Πριν από πέντε ακριβώς χρόνια (27/9/2014), από αυτές εδώ τις στήλες (βλ. https://www.eksegersi.gr/issue/791/Διεθνή/22331.Τα-ψεύτικα-τα-λόγια-τα-μεγάλα) γράφαμε τα εξής για την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, που είχε γίνει τότε στη Νέα Υόρκη: «Γιατί η 23η Σεπτέμβρη ήταν μία “ιστορική μέρα”; Δεν το γνωρίζετε; Θα πρέπει να ντρέπεστε που είστε τόσο αδιάφοροι για τέτοιας “ιστορικής σημασίας” γεγονότα, όπως η παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, που έγινε την περασμένη Τρίτη στη Νέα Υόρκη! Και μόνο ο χρόνος που διήρκεσε αυτή η διάσκεψη προϊδεάζει για το πόσο σημαντική ήταν. Μόλις μία μέρα ήταν αρκετή για να συζητήσουν και να καταλήξουν σε αποφάσεις 100 ηγέτες κρατών και 800 ηγετικά στελέχη επιχειρήσεων και οικονομικών οργανισμών, ώστε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, που προήδρευε στη διάσκεψη, να δηλώσει περιχαρής: “Σήμερα ήταν μία μεγάλη μέρα, μία ιστορική μέρα. Ποτέ πριν δεν συγκεντρώθηκαν τόσοι πολλοί ηγέτες για να δεσμευτούν σε δράση για την κλιματική αλλαγή”».
Μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια έγιναν πολλές διασκέψεις και «σύνοδοι κορυφής» για το κλίμα, μέχρι να ξαναμαζευτούν οι ηγέτες στη Νέα Υόρκη την περασμένη Δευτέρα, την ίδια ημερομηνία: 23 Σεπτέμβρη, και να συζητήσουν ξανά μέσα σε μία μέρα για την κλιματική αλλαγή! Η μόνη διαφορά σε σχέση με πριν από πέντε χρόνια ήταν ότι τα κράτη που «δεσμεύτηκαν» (στα λόγια φυσικά) να μηδενίσουν τις εκπομπές ρύπων μέχρι το 2050 (σε 31 χρόνια… ποιος ζει, ποιος πεθαίνει) ήταν 77, ενώ οι εκπρόσωποι των καπιταλιστικών εταιριών ήταν λίγο πάνω από 100. Ως πρακτικοί άνθρωποι, οι καπιταλιστές δε χάνουν χρόνο με τέτοιες… φλυαρίες.
Ο σημερινός γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, κάλεσε τους παρευρισκόμενους να δώσουν ρεαλιστικά σχέδια για μείωση κατά 45% των εκπομπών ρύπων του θερμοκηπίου μέσα στην επόμενη δεκαετία, με στόχο το μηδενισμό τους μέχρι το 2050!
Στο κείμενο του κλεισίματος της σύντομης διάσκεψης (βλ. https://www.un.org/en/climatechange/assets/pdf/CAS_closing_release.pdf) δια-βάζουμε ότι η Γαλλία δε θα προχωρήσει σε καμία εμπορική συμφωνία με χώρες που έχουν πολιτική αντίθετη με τη συμφωνία του Παρισιού (άραγε και με τις ΗΠΑ που αποχώρησαν από αυτήν;), ότι η Γερμανία θα μηδενίσει τους ρύπους του άνθρακα μέχρι το 2050 (τόσο… σύντομα) με τη Μέρκελ να υπόσχεται διπλασιασμό των κονδυλίων για το παγκόσμιο «πράσινο ταμείο», ότι η Βρετανία επίσης θα διπλασιάσει τα χρήματα που δίνει στο ταμείο για το περιβάλλον, φτάνοντας στο… αστρονομικό ποσό των 11.6 δισ. λιρών για ολόκληρη την πενταετία 2020-2025 (ποσό που αντιστοιχεί σε κάτι λιγότερο από το 1.5% των ετήσιων δαπανών του βρετανικού κρατικού προϋπολογισμού), ότι η Ινδία ανακοίνωσε πως θα αυξήσει σημαντικά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ότι η Κίνα υποσχέθηκε να μειώσει τις εκπομπές κατά 12 δισ. τόνους το χρόνο (παρά το γεγονός ότι το πρώτο μισό αυτού του χρόνου τις αύξησε κατά 4%!), ότι η ΕΕ ανακοίνωσε πως το 25% του επόμενου κοινοτικού προϋπολογισμού θα δοθεί σε δράσεις σχετικές με το περιβάλλον και ότι η Ρωσία ανακοίνωσε πως θα επικυρώσει τη συμφωνία του Παρισιού!
Μιλάμε για… δεσμεύσεις που σπάνε κόκαλα! Αν όμως επιστρέψουμε στην πραγματική ζωή, θα διαπιστώσουμε ότι οι εκπομπές ρύπων εξακολουθούν να τραβούν την ανηφόρα, παρά τις δεκάδες διασκέψεις που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια. Οπως μας πληροφορεί το Global Carbon Project (ένας ερευνητικός οργανισμός που καταγράφει τους παγκόσμιους ρύπους, στο https://www.globalcarbonproject.org/carbonbudget/18/files/GCP_CarbonBudget_2018.pdf), οι παγκόσμιοι ρύποι αυξήθηκαν το 2017 κατά 63% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, ενώ το 2018 εκτιμάται ότι αυξήθηκαν κι άλλο (ένα 3% περίπου πάνω από το 2017). Θυμηθείτε ότι σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο του 1992 (που έχει ενταφιαστεί κανονικά εδώ και χρόνια), οι εκπομπές CO2 θα έπρεπε να μειωθούν κατά 5.2% από τα επίπεδα του 1990, μέχρι το 2012. Στη διάσκεψη κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα, που έγινε το Δεκέμβρη του 2011 στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής, δόθηκε εξαετής παράταση (μέχρι το 2018), ενώ ένα χρόνο μετά, στην αντίστοιχη διάσκεψη που έγινε το Δεκέμβρη του 2012, δόθηκε μία ακόμα παράταση, μέχρι το 2020!
Με τη συμφωνία του Παρι-σιού, που υπογράφηκε το Δεκέμβρη του 2015 στην 21η διάσκεψη για το κλίμα, με την… ευγενική χορηγία εταιριών όπως η Ρενώ, η BNP Paribas, η Μισελέν, η Λορεάλ, η Καρφούρ κ.ά (δηλαδή γαλλικές κατά κύριο λόγο), από τις οποίες οι έξι στις δέκα δε δημοσιεύουν στοιχεία για τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, η οποία αντικατέστησε το πρωτόκολλο του Κιότο, οι μετρήσιμοι στόχοι για μείωση των εκπομπών ρύπων εγκαταλείφθηκαν, για να αντικατασταθούν από μία υπόσχεση να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων έτσι ώστε να μην αυξηθεί η θερμοκρασία του πλανήτη πάνω από 2 βαθμούς Κελσίου σε σχέση τα προβιομηχανικά επίπεδα! Μετά από αντιδράσεις της επιστημονικής κοινότητας, που υποστήριξε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δε θα πρέπει να υπερβεί τον 1.5 βαθμό Κελσίου, γιατί οι επιπτώσεις από αυτό το μισό βαθμό θα είναι καταστροφικές, άρχισε να γίνεται λόγος και γι’ αυτό, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει αναθεωρηθεί η συμφωνία του Παρισιού για να μειώσει το στόχο από τους 2 στον 1.5 βαθμό Κελσίου. Ισως κάποια στιγμή να το κάνουν (τζάμπα είναι), αλλά θα είναι μία υπόσχεση χωρίς τίποτα το μετρήσιμο. Απλά θα μετρηθεί το… 2050, όταν θα είναι πλέον αργά.
Γι’ αυτό και η 16χρονη έφηβη από τη Σουηδία, Γκρέτα Τούνμπεργκ, που τους έκραξε κανονικότατα στη διάσκεψη, δεν είχε άδικο όταν έλεγε τα παρακάτω: «Είναι όλα λάθος. Εγώ δε θα έπρεπε να στέκομαι εδώ πέρα. Θα έπρεπε να είμαι στο σχολείο μου στην άλλη πλευρά του Ωκεανού. Κι εσείς έρχεστε σ’ εμένα για ελπίδα; Πώς τολμάτε; Εχετε κλέψει τα όνειρά μου και την παιδική μου ηλικία με τις κενές σας φράσεις. Και είμαι ωστόσο από τις τυχερές. Ο κόσμος υποφέρει. Ο κόσμος πεθαίνει. Ολόκληρα οικοσυστήματα καταρρέουν. Είμαστε στις απαρχές μιας μαζικής εξαφάνισης. Και το μόνο που μπορείτε να μιλάτε είναι για λεφτά και παραμυθάκια αιώνιας οικονομικής ανάπτυξης. Πώς τολμάτε;».
Το αυτί των «δημοκρατών» μας όμως δεν ίδρωσε. Την άκουσαν και έκαναν τα δικά τους, με τον Τραμπ (ο οποίος έκανε μία σύντομη εμφάνιση στην διάσκεψη) να γράφει το… κορυφαίο στο αγαπημένο του Τwitter: «Μοιάζει να είναι ένα χαρούμενο κορίτσι με ένα λαμπρό και υπέροχο μέλλον. Χάρηκα πολύ που την είδα!»!
