«Η πλειοψηφούσα άποψη είναι ότι, αν αποφασίσουν να το κάνουν, θα τους έπαιρνε γύρω στον ένα χρόνο για να είναι ικανοί να παράγουν μία βόμβα και πιθανώς άλλα ένα με δύο χρόνια για να τη βάλουν πάνω σ’ ένα φορέα εκτόξευσης ώστε να μπορούν να εκτοξεύσουν αυτό το όπλο». Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον υπουργό Πολέμου των ΗΠΑ Λίον Πανέτα και ειπώθηκαν σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «60 λεπτά» του αμερικάνικου δικτύου CBS, την περασμένη Κυριακή. Οπως καταλαβαίνετε, ο Πανέτα αναφέρθηκε στο Ιράν. Και ως πρώην CIAτζής επιστράτευσε την τρομοκρατία του ψέματος για να καταλήξει στο τέλος ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι υπαρκτά, ακόμα και της στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν.
Φυσικά, ο Πανέτα γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτά που λέει για το Ιράν είναι καραμπινάτα ψέματα. Γιατί, όπως γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο της «Κ», είναι οι ίδιοι οι αμερικάνοι επιστήμονες που τον διαψεύδουν, υποστηρίζοντας: «Αν και ο σχηματισμός ουρανίου 20% (σ.σ. εμπλουτισμένου σε Ουράνιο 235 κατά 20%) θα μείωνε στο μισό το χρόνο για ν’ αποκτήσει το Ιράν το υλικό της βόμβας, η παρούσα κατάσταση θ’ απαιτούσε πάνω από 8 χρόνια για να παραχθούν 130 κιλά ουρανίου (εμπλουτισμένου κατά) 20%, το οποίο θα έπρεπε να εμπλουτιστεί κι άλλο για να φτάσει στο 90% που απαιτείται για ένα όπλο» (από άρθρο που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό τόπο της Ομοσπονδίας Αμερικάνων Επιστημόνων τον Ιούλη του 2010, https://www.fas.org/pubs/_docs/2010_07_IranGiveUp20Enrich.pdf).
Οι δηλώσεις Πανέτα έρχονται να στηρίξουν το νέο νομοσχέδιο για πρόσθετες κυρώσεις στο Ιράν, που προωθείται να ψηφιστεί αυτή τη φορά από την αμερικάνικη Γερουσία, συμπληρωματικά στις κυρώσεις που αποφάσισε στις 31 Δεκέμβρη η Βουλή των Αντιπροσώπων. Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο, οι κυβερνητικές υπηρεσίες των ΗΠΑ θα πρέπει να εντοπίσουν όλους τους αξιωματούχους, θυγατρικές ή πράκτορες των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης μέσα σε τρεις μήνες και να τους επιβάλουν κυρώσεις. Κυρώσεις θα επιβάλλονται και στην περίπτωση που αμερικάνικες εταιρίες ή θυγατρικές τους κάνουν μπίζνες με το Ιράν, είτε στο εσωτερικό του είτε σε άλλες χώρες. Για τις ενεργειακές μπίζνες το νομοσχέδιο θέτει ζήτημα κυρώσεων μόνο για τις νέες δουλειές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εξακολουθεί να υφίσταται η εξαίρεση από τις κυρώσεις που απολάμβανε η BP, η οποία μαζί με τη σουηδική Statoil εκμεταλλεύεται κοίτασμα φυσικού αερίου στο Αζερμπαϊτζάν μαζί με θυγατρική της Εθνικής Πετρελαϊκής Εταιρίας του Ιράν, η οποία κατέχει το 10% του έργου.
Αυτή η επιθετική στάση των Αμερικάνων έναντι του Ιράν σημειώνεται την ίδια στιγμή που το τελευταίο εμφανίζεται κατά πολύ διαλλακτικότερο σε σχέση με πριν. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες απειλές από τον ιρανό αντιπρόεδρο και αξιωματούχους των Φρουρών της Επανάστασης για κλείσιμο των στενών του Ορμούζ σε περίπτωση επιβολής κυρώσεων, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αλί Ακμπάρ Σαλεχί, δήλωσε ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση κι ότι τα στενά θα μείνουν ανοιχτά γιατί αποτελούν σημαντική δίοδο μεταφοράς της παγκόσμιας πετρελαϊκής παραγωγής. Ο Σαλεχί είπε, επίσης, ότι οι αξιωματούχοι της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (IAEA), που έφτασαν στη χώρα την περασμένη Κυριακή, μετά από πρόσκληση της ιρανικής εταιρίας Ατομικής Ενέργειας, δε θα εμποδιστούν να επιθεωρήσουν οποιοδήποτε πυρηνικό εργοστάσιο θελήσουν. Αυτοί όμως πήγαν, κάθιησαν μέχρι την Τρίτη συζητώντας με τους ιρανούς αξιωματούχους και έφυγαν ανανεώνοντας το ραντεβού για τις 21 Φλεβάρη. Στο λιτό δελτίο τύπου της IAEA (μόλις 8 γραμμές) δεν αναφέρεται τίποτα περισσότερο από την ανάγκη να ενταθεί ο διάλογος, προκειμένου να ξεκαθαριστεί ότι δεν υπάρχουν «πιθανές στρατιωτικές διαστάσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν»!
Η Τεχεράνη τους είπε να ελέγξουν ό,τι θέλουν κι αυτοί… σφυρίζουν κλέφτικα. Πράγμα που σημαίνει, ότι δεν έχουν τίποτα το συγκεκριμένο, πέρα από τα «στοιχεία» που τους έχει δώσει το Ισραήλ και το γεγονός ότι το Ιράν εμπλουτίζει Ουράνιο σε ποσοστό 20%, το οποίο, όπως αναφέραμε παραπάνω, δεν είναι ικανό για τη δημιουργία πυρηνικής βόμβας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια τουλάχιστον.
Η προκλητική στάση της Δύσης δεν έμεινε ασχολίαστη ακόμα και από δυτικούς σχολιαστές, όπως ο Πάτρικ Κόκμπορν του Ιντιπέντεντ, ο οποίος, σε άρθρο του την περασμένη Κυριακή, παρομοίασε τις κυρώσεις κατά του Ιράν με τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί κατά του Ιράκ πριν την επέμβαση του 2003 και επεσήμανε ότι στόχος των «γερακιών» δεν είναι τα πυρηνικά του Ιράν, που δεν αποτελούν απειλή, αλλά η ανατροπή του καθεστώτος. Πώς όμως μπορεί αυτή να γίνει, όταν ακόμα και η αντιπολίτευση στο εσωτερικό του Ιράν είναι υπέρ του πυρηνικού του προγράμματος; Ούτε οι ίδιοι οι Δυτικοί ξέρουν πόση αποτελεσματικότητα θα έχουν οι οικονομικοί εκβιασμοί, τη στιγμή που ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα σταματούν να το στηρίζουν. Σε μια εποχή άγριου ανταγωνισμού για σφαίρες επιρροής, κανένας δε γνωρίζει πόσο οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης (και πρώτα απ’ όλα οι ΗΠΑ και Βρετανία) θα θελήσουν να τραβήξουν το σκοινί. Πάντως, ο «πυρηνικός κίνδυνος» του Ιράν, που επισείουν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές, θυμίζει τα «όπλα μαζικής καταστροφής» που υποτίθεται ότι διέθετε ο Σαντάμ Χουσεΐν, τις «αποδείξεις» της ύπαρξης των οποίων με τόσο καμάρι επεδείκνυε ο τότε υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, για να αποδειχτούν αργότερα καθαρή απάτη.
