Η μεγαλύτερη αμερικάνικη στρατιωτική επιχείρηση από την πτώση του καθεστώτος των Ταλιμπάν στην επαρχία Χέλμαντ, τη μεγαλύτερη επαρχία του Αφγανιστάν και προπύργιο των Ταλιμπάν φαίνεται να καρκινοβατεί. Παρόλο που οι 4.000 αμερικάνοι και οι 650 αφγανοί στρατιώτες που τους συνοδεύουν, συναντούν, εκτός από λίγες περιπτώσεις, μικρή αντίσταση, ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονταν υπό τον πλήρη έλεγχο των Ταλιμπάν. Μπροστά σε ένα πολύ ισχυρότερο εχθρό, οι ισλαμιστές μαχητές έχουν διαλυθεί ανάμεσα στον ντόπιο πληθυσμό για να τον αντιμετωπίσουν με ανταρτοπόλεμο, δηλαδή με επιθέσεις αυτοκτονίας, ενέδρες, με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στους δρόμους, με επιθέσεις του τύπου «χτυπάμε και φεύ-γουμε».Το αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό. Οι δρόμοι που ακολουθούν οι εισβολείς είναι σπαρμένοι με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, με αποτέλεσμα να προχωρούν αργά και να έχουν σχεδόν καθημερινά απώλειες.
Σε αντίθεση με τις περισσότερες μέχρι τώρα επιχειρήσεις που οι Ταλιμπάν επέστρεφαν μόλις αποχωρούσαν τα νατοϊκά στρατεύματα, διακηρυγμένος στόχος της επιχείρησης αυτής είναι η εκκαθάριση της περιοχής από τους ισλαμιστές μαχητές και η εγκατάσταση αμερικάνικων στρατευμάτων για να την κρατήσουν μέχρι να αποκατασταθεί ο κυβερνητικός έλεγχος και να παραδοθεί στην ευθύνη του αφγανικού στρατού και της αστυνομίας. Αν ο εντοπισμός και η εξόντωση των Ταλιμπάν είναι δύσκολη υπόθεση, ακόμη δυσκολότερη είναι η παραμονή των αμερικάνικων στρατευμάτων στην περιοχή. Η κατανομή τους σε βάσεις και φυλάκια σε πολλά διαφορετικά σημεία, μέσα σε εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον, κάνει τον εφοδιασμό και τις θέσεις τους ιδανικό στόχο για τις επιθέσεις των Ταλιμπάν.
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα αμερικάνικα στρατεύματα στην επαρχία Χέλμαντ αναγκάζουν, μόλις δύο βδομάδες από την έναρξη της εκκαθαριστικής επιχείρησης, το νέο αμερικάνο διοικητή στο Αφγανιστάν, στρατηγό Στάνλεϊ Μακρίσταλ, να αρχίσει να πιέζει, μέσω διασυνδέσεών του με το Πεντάγωνο και με διαρροές στον αμερικάνικο τύπο, για την αποστολή νέου μεγάλου αριθμού στρατιωτικών ενισχύσεων στο Αφγανιστάν, πέραν των 21.000 που έχουν ήδη εγκριθεί.
Σύμφωνα με την «Ουάσιγκτον Ποστ», ο στρατηγός Μακρίσταλ σκοπεύει να ζητήσει την αποστολή χιλιάδων εκπαιδευτών και την έγκριση περισσότερων δισ. δολαρίων για την εκπαίδευση και την αύξηση της αριθμητικής δύναμης του αφγανικού στρατού, τουλάχιστον στις 270.000 από τις 85.000 που είναι σήμερα.
Η έλλειψη έμπιστων αφγανικών στρατιωτικών δυνάμεων επιβεβαιώνεται και από την επιχείρηση «Χτύπημα του ξίφους», που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Κάτω Κοιλάδα του ποταμού Χέλμαντ, στην οποία κρίθηκε ικανό και διαθέσιμο να συμμετέχει μόλις ένα τάγμα 650 αφγανών στρατιωτών, ενώ δεν υπάρχει ουσιαστικά καθόλου τοπική αστυνομία στην περιοχή.
Ιδιαίτερη ανησυχία στην αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση προκαλεί επίσης η πτώση δύο ελικοπτέρων μέσα σε λίγες μέρες, ενός στρατιωτικού ελικοπτέρου την περασμένη βδομάδα στη νότια επαρχία Ζαμπούλ, με αποτέλεσμα το θάνατο τριών νατοϊκών στρατιωτών, και ενός πολιτικού ελικοπτέρου στις 14 Ιουλίου έξω από τη στρατιωτική βάση στην περιοχή Σανγκίν της επαρχίας Χέλμαντ, προκαλώντας το θάνατο 6 Ουκρανών, μελών του πληρώματος, και ενός παιδιού στο έδαφος. Και στις δύο περιπτώσεις την ευθύνη ανέλαβαν οι Ταλιμπάν. Στη δεύτερη περίπτωση ουσιαστικά επιβεβαιώθηκαν και από τη μολδαβική αεροπορική εταιρία στην οποία ανήκε το ελικόπτερο, εκπρόσωπος της οποίας δήλωσε ότι χτυπήθηκε από πύραυλο ή ρουκέτα.
