Παρέλαση ιμπεριαλιστών στα Σκόπια

Παρέλαση υψηλόβαθμων στελεχών του ιμπεριαλιστικού κόσμου της Δύσης παρατηρείται στα Σκόπια, προκειμένου να στηρίξουν την κυβέρνηση και προσωπικά τον Ζόραν Ζάεφ, ενόψει του κρίσιμου δημοψηφίσματος της 30ής του Σεπτέμβρη για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
 
Πρώτος έφτασε στην πρωτεύουσα του γειτονικού κράτους ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος δε συναντήθηκε μόνο με τον Ζάεφ και άλλους αξιωματούχους της κυβέρνησης, αλλά και με τον πρόεδρο Ιβάνοφ, ο οποίος εμφανίζεται ως ο ηγέτης της αντιπολίτευσης που τάσσεται κατά της συμφωνίας.
 
Ακολούθησε ο γνωστός Μάθιου Νίμιτς, που η ηλικία του δεν του επέτρεψε να κάνει ένα ακόμα ταξίδι στα Βαλκάνια, έκανε όμως μια προειδοποιητική δήλωση, με την οποία κάλεσε τους πολίτες της Μακεδονίας να ψηφίσουν υπέρ της Συμφωνίας, γιατί τέτοια ευκαιρία δε θα την ξαναβρούν ούτε σε 25 χρόνια.
 
Την Παρασκευή (χθες) αναμενόταν στα Σκόπια ο ακροδεξιός καγκελάριος της Αυστρίας Σεμπάστιαν Κουρτς, του οποίου η χώρα ασκεί αυτό το εξάμηνο την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ, προκειμένου να δείξει και αυτός την ισχυρή δέσμευση της χώρας του στην επίλυση του ονοματολογικού, που θ’ ανοίξει το δρόμο για την έναρξη της διαδικασίας για την ένταξη της Μακεδονίας στην ΕΕ.
 
Το βαρύ πυροβολικό είναι βέβαια η Ανγκελα Μέρκελ, που αναμενόταν σήμερα αυτοπροσώπως στα Σκόπια, προκειμένου να ρίξει και το δικό της βάρος υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι ιμπεριαλιστές ηγέτες δεν μασάνε τα λόγια τους. Γι’ αυτό και η Μέρκελ αναμενόταν να μιλήσει απροκάλυπτα, δίνοντας χαρακτήρα εκβιασμού στην παρέμβασή της.
 
Δεν είναι τυχαίο ότι η εθνικιστική σλαβομακεδονική αντιπολίτευση έχει σχεδόν βουβαθεί. Ο πρώην πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι έχει παροπλιστεί πολιτικά, καθώς αντιμετωπίζει κατηγορίες για διαφθορά. Ο πρόεδρος του VMRO-DPMNE Χρίστιαν Μίσκοφσκι φέρεται να δήλωσε: «Ποιος είμαι εγώ που θα πει στο λαό τι να κάνει;», δήλωση που ερμηνεύτηκε ως μήνυμα στους ψηφοφόρους του κόμματος για «κατά συνείδηση» ψήφο. Ο ίδιος όμως πιέζεται να αποθαρρύνει την αποχή (ώστε η συμμετοχή να φτάσει το 50%, προσδίδοντας τυπική εγκυρότητα στο δημοψήφισμα) και να αποδεχτεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Δηλαδή, σε περίπτωση επικράτησης του «ναι», να διευκολύνει την κυβέρνηση Ζάεφ να ολοκληρώσει τη συνταγματική διαδικασία (το VMRO-DPMNE έχει 48 έδρες στη Βουλή), ώστε να μη χρειαστεί να πάει η χώρα σε εκλογές.
 
Δεν μπορούμε να ξέρουμε, βέβαια, ποια θα είναι η έκβαση, ούτε δίνουμε βάση στα γκάλοπ που δημοσιεύονται και δίνουν νίκη στο «ναι» με 57%, έναντι 38% του «όχι» και 5% του «δεν απαντώ». Τα γκάλοπ χρησιμοποιούνται και εκεί για να φτιάξουν κλίμα. Το γεγονός ότι κοτζάμ Μέρκελ αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει επίσκεψη για να ρίξει το βάρος της υπέρ της Συμφωνίας δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα για τον Ζάεφ.
 
Στην Ελλάδα, πάντως, όποιος προλαβαίνει σπεύδει να βγάλει πολιτική υπεραξία από το «Μακεδονικό». Πρώτος και καλύτερος ο Καμμένος, που δε χάνει ευκαιρία να δηλώνει ότι δε θ’ αφήσει να περάσει η συμφωνία (χωρίς και να εξηγεί πώς θα το κάνει). Από κοντά και ο Μητσοτάκης, που πιάστηκε από ένα έγγραφο του 2008, δημοσιευμένο εδώ και χρόνια στα Wikileaks, σύμφωνα με το οποίο ο Γκρούεφσκι δεχόταν από τότε το όνομα «Βόρεια Μακεδονία». Μόνο που δεν το δεχόταν erga omnes (ζητούσε διπλή ονομασία), γιατί αλλιώς ο Καραμανλής με τη Ντόρα θα είχαν υπογράψει από τότε τη «Συμφωνία των Πρεσπών». Τι να κάνει, όμως, κι ο Μητσοτάκης, κάτι πρέπει να βρει για να κάνει όσο γίνεται πιο δύσκολο το ταξίδι του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, όπου το θέμα «πουλάει». Εκείνο που προσεύχεται είναι να ολοκληρώσει τη σχετική διαδικασία ο Τσίπρας, για να μην του πετάξει κι αυτή την καυτή πατάτα στα χέρια.