις όσο περισσότερο γίνεται», γι’ αυτό και η Γερμανία έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές αντιαεροπορικών όπλων στην Ουκρανία τους τελευταίους μήνες.
«Το μήνυμά μου προς τους Ουκρανούς είναι: Οχι μόνο στεκόμαστε στο πλευρό σας, αλλά θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά», είπε ο Στάινμαϊερ, που δεν παρέλειψε να τονίσει πως στο ταξίδι του θα εστιάσει στη βοήθεια για την επισκευή κατεστραμμένων υποδομών όπως δίκτυα ενέργειας, σωλήνες ύδρευσης και συστήματα θέρμανσης, το ταχύτερο δυνατό προτού φτάσει ο χειμώνας. Πονάει η ψυχούλα του για τους ταλαιπωρημένους Ουκρανούς…
Εχει τέτοιες αρμοδιότητες ο γερμανός πρόεδρος της Δημοκρατίας; Γιατί να μην έχει; Αρμοδιότητες στην άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής στη Γερμανία δεν έχει, όμως στην εξωτερική πολιτική δρα σαν ο «καλός» του Τέταρτου Ράιχ. Ανοίγει δρόμους, ασκώντας διπλωματία καλών σχέσεων.
Στο μεταξύ, κοιτάξτε μια… σύμπτωση. Την ώρα που ο Στάινμαϊερ επισκεπτόταν το Κίεβο, στο Βερολίνο κατέφθανε ο ουκρανός πρωθυπουργός Ντένις Σμίχαλ, επικεφαλής αντιπροσωπίας, για να πάρει μέρος σε διάσκεψη για το «σχέδιο Μάρσαλ για την Ουκρανία», όπως το αποκαλούν οι Γερμανοί. Είχε κάνει και λογαριασμούς: το κόστος ανοικοδόμησης της Ουκρανίας εκτιμάται μέχρι τώρα στα 750 δισ. δολάρια!
Στη διάσκεψη ήταν παρών ο Σολτς, που χαρακτήρισε την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας ως «αποστολή της γενιάς μας»! «Τώρα είναι η ώρα!», διακήρυξε και αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό μέλλον «μιας ανεπτυγμένης, σταθερής και ανθεκτικής Ουκρανίας». Αυτά να τ’ ακούνε ο Μακρόν και οι Γάλλοι που δε θέλουν διεύρυνση της ΕΕ και επιμένουν σ’ αυτή την καρικατούρα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας.
Οι επενδύσεις στην Ουκρανία θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως επενδύσεις σε ένα μελλοντικό κράτος-μέλος της ΕΕ, είπε ο Σολτς και του Ζελένσκι, που συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης, του έφυγε το σαγόνι. «Ελπίζω αυτά τα λόγια να τα άκουσαν όλοι οι Ευρωπαίοι και οι αρμόδιοι της οικονομίας. Η ΕΕ και η Ουκρανία είναι ένα και αυτό δεν θα αλλάξει», είπε με το γνωστό ύφος του σπουδαίου ευρωπαίου ηγέτη.
Για τον Ζελένσκι, την κλίκα του και τους ουκρανούς «ολιγάρχες» πόλεμος και ειρήνη είναι ένα και το αυτό. Μια τεράστια μπίζνα των ιμπεριαλιστών, με δική τους κονόμα από μίζες, ρεμούλα, κάθε είδους λαθρεμπόριο και υπεργολαβίες από τα μονοπώλια της Δύσης, που θα αναζητήσουν ντόπιους συνεργάτες.
Τίποτα αυτή τη στιγμή δε δείχνει ότι το τέλος του ιμπεριαλιστικού πολέμου επί ουκρανικού εδάφους είναι κοντά, όμως οι γερμανικοί γύπες πετούν ήδη πάνω από τη ρημαγμένη χώρα, περιμένοντας πότε θα σιγήσουν τα όπλα για ν’ αρχίσουν να κατασπαράζουν τα πτώματα.
