Περισσότερα από 2 δισ. δολάρια έχει υπεξαιρέσει το ισραηλινό κράτος από παλαιστίνιους εργάτες στη διάρκεια των τεσσάρων τελευταίων δεκαετιών, κρατώντας από τους μισθούς τους εισφορές για κοινωνική πρόνοια και επιδόματα, που δεν τους αποδόθηκαν ποτέ. Αυτό συνεχίστηκε και μετά τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής το 1994, οπότε υποτίθεται ότι ένα μέρος των χρημάτων έπρεπε να μεταφέρεται σ’ ένα ειδικό ταμείο για τους εργάτες. Οι αποκαλύψεις αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, σε έκθεση, με τίτλο «Κρατική Ληστεία», που συντάχτηκε από δύο ισραηλινές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την «Alternative Information Center» και την «Kav La Oved», και πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι κρατήσεις στους μισθούς άρχισαν να γίνονται το 1970, τρία χρόνια μετά τον πόλεμο του 1967 και την ισραηλινή κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, όταν άρχισε να μπαίνει στο Ισραήλ σημαντικός αριθμός παλαιστίνιων εργατών, οι περισσότεροι από τους οποίους δούλευαν ως χειρώνακτες εργάτες στη γεωργία και στις οικοδομές. Το ένα πέμπτο του μισθού των εργατών πήγαινε σε κρατήσεις υποτίθεται για κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, συντάξεις γήρατος και αναπηρίας, επιδόματα ασθένειας, ανεργίας, παιδιών και άδειας, συνδικαλιστικές εισφορές και ιατρική περίθαλψη. Στην πραγματικότητα όμως, οι εργάτες πληρώνονταν μόνο σε περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων και χρεοκοπίας του εργοδότη τους. Συνολικά, λιγότερο από το 8% του συνόλου των κρατήσεων των παλαιστίνιων εργατών τους επιστράφηκε με τη μορφή επιδομάτων. Το υπόλοιπο μεταφέρθηκε μυστικά στο υπουργείο Οικονομικών.
Η έκθεση υπολογίζει το ποσό που κλάπηκε από τους παλαιστίνιους εργάτες σε τουλάχιστον 2.25 δισ. δολάρια σε σημερινές τιμές, με πολύ συντηρητικούς υπολογισμούς, γιατί οι συντάκτες της δεν έχουν πάρει υπόψη δύο σημαντικές κατηγορίες εργατών, αυτούς που δουλεύουν στους εβραϊκούς εποικισμούς και στη «μαύρη» οικονομία, για τους οποίους είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν στοιχεία. Σημειωτέον ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’90, που είχε κορυφωθεί η χρησιμοποίηση φτηνού παλαιστινιακού εργατικού δυναμικού στο Ισραήλ, ένας στους τρεις Παλαιστίνιους είχε ισραηλινό εργοδότη.
Το ισραηλινό κράτος συνέχισε να κάνει κρατήσεις στους μισθούς των παλαιστίνιων εργατών και μετά τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής το 1994, παρόλο που είχαν τεθεί περιορισμοί από τη συμφωνία του Οσλο. Με το πρόσχημα ότι είναι ανάγκη να παραμείνουν ανταγωνιστικοί οι ισραηλινοί εργάτες, επέβαλε να εισπράττει ένα «φόρο εξίσωσης», ισόποσο με τις υπερβολικές κρατήσεις που γίνονταν μέχρι τότε στους μισθούς των παλαιστίνιων εργατών, το ένα τρίτο του οποίου υποτίθεται θα πήγαινε σε ένα ταμείο για να διατεθεί αργότερα στους εργάτες. Στην πραγματικότητα, το 2003, μόνο το ένα δέκατο από τις κρατήσεις στους μισθούς των εργατών είχε κατατεθεί σ’ αυτό το ταμείο. Σύμφωνα με την έκθεση, το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών έχει παραδεχτεί ότι το μεγαλύτερο μέρος από τις κρατήσεις των εργατών δόθηκε στις ισραηλινές στρατιωτικές αρχές στις παλαιστινιακές περιοχές για να πληρωθούν τα «προγράμματα υποδομής», με άλλα λόγια, τα προγράμματα οικοδόμησης εβραϊκών εποικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη.
Συνένοχη στη ληστεία των παλαιστίνιων εργατών θεω- ρούν οι συντάκτες της έκθεσης τη Histadrut, την Εργατική Ομοσπονδία του Ισραήλ, η οποία από το1970 έχει επιβάλλει μηνιαία εισφορά στους παλαιστίνιους εργάτες, παρόλο που δεν έχουν δικαίωμα να είναι μέλη της. Από τις κρατήσεις αυτές, μόνο το 20% έχει επιστραφείι ύστερα από συμφωνία το 2008 με την παλαιστινιακή εργατική ομοσπονδία, ενώ συνεχίζει να κατακρατεί γύρω στα 30 εκατομμύρια δολάρια. Και σαν να μην έφταναν αυτά, το 1991, συμφώνησε με την απαίτηση της κατασκευαστικής βιομηχανίας του Ισραήλ να πληρώνουν οι παλαιστίνιοι εργάτες 2% επιπλέον φόρο, με σκοπό να διατεθεί στην εκπαίδευση των νέων εβραίων μεταναστών, οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονταν από τη πρώην Σοβιετική Ενωση. Με άλλα λόγια, απαιτούσαν από τους παλαιστίνιους εργάτες να επιδοτήσουν την εκπαίδευση των εργατών που θα τους αντικαθιστούσαν. Τα χρήματα αυτά δεν χρησιμοποιηθήκαν ποτέ για τον προαναφερόμενο σκοπό, αλλά δόθηκαν κυρίως ως επιδόματα στις οικογένειες ισραηλινών εργατών. Και το πιο εξοργιστικό. Σύμφωνα με την έκθεση, ένα μέρος από τα χρήματα αυτά ξοδεύτηκαν για φορητές σόμπες, που χρησιμοποιήθηκαν από τον ισραηλινό στρατό στη διάρκεια του πολέμου εναντίον της Γάζας πριν από ένα χρόνο.
