Οδυνηρή έκπληξη αποτέλεσε για το Λευκό Οίκο το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών που πραγματοποιήθηκαν στις 18 Φεβρουαρίου στο Πακιστάν. Το εκλογικό αποτέλεσμα συνιστά σαρωτική νίκη για τα κόμματα της αντιπολίτευσης και συντριπτική ήττα για το κυβερνητικό κόμμα και προσωπικά για τον πρόεδρο Περβέζ Μουσάραφ.
Συγκεκριμένα, πρώτο κόμμα αναδείχτηκε το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡΡ) της μακαρίτισσας Μπεναζίρ Μπούτο με 87 έδρες σε σύνολο 272 εδρών της βουλής. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα – Nawaz (PML – N) του πρώην πρωθυπουργού Ναουάζ Σαρίφ, που είχε ανατραπεί με πραξικόπημα το 1999 από το στρατηγό Μουσάραφ, με 67 έδρες, και μόλις τρίτο και καταϊδρωμένο, με μεγάλη διαφορά από τα δύο πρώτα, ήρθε το κυβερνητικό κόμμα, η Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα – Quaid –I – Azam (PML – Q), που υποστηρίζει το Μουσάραφ, με 41 έδρες. Τουλάχιστον 10 υπουργοί και κορυφαία ηγετικά στελέχη του κυβερνητικού κόμματος δεν κατάφεραν να εκλεγούν. Οι υπόλοιπες έδρες μοιράστηκαν ανάμεσα σε 7 μικρότερα κόμματα και 27 ανεξάρτητους.
Το εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώνει ένα νέο ασταθές πολιτικό σκηνικό, που αναγκάζει το Λευκό Οίκο να αναπροσαρμόσει την πολιτική του απέναντι στο Πακιστάν. Μέχρι την παραμονή των εκλογών ήλπιζε ότι το κυβερνητικό κόμμα θα κέρδιζε ένα αξιοπρεπές ποσοστό στις εκλογές, που θα του επέτρεπε να μοιραστεί την εξουσία με ένα από τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης, πιθανότατα με το κόμμα της Μπούτο, ώστε να παραμείνει ισχυρός και ακλόνητος στη θέση του ο Μουσάραφ. Ομως το εκλογικό αποτέλεσμα, που αποτελεί καταδίκη της πολιτικής Μουσάραφ, πρώτα απ’ όλα της συμμαχίας του με τους Αμερικάνους στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», χαλάει για δεύτερη φορά, μετά τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο, τα σχέδια των Αμερικάνων. Ο πακιστανός πρόεδρος, η νομιμότητα της εκλογής του οποίου από τη βουλή, με αποχή της αντιπολίτευσης, σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης, αμφισβητούνταν, βγήκε από την εκλογική αναμέτρηση ιδιαίτερα αποδυναμωμένος. Παρόλα αυτά, ο Λευκός Οίκος εξακολουθεί να τον στηρίζει και να ποντάρει στο πρόσωπό του, γιατί τον θεωρεί ως τον πιο αξιόπιστο και σταθερό σύμμαχο στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».
Το εκλογικό αποτέλεσμα επιβάλλει το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, επειδή κανένα κόμμα δεν συγκεντρώνει την απαιτούμενη πλειοψηφία για να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση. Ωστόσο, οι πρώτες δηλώσεις των νικητών και οι διαβουλεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη δείχνουν ότι αυτό δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, σύζυγος της Μπεναζίρ Μπούτο και αρχηγός του Πακιστανικού Λαϊκού Κόμματος, δήλωσε ότι επιθυμεί το σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης, στην οποία δεν θα έχουν θέση άνθρωποι του καθεστώτος και ζήτησε τη συνεργασία της Πακιστανικής Μουσουλμανικής Λίγκας του Ναουάζ Σαρίφ. Ομως ο Σαρίφ θέτει δύο βασικούς όρους για να πάρει μέρος σε κυβέρνηση συνασπισμού, που αποτελούν και βασικές προεκλογικές του δεσμεύσεις. Την παραπομπή σε δίκη του Μουσάραφ και την αποκατάσταση του προέδρου και των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου που απολύθηκαν από το Μουσάραφ και αντικαταστάθηκαν από διορισμένους της αρεσκείας του για να επικυρώσουν και να νομιμοποιήσουν την εκλογή του ως προέδρου από την βουλή με την αποχή της αντιπολίτευσης. Από τη πλευρά του ο Ζαρντάρι δεν αποδέχεται αυτούς τους όρους και δηλώνει ότι το τέλος του στρατιωτικού καθεστώτος και η επιστροφή στη δημοκρατία είναι μια μακρόχρονη και επίπονη μάχη και ότι χρειάζονται ήπια και μικρά βήματα. Κατηγορηματικά αντίθετοι στους όρους αυτούς είναι φυσικά και οι Αμερικάνοι, που από την επομένη των εκλογών άρχισαν τις παρασκηνιακές παρεμβάσεις για να επηρεάσουν τη διαμόρφωση κυβερνητικής λύσης, που θα είναι όσο το δυνατόν πιο πειθήνια στις επιταγές τους. Αλλωστε, ο Ναουάζ Σαρίφ είναι ο λιγότερο αξιόπιστος για τους Αμερικάνους πακιστανός πολιτικός, όχι μόνο γιατί είναι φανατικός πολέμιος του Μουσάραφ, αλλά και γιατί θεωρείται μετριοπαθής απέναντι στους ισλαμιστές μαχητές, προτείνει το διάλογο μαζί τους αντί της στρατιωτικής βίας και καταδίκασε απερίφραστα την εισβολή του στρατού στο Κόκκινο Τζαμί και τη σφαγή εκατοντάδων μαθητών μέσα σ’ αυτό το περασμένο καλοκαίρι.
Οι «Asia Times» (21/2/08) σε σχετικό άρθρο τους αποκάλυψαν ότι την επομένη των εκλογών ο Ζαρντάρι επισκέφτηκε την αμερικάνικη πρεσβεία και συναντήθηκε με αμερικάνους αξιωματούχους και ότι ο Λευκός Οίκος δουλεύει ένα σενάριο που προβλέπει το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού από το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα της Μπούτο και άλλα μικρότερα κόμματα και ανεξάρτητους βουλευτές, με το πρώην κυβερνητικό κόμμα, τη Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα – G, να την υποστηρίζει από τη θέση της αντιπολίτευσης, προκειμένου να συνεχιστεί όσο γίνεται πιο απρόσκοπτα η συνεργασία με τις ΗΠΑ στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».
Οπως φαίνεται, οι διαβουλεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης δεν θα είναι εύκολες και σύντομες, γεγονός που δίνει στους Ταλιμπάν πολύτιμο χρόνο για να προετοιμαστούν για την εαρινή επίθεση. Το βέβαιο είναι ότι όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει, θα βρεθεί αντιμέτωπη με μεγάλα διλήμματα και σοβαρές προκλήσεις. Γιατί κανείς από τους νικητές των εκλογών δεν μπορεί να αγνοήσει την έντονη αντίθεση του πακιστανικού λαού στη συμμαχία του Μουσάραφ με τις ΗΠΑ και στον αμερικάνικο πόλεμο στο Αφγανιστάν, που αποτελεί και το κυριότερο λόγο για την εκλογική συντριβή του κυβερνητικού κόμματος. Γι αυτό και ο Ζαρντάρι, παρόλο που είναι πιο κοντά στις αμερικάνικες θέσεις από τους υπόλοιπους ηγέτες της αντιπολίτευσης, έσπευσε μετά τις εκλογές να δηλώσει ότι το κόμμα του θα υιοθετήσει μια νέα προσέγγιση απέναντι στους ισλαμιστές μαχητές, προωθώντας περισσότερο το διάλογο από τη στρατιωτική αντιπαράθεση. Στις συνθήκες αυτές, όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει, θα είναι ασταθής και ευάλωτη, γεγονός που εκ των πραγμάτων θα δημιουργεί προβλήματα στις κινήσεις και στα σχέδια των Αμερικάνων.
