«Η αναίσχυντη συμμαχία: Η μυστική συμμαχία του Ισραήλ με το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής». Με τον παραπάνω τίτλο (στο πρωτότυπο: The Unspoken Alliance: Israel’s secret alliance with apartheid South Africa) κυκλοφόρησε την περασμένη βδομάδα στις ΗΠΑ το βιβλίο του αμερικάνου ακαδημαϊκού Sasha Polakow-Suransky, στο οποίο αποκαλύπτει με βάση απόρρητα νοτιοαφρικανικά ντοκουμέντα ότι το Ισραήλ προσφέρθηκε να πουλήσει πυρηνικές κεφαλές στο ρατσιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ, αποδεικνύοντας έτσι για πρώτη φορά με επίσημα ντοκουμέντα ότι το Ισραήλ έχει στην κατοχή του πυρηνικά όπλα, παρόλο που οι ισραηλινές αρχές ακολουθούν μια πολιτική «ασάφειας», ούτε επιβεβαιώνουν ούτε αρνούνται την ύπαρξή τους. Αποσπάσματα από τα ντοκουμέντα αυτά αναφέρονται σε σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» (23/5/10).
Το νοτιοαφρικανικά απόρρητα ντουκουμέντα, τα οποία δόθηκαν στη δημοσιότητα από τις μετα-απαρντχάιντ κυβερνήσεις, ύστερα από αίτημα του συγγραφέα για να τα χρησιμοποιήσει στην έρευνά του, αποκαλύπτουν ότι οι δύο πλευρές συναντήθηκαν στις 31 Μαρτίου του 1975. Στη συνάντηση αυτή, οι ισραηλινοί αξιωματούχοι «προσφέρθηκαν επίσημα να πουλήσουν στη Νότια Αφρική πυραύλους Ιεριχώ, που μπορούν να φέρουν πυρηνικές κεφαλές».
Ανάμεσα σ’ αυτούς που συμμετείχαν στη συνάντηση ήταν ο αρχηγός του νοτιοαφρικανικού στρατού, στατηγός RF Armstrong, ο οποίος συνέταξε αμέσως ένα υπόμνημα στο οποίο εξέθετε τα πλεονεκτήματα για τη Νότια Αφρική αν αποκτούσε πυραύλους Ιεριχώ, αλλά μόνο αν αυτοί εφοδιάζονταν με πυρηνικές κεφαλές. Στο υπόμνημα αυτό ο Armstrong, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Εξετάζοντας τα πλεονεκτήματα ενός οπλικού συστήματος όπως αυτό που μας προσφέρεται, πρέπει να τεθούν ορισμένοι όροι: α) Οι πύραυλοι θα είναι οπλισμένοι με πυρηνικές κεφαλές….». Το υπόμνημα χαρακτηρίστηκε «άκρως απόρρητο» και φέρει την ίδια ημερομηνία με τη συνάντηση της 31ης Μαρτίου. Στο σχέδιο για την απόκτηση των πυραύλων Ιεριχώ δόθηκε η κωδική ονομασία «Chalet».
Λίγους μήνες αργότερα, στις 4 Ιουνίου, συναντήθηκαν στη Ζυρίχη ο τότε ισραηλινός υπουργός Αμυνας και τώρα πρόεδρος Σιμόν Πέρες με τον νοτιοαφρικανό ομολόγό του PW Botha. Για τη συνάντηση αυτή, στα σχετικά ντοκουμέντα, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: «Ο υπουργός Botha εξέφρασε ενδιαφέρον για ένα ορισμένο αριθμό μονάδων του συστήματος Chalet, υπό τον όρο ότι θα είναι διαθέσιμο το σωστό φορτίο». «Ο υπουργός Πέρες απάντησε ότι το σωστό φορτίο ήταν διαθέσιμο σε τρία μεγέθη. Ο υπουργός Botha εξέφρασε τις ευχαριστίες του και είπε ότι θα ζητήσει τη γνώμη της κυβέρνησής του». Τα τρία μεγέθη, σύμφωνα με τη «Guardian», αναφέρονταν προφανώς στις συμβατικές, χημικές και πυρηνικές κεφαλές. Αλλωστε, το καθεστώς του απαρντχάιντ διέθετε συμβατικές και χημικές κεφαλές, αυτές που του έλειπαν ήταν οι πυρηνικές.
Τελικά, η συμφωνία για τους πυραύλους Ιεριχώ με πυρηνικές κεφαλές δεν προχώρησε, ωστόσο, τα επόμενα χρόνια, αναπτύχθηκε στενή στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες, ώστε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 η Νότια Αφρική ήταν ο καλύτερος πελάτης οπλικών συστημάτων του Ισραήλ και το προμήθευε με μεγάλη ποσότητα από το συμπυκνωμένο ουράνιο που χρειαζόταν για να αναπτύξει τα πυρηνικά του όπλα.
Τα ντοκουμέντα που έφερε στο φως η έρευνα του αμερικάνου ακαδημαϊκού Sasha Polakow-Suransky επιβεβαιώνουν τις αποκαλύψεις του ισραηλινού πυρηνικού μηχανικού Μορντεχάι Βανούνου για το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ στους «Sunday Times» το 1986.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το Ισραήλ πίεσε τη σημερινή κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής να μη δημοσιοποιήσει τα ντοκουμέντα στα οποία βασίστηκε η έρευνα του Polakow-Suransky. Οπως ο ίδιος αναφέρει στο βιβλίο του, «το ισραηλινό υπουργείο Αμυνας προσπάθησε να εμποδίσει την πρόσβασή μου στη συμφωνία Secment (τη μυστική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο πλευρές), με τη δικαιολογία ότι είναι ευαίσθητο υλικό. Οι Νοτιοαφρικανοί δεν φάνηκαν να δίνουν σημασία. Μαύρισαν λίγες γραμμές και μου την παρέδωσαν. Η κυβέρνηση του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου δεν ενδιαφέρεται και τόσο να καλύψει τις βρόμικες δουλειές των παλιών συμμάχων του καθεστώτος του απαρντχάιντ».
