Βρετανία: Το ένα πέμπτο του πληθυσμού σε συνθήκες φτώχειας

Σύμφωνα με έκθεση του εισηγητή του ΟΗΕ, Φίλιπ Αλστον, 14 εκατομμύρια βρετανοί πολίτες, το ένα πέμπτο του συνολικού πληθυσμού, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, σύμφωνα με οικονομικούς δείκτες που λαμβάνουν υπόψη το κόστος στέγασης και τις τιμές σε είδη και υπηρεσίες παιδικής φροντίδας.
 
Το 2017, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο βρετανοί πολίτες ζούσαν σε συνθήκες ένδειας, έχοντας στη διάθεσή τους λιγότερες από 10 λίρες καθημερινά ή έπρεπε να διαβιώσουν χωρίς κάποια από τα στοιχειώδη για την αξιοπρεπή ανθρώπινη διαβίωση, όπως στέγη, τροφή, θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα ή ρούχα για περισσότερο από ένα μήνα. Παρά τις διαβεβαιώσεις από κυβερνητικούς παράγοντες περί του αντιθέτου, ο Αλστον συμπεριέλαβε στην έκθεσή του μαρτυρίες ανθρώπων που δηλώνουν ότι πολλές φορές έπρεπε να επιλέξουν αν θα ζεστάνουν το σπίτι τους ή αν θα έχουν φαγητό να φάνε, περιπτώσεις παιδιών που πήγαιναν νηστικά στο σχολείο λόγω έλλειψης τροφής, αυξανόμενο αριθμό αστέγων, εξάρτηση από τα συσσίτια φιλανθρωπικών οργανώσεων, καθώς και αύξηση των αυτοκτονιών ή των αποπειρών για κάτι τέτοιο.
 
Το 60% των οικογενειών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας έχει τουλάχιστον έναν εργαζόμενο. Περίπου το 40% των παιδιών θα ζουν σε συνθήκες φτώχειας μέχρι το 2021, αν δεν αλλάξει κάτι. Παράλληλα, το 16% των πολιτών άνω των 65 ετών ζει σε συνθήκες φτώχειας, ενώ εκατομμύρια εξαρτώνται από διάφορους τύπους φιλανθρωπίας προκειμένου να επιβιώσουν. Η έκθεση βασίστηκε σε μαρτυρίες ανθρώπων, βάσει ερωτηματολόγιων που τους δόθηκαν, σε πόλεις όπως το Νιουκάσλ, η Γλασκώβη, το Μπέλφαστ, το Κάρντιφ, το Τζέιγουικ και το Λονδίνο.
 
Τη φτωχοποίηση της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων της Βρετανίας έρχεται να εντείνει η απαξίωση του βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας, που φτάνει πλέον στα όρια της κατάρρευσης (βλ. https://www.eksegersi.gr/issue/901/Διεθνή/27750.Χάος-και-διάλυση-στο-βρετανικό-ΕΣΥ), λόγω της υποχρηματοδότησης και των τεράστιων ελλείψεων των δημόσιων νοσοκομείων σε νοσηλευτικό προσωπικό, κρεβάτια και αναλώσιμα ιατρικά είδη. Ο χρόνος αναμονής των ασθενών μέχρι την αξιολόγησή τους από παθολόγο ξεπερνά τις τέσσερις ώρες. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Ενωση Επείγουσας Ιατρικής, η κατάρρευση του βρετανικού ΕΣΥ οφείλεται στην υποχρηματοδότησή του, που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες με τις σκληρές νεοφιλελεύθερες αντιλαϊκές πολιτικές κοψίματος των κοινωνικών δαπανών της Θάτσερ και των πολιτικών της επιγόνων, Συντηρητικών και Εργατικών, ενώ εντάθηκε κατακόρυφα από το 2010 μέχρι σήμερα λόγω της καπιταλιστικής κρίσης και της προϊούσας αποδυνάμωσης του βρετανικού ιμπεριαλισμού.
 
Σύμφωνα με έρευνα της Trussell Trust, ΜΚΟ που οργανώνει συσσίτια στη Βρετανία, τα οποία οι αστοί αναλυτές αρέσκονται να αποκαλούν «τράπεζες τροφίμων» (η λέξη συσσίτιο παραπέμπει σε άλλες εποχές καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που υποτίθεται ότι έχουν εξαφανιστεί οριστικά!), μεταξύ του Απρίλη του 2018 και του Μάρτη του 2019, παρέδωσε 1,6 εκατομμύρια πακέτα βοήθειας τριών ημερών σε πολίτες, μισό εκατομμύριο από τους οποίους ήταν παιδιά. Σε σχέση με την προηγούμενη ίσης χρονικής διάρκειας περίοδο, σημειώθηκε αύξηση κατά 19%. Τα περισσότερα από αυτά δόθηκαν σε ανθρώπους στη Σκωτία και τη βορειοδυτική Αγγλία, σε πόλεις όπως το Λίβερπουλ, το Μάντσεστερ, το Σέφιλντ, η Γλασκώβη και το Εδιμβούργο.
 
Οσο υπάρχει καπιταλισμός, η εργατική τάξη είναι καταδικασμένη στο μαρτύριο του Σίσυφου. Οσο διαρκεί ο κύκλος της άνθησης του καπιταλισμού, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι πετυχαίνουν καλύτερους όρους πώλησης της εργατικής του δύναμης, αποσπώντας μέσα από οικονομικούς αγώνες κοινωνικές παροχές, όπως υγεία, παιδεία και προνοιακά επιδόματα που τους επιτρέπουν να ζήσουν μια πιο αξιοπρεπή ζωή. Αυτές οι κατακτήσεις όμως, ξηλώνονται πολλές φορές μέσα σε μια νύχτα, όταν δεν υπάρχει ουσιαστική αντίσταση, όπως έγινε στη μνημονιακή Ελλάδα, μόλις η άνθηση δώσει τη θέση της στην ύφεση και στην κρίση του καπιταλισμού. Μόνη ριζική λύση γι’ αυτό το μαρτύριο είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η αντικατάστασή του από ένα ανώτερο κοινωνικό σύστημα, το σοσιαλιστικό.