Ο Μοάζ αλ-Κατίμπ, μετριοπαθής σουνίτης, που εκλέχτηκε τον περασμένο Νοέμβριο ως επικεφαλής του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού της αντιπολίτευσης, παρεκκλίνοντας από την επίσημη θέση του Συνασπισμού, σε ανακοίνωση που ανάρτησε στη σελίδα του στο Facebook στις 30 Ιανουαρίου δήλωσε ότι είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί με εκπροσώπους του καθεστώτος Ασαντ στην Αίγυπτο, την Τουρκία ή την Τυνησία για μια μεταβατική φάση για να αποτραπεί η παραπέρα αιματοχυσία. Με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα απελευθερώσει δεκάδες χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους και θα ανανεώσει τα διαβατήρια που έχουν λήξει των Σύριων που ζουν στο εξωτερικό. Λίγο αργότερα, γνωρίζοντας τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε στις γραμμές της αντιπολίτευσης η δήλωσή του, ανακοίνωσε ότι πρόκειται για προσωπική του θέση.
Δύο μέρες αργότερα, την 1η Φεβρουαρίου, απευθυνόμενος στη σύνοδο για την Ασφάλεια στο Μόναχο, στην οποία συμμετείχε μαζί με άλλα μέλη του ηγετικού συμβουλίου του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού, επανέλαβε την ίδια θέση, προσθέτοντας ότι πρόκειται για «χειρονομία καλής θέλησης» για να «ελαφρύνει ο πόνος του συριακού λαού» και επισημαίνοντας ότι στόχος του είναι «η ανατροπή του καθεστώτος με ειρηνικά μέσα». Την επόμενη μέρα, εκτός από τον αμερικάνο αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, ο Μοάζ αλ – Κατίμπ συναντήθηκε για πρώτη φορά όχι μόνο με το ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, αλλά και με τον ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αλί Ακμπάρ Σαλεχί, δεδομένου ότι το ιρανικό καθεστώς είναι κόκκινο πανί για την αντιπολίτευση, λόγω της υποστήριξης που προσφέρει στο καθεστώς Ασαντ. Απαντες χαρακτήρισαν ως «σημαντικό βήμα» την πρωτοβουλία του αλ – Κατίμπ, ενώ ο Λαβρόφ και ο Σαλεχί δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν τις επαφές με την αντιπολίτευση. Στις 4 Φεβρουαρίου, σε συνέντευξή του στο Αλ – Τζαζίρα, ο Μοάζ αλ-Κατίμπ κάλεσε «το καθεστώς να πάρει καθαρή θέση και εμείς θα απλώσουμε το χέρι μας για το συμφέρον του λαού και για να βοηθήσουμε το καθεστώς να αποχωρήσει ειρηνικά».
Μέχρι τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση της κυβέρνησης Ασαντ στην πρόταση του Μοάζ αλ – Κατίμπ. Αντίθετα, στις 5 Φεβρουαρίου, το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου αποτελούν την πλειοψηφία στο Συνασπισμό της αντιπολίτευσης, επιτέθηκε στον Κατίμπ, χαρακτηρίζοντας την πρότασή του «προσωπική απόφαση», η οποία δεν συζητήθηκε ούτε αποφασίστηκε από το Συνασπισμό, η ιδρυτική διακήρυξη του οποίου ορίζει ότι στόχος του είναι «η ανατροπή του καθεστώτος και όλων των συμβόλων και των στηριγμάτων του», και επισήμανε ότι τέτοιες κινήσεις αποδυναμώνουν την αντιπολίτευση.
Ωστόσο, τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν πρόκειται για προσωπική απόφαση του Μοάζ αλ-Κατίμπ. Αν ήταν τέτοια δεν θα μπορούσε να την παρουσιάσει στη σύνοδο του Μονάχου, συνοδευόμενος μάλιστα από άλλα μέλη της αντιπολίτευσης, ούτε να τη στηρίζει στη συνέχεια με συνεντεύξεις. Είναι προφανές ότι η πρωτοβουλία αυτή εκφράζει κάποια μερίδα της αντιπολίτευσης. Είναι επίσης προφανές ότι έχει τη στήριξη τόσο της Ουάσιγκτον όσο και της Μόσχας, που φοβούνται την ισχυροποίηση και την επικράτηση των ισλαμιστών μαχητών και τη διάχυση της κρίσης στις γειτονικές χώρες. Επιδιώκουν λοιπόν μια εναλλακτική μεταβατική πολιτική λύση, με τη συμμετοχή παραγόντων του καθεστώτος Ασαντ, που θα διασφαλίζει τη διατήρηση των θεσμών και των κρατικών μηχανισμών, ώστε να αποφευχθεί η διάλυση και το χάος.
Σε περίπτωση που η κυβέρνηση Ασαντ αναγκαστεί να κάνει κάποιες υποχωρήσεις και καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είναι βέβαιο ότι πολλοί από τους πολιτικούς παράγοντες, αυτοεξόριστοι στην πλειοψηφία, που σήμερα παριστάνουν τους ανυποχώρητους πολέμιους του καθεστώτος Ασαντ, θα χαμηλώσουν τους τόνους προσδοκώντας μια καλή θέση στη αναδιανομή της εξουσίας. Οι όποιες σοβαρές αντιδράσεις και αντιστάσεις στα παζαρέματα για να πέσει στα μαλακά ο Μπασάρ Ασαντ και η κλίκα του θα προέλθουν από τους αγωνιστές και το λαό που χύνουν καθημερινά το αίμα τους στη Συρία και από τις ένοπλες ομάδες.
