Συμφωνία σχηματισμού κυβέρνησης στη Γερμανία

Τελικά, νίκησε ο… Τσίπρας

Γεννάνε και τα κοκόρια του Τσίπρα. Την ώρα που στην Ελλάδα έριχνε στην αρένα το σκάνδαλο Novartis, με υπόπτους για χρηματισμό κορυφαίους πολιτικούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και πρώην πρωθυπουργούς, στη Γερμανία ανακοινωνόταν ο σχηματισμός νέας κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού (GroΚo, όπως τη θέλει το γερμανικό δημοσιογραφικό ακρωνύμιο). Οι σοσιαλδημοκράτες… άκουσαν τον Τσίπρα και συμφώνησαν στο σχηματισμό κυβέρνησης με τους χριστιανοδημοκράτες και τους ακροδεξιούς χριστιανοκοινωνιστές. Ετσι, μετά και την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από τους σοσιαλδημοκράτες, τα συριζαϊκά παπαγαλάκια βρήκαν αβανταδόρικο θέμα: «Είναι πλέον ορατό το ενδεχόμενο μεταστροφής της οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας στην Ευρωζώνη, γεγονός που θα χαλαρώσει και τις πιέσεις που ασκούνται στη χώρα μας». Ο «στριφνός» Σόιμπλε έφυγε, ο «ήπιος» Σολτς ήρθε!
 
Το «αδελφό κόμμα» του ΣΥΡΙΖΑ Die Linke, πάντως, δεν έχει την ίδια γνώμη. «Αυτή η συμφωνία δεν μπορεί να εγκριθεί από κανέναν συνεπή σοσιαλδημοκράτη», δήλωσε ο Ντίτμαρ Μπαρτς, κοινοβουλευτικός ηγέτης του Die Linke, ρίχνοντας καύσιμα στην προπαγάνδα του υπερφιλόδοξου ηγέτη της Νεολαίας του SPD, που ηγείται της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και θα προσπαθήσει να πείσει την πλειοψηφία των 463.723 μελών του κόμματος να καταψηφίσει τη συμφωνία, στο δημοψηφίσμα που θ' αρχίσει στις 3 του Μάρτη και θα διαρκέσει τρεις εβδομάδες.
 
Εχει η εσωκομματική αντιπολίτευση ελπίδες να κερδίσει το δημοψήφισμα και να οδηγήσει τη Γερμανία σε κυβερνητική κρίση και νέες εκλογές; Ελάχιστες, για να μην πούμε καμία. Οι «βαρόνοι» του κόμματος φρόντισαν να κάνουν «σοφές» ρυθμίσεις.
 
Καταρχάς, έπεισαν τη Μέρκελ να τους δώσει περισσότερα υπουργεία, μεταξύ των οποίων και το Οικονομικών. Φυσικά, την οικονομική πολιτική στη Γερμανία και την Ευρωζώνη δεν την καθορίζει ο υπουργός, αλλά το γερμανικό μονοπωλιακό κεφάλαιο. Ο υπουργός είναι εντολοδόχος του και κρίνεται για την αποτελεσματικότητά του στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, ιδιαίτερα σε επίπεδο Ευρωζώνης. Δεύτερο, έπεισαν τη Μέρκελ να συμπεριλάβει κάποιες ανούσιες διακηρύξεις στο κυβερνητικό πρόγραμμα, ώστε να χρησιμοποιηθούν σαν «τυράκι» για την εργατική βάση του SPD. «Είναι σαφής η σοσιαλδημοκρατική σφραγίδα που έχει το κυβερνητικό πρόγραμμα», δήλωσε ο Σουλτς στην κοινή συνέντευξη των τριών αρχηγών μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Η Μέρκελ δεν είπε τίποτα (η «μητερούλα» καταλαβαίνει). Ο Ζεεχόφερ, όμως, «ξίνισε» τα μούτρα και είπε μια γερμανική παροιμία που σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά λέει «δεν ήρθε ακόμα το καρναβάλι». «Και είμαστε όλοι αρκετά κουρασμένοι», συμπλήρωσε, σα να 'λεγε στον Σουλτς να κόψει τις μαλακίες.
 
Οι «βαρόνοι» του SPD, όμως, μοίρασαν και τα κομματικά οφίκια, έτσι που να εμφανιστούν όλοι ενωμένοι ενώπιον της κομματικής βάσης. Ο Σουλτς παραμερίζεται. Θα περιοριστεί μόνο στο πόστο του υπουργού Εξωτερικών (πάντοτε δίνεται σε σοσιαλδημοκράτη), χωρίς καν να γίνει αντικαγκελάριος. Αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών θα γίνει ο δήμαρχος του Αμβούργου Ολαφ Σολτς, ένας «φιλοευρωπαίος πραγματιστής», όπως τον περιγράφει ο γερμανικός Τύπος. Ο Σουλτς φεύγει και από το κόμμα. Η προεδρία περνά στα χέρια της Αντρέα Νάλες, πρώην υπουργό Εργασίας, νυν πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD και ηγέτιδα της λεγόμενης «αριστερής πτέρυγας» του SPD. Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει πρόεδρος του ιστορικού γερμανικού κόμματος και προφανώς θα ζητήσει να είναι η επόμενη υποψήφια καγκελάριος του SPD.
 
Αφού μοίρασαν τα κυβερνητικά και κομματικά πόστα, κινητοποίησαν και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. «Οι εργαζόμενοι παίρνουν με τον GroKo πολύ περισσότερα απ' όσα θα έπαιρναν με τη Τζαμάικα», δήλωσε ο πρόεδρος της DGB (Ομοσπονδία Γερμανικών Συνδικάτων) Ράινερ Χόφμαν, καλώντας ουσιαστικά την εργατική βάση του SPD να ψηφίσει υπέρ της κυβερνητικής συμμαχίας στο εσωκομματικό δημοψήφισμα.