«Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι στα 70 μου χρόνια θα έβλεπα μια απόπειρα να πέσει η κυβέρνηση. Να πέσει μια πρόεδρος που έχει εκλεγεί δημοκρατικά από το λαό». Παρά τα 70 του χρόνια, ο Λούλα ντα Σίλβα χοροπηδάει σαν σαλτιμπάγκος για να δώσει πειστικότητα στα λεγόμενά του. Γιατί τρέμει ότι αν πέσει η Ρούσεφ, ο ίδιος μπορεί να πάρει την άγουσα για τη φυλακή, καθώς δεν θα έχει πια στο συρτάρι του το διορισμό του από τη Ρούσεφ ως διακοσμητικού υπουργού (μόνο και μόνο για να αποφύγει τη σε βάρος του ποινική διαδικασία).
Η σχετική κοινοβουλευτική διαδικασία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη και θα επανέλθουμε αναλυτικότερα όταν ολοκληρωθεί. Προς το παρόν ένα σχόλιο για τα φτηνιάρικα καραγκιοζιλίκια του Λούλα. Αλλοτε, οι πρόεδροι έπεφταν και τα κοινοβούλια διαλύονταν στη Βραζιλία με στρατιωτικά πραξικοπήματα. Η «αγάπη του» Ντίλμα Ρούσεφ, όμως, η το πάλαι αντάρτισσα πόλεων, θα πέσει –αν πέσει- με κοινοβουλευτικότατες διαδικασίες. Θα πέσει εγκαταλελειμμένη από τους κοινοβουλευτικούς συμμάχους του Εργατικού Κόμματος, που σαν τα ποντίκια εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο σκάφος, καθώς βλέπουν ότι το τσουνάμι των σκανδάλων δεν του επιτρέπει να πλεύσει προς κάποιον απάνεμο όρμο.
ΥΓ. Κάτι νυχτερινές (ν)τροπολογίες που καταθέτουν συριζαίοι, για να τις αποσύρουν μετά τις φωνές της αντιπολίτευσης, μας πείθουν ότι αυτά που συμβαίνουν στη Βραζιλία είναι, από μια άποψη, και σκηνές από το μέλλον στην Ελλάδα.
