Νότια Αφρική

Το ταξικό απαρτχάιντ πίσω από τις ρατσιστικές επιθέσεις

Ντροπή για την εργατική τάξη της Νότιας Αφρικής ήταν τα επεισόδια που ξέσπασαν την περασμένη Κυριακή και συνεχίστηκαν τη Δευτέρα, μετά από διαδήλωση κατά του εμπορίου ναρκωτικών στο κέντρο του Γιοχάνεσμπουργκ. Οι διαδηλωτές λεηλάτησαν μαγαζιά που ανήκουν σε ξένους (κυρίως Νιγηριανούς) και επιτέθηκαν σε ξένους πλανόδιους μικροπωλητές και εργαζόμενους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε άτομα και να γίνουν 90 συλλήψεις. Τα επεισόδια δεν περιορίστηκαν μόνο στο Γιοχάνεσμπουργκ, αλλά επεκτάθηκαν και στην πρωτεύουσα Πρετόρια. Οι λεηλασίες κράτησαν όλο το βράδυ της Κυριακής, κυρίως στο φτωχό δήμο Αλεξάνδρα, στα βορειοανατολικά του Γιοχάνεσμπουργκ.
 
Τις επόμενες μέρες, αντίστοιχες επιθέσεις σε μαγαζιά και εταιρίες της Νότιας Αφρικής έγιναν στη Νιγηρία, ρίχνοντας έτσι νερό στο μύλο μιας ρατσιστικής αντιπαράθεσης που κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει.
 
Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Σε αντίστοιχες επιθέσεις το 2008 είχαν σκοτωθεί 60.
 
Ο διάδοχος του πρώην προέδρου Τζέικομπ Ζούμα (που είχε διατελέσει και ηγετικό στέλεχος του «Κ»Κ πριν αποχωρήσει για να ενταχθεί στο Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο και να μείνει στην εξουσία για εννέα ολόκληρα χρόνια, μέχρι την παραίτησή του το Φλεβάρη του 2018, υπό το βάρος κατηγοριών για διαφθορά και σεξουαλική παρενόχληση), Σίριλ Ραμαφόζα, έσπευσε φυσικά να καταδικάσει τα γεγονότα, υποστηρίζοντας ότι οι Νοτιοαφρικανοί θέλουν να ζήσουν σε αρμονία με τους λαούς των άλλων χωρών. Πόσο όμως είναι κι αυτός όπως οι προκάτοχοί του άμοιρος ευθυνών αυτών των γεγονότων;
 
Σε παλαιότερη (του 2016) έκθεση του πανεπιστημίου Witwatersrand του Γιοχάνεσμπουργκ επισημαινόταν ο συσχετισμός των λεηλασιών μαγαζιών ξένων με τη φτώχεια και την πείνα, που εξακολουθούν να υπάρχουν στη Νότια Αφρική. Στην έκθεση αναφερόταν επί λέξει ότι «οι λεηλασίες είναι ένας τρόπος για να γεμίσουν τα στομάχια τους».
 
Πριν από εφτά χρόνια (βλ. https://www.eksegersi.gr/issue/698/Διεθνή/17491.Ταξικό-απαρτχάιντ), ο ίδιος ο τότε πρόεδρος Ζούμα είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί τα παρακάτω αποκαλυπτικά, ενώπιον χιλιάδων αντιπροσώπων του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου: «Η δομή της οικονομίας μετά το απαρτχάιντ έχει παραμείνει βασικά ανέπαφη… Η ιδιοκτησία της οικονομίας βρίσκεται πρωταρχικά στα χέρια των λευκών, όπως ήταν πάντα». Επιβεβαίωσε έτσι αυτό που ισχυριζόμαστε όλα αυτά τα χρόνια. Οτι το απαρτχάιντ δεν εξαφανίστηκε αλλά αντικαταστάθηκε από ένα ταξικό απαρτχάιντ, το οποίο υπηρέτησαν όλοι οι πρόεδροι της χώρας, με πρώτο τον Νέλσον Μαντέλα που κήρυξε «εθνική συμφιλίωση» με τους ρατσιστές του «Εθνικού Κόμματος», με τους οποίους έκανε κυβέρνηση «εθνικής ενότητας». Οι τελευταίοι, έχοντας τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των καπιταλιστών της Νότιας Αφρικής, ενταφίασαν με ανακούφιση το καθεστώς που τόσα χρόνια στήριζαν, για να μετατρέψουν το απαρτχάιντ από ρατσιστικό σε ταξικό και να συνεχίσουν να θησαυρίζουν οι μονοπωλιακοί κολοσσοί που λυμαίνονται τον ορυκτό πλούτο της χώρας.