Μια σειρά επιθέσεων από μαχητές της Αντίστασης με στόχο ισραηλινούς μπάτσους και εβραίους εποίκους, στο έδαφος του Ισραήλ, τις τελευταίες 20 μέρες, ήρθε να ξεσκίσει την αίσθηση ασφάλειας που προσπαθεί να δημιουργήσει η σιωνιστική οντότητα στο εσωτερικό της. Οι επιθέσεις με μαχαίρια και πυροβόλα όπλα άφησαν πίσω τους 12 νεκρούς εποίκους και δύο ισραηλινούς μπάτσους, ακυρώνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο την εικόνα παντοδυναμίας της ισραηλινής Σιν Μπετ, που φιλοτεχνούν οι μηχανισμοί προπαγάνδας των σιωνιστών, και βγάζοντας στο δρόμο σε περιπολίες χιλιάδες πάνοπλους εποίκους και ισραηλινούς μπάτσους, αποκαλύπτοντας τον πανικό που επικρατεί στο Ισραήλ. Η αποτυχία των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών να εντοπίσουν και να συλλάβουν τους μαχητές της Αντίστασης πριν από τις επιθέσεις προκαλεί πονοκέφαλο στους σιωνιστές, ξυπνώντας μνήμες από την περίοδο που μαχήτριες και μαχητές της Αντίστασης ζώνονταν εκρηκτικά και χτυπούσαν πολιτικούς στόχους στο Ισραήλ, κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα.
Η πρώτη από τις επιθέσεις έγινε στις 22 Μάρτη από έναν Παλαιστίνιο από χωριό της Νεγκέβ. Με το αυτοκίνητό του εμβόλισε ομάδα συγκεντρωμένων εποίκων στη Μπερσεβά του Ισραήλ, ενώ στη συνέχεια τους επιτέθηκε με μαχαίρι σκωτόντας τέσσερις και τραυματίζοντας άλλους δύο. Την Κυριακή 27 Μάρτη, δύο μαχητές της Αντίστασης από την Ουμ Αλ Φαμ, που βρίσκεται στα παλαιστινιακά εδάφη του 1948, γάζωσαν με πολυβόλα ομάδα ισραηλινών συνοριοφυλάκων στην πόλη Χαντέρα του κεντρικού Ισραήλ. Δυο μέρες μετά, την Τρίτη 29 Μάρτη, παλαιστίνιος εργάτης και μαχητής της Αντίστασης από τη Τζενίν επιτέθηκε εναντίον υπερορθόδοξων εβραίων στη Μπνέι Μπρακ, ανατολικά του Τελ Αβίβ, σκοτώνοντας πέντε, ενώ την Πέμπτη 7 Απρίλη μαχητής από τη Τζενίν σκότωσε τρεις εβραίους εποίκους στο κέντρο του Τελ Αβίβ.
Η συχνότητα, η ένταση των επιθέσεων και η χρήση πυροβόλων όπλων πιθανόν να σηματοδοτεί την αναβάθμιση των επιχειρήσεων της Αντίστασης, που μεταφέρει για άλλη μια φορά τον πόλεμο στο εσωτερικό του Ισραήλ, στοχεύοντας κατά πλειοψηφία «ανυποψίαστους» Ισραηλινούς. Ο Αμπάς καταδίκασε τις επιθέσεις, ενώ οι σιωνιστές τον κατηγορούν ότι η Παλαιστινιακή Αρχή έχει χάσει τον έλεγχο στη βόρεια Δυτική Οχθη, με τη Τζενίν να έχει μετατραπεί ξανά σε προπύργιο της Αντίστασης στη Δυτική Οχθη. Οι δύο από τους μαχητές που εκτέλεσαν τα χτυπήματα στην καρδιά του Ισραήλ προέρχονταν από τη Τζενίν, ενώ όποτε ο ισραηλινός στρατός εισβάλλει στον προσφυγικό καταυλισμό η Αντίσταση τον «υποδέχεται» πλέον με ριπές από πυροβόλα όπλα.
Οι σιωνιστές κινητοποίησαν τις ένοπλες φασιστικές συμμορίες των εποίκων με στόχο την τρομοκράτηση των Παλαιστινίων. Η συγκεκριμένη τακτική ξεκίνησε να εφαρμόζεται στη Δυτική Οχθη και τώρα μεταφέρεται στο εσωτερικό του Ισραήλ. Ομάδες ενόπλων εποίκων επιτέθηκαν σε Παλαιστίνιους στη Χάιφα, τη Λόντ και τη Ράμλε, σε παλαιστινιακά εδάφη που οι σιωνιστές άσκησαν εθνοκάθαρση κατά την ίδρυση του Ισραήλ το 1948, εισβάλλοντας στα σπίτια τους και λιντσάροντας στο δρόμο όσους έμοιαζαν με Παλαιστίνιους, υπό την κάλυψη των ισραηλινών μπάτσων.
Παρά το γεγονός ότι όλες οι οργανώσεις της Αντίστασης χαιρέτισαν όλες τις επιθέσεις και ορκίστηκαν να εκδικηθούν τον αίμα των μαχητών που έπεσαν από ισραηλινά πυρά μαχόμενοι σ’ αυτές, οι σιωνιστές επιμένουν να συνδέουν τις δύο πρώτες επιθέσεις με τοπικό πυρήνα του Ισλαμικού Κράτους. Αυτή η προσπάθεια εντάσσεται στο ευρύτερο προπαγανδιστικό τους αφήγημα που έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους Παλαιστίνιους σαν σκοταδιστικά κτήνη που οι πράξεις αντίστασής τους δεν έχουν ως στόχο την απελευθέρωση αλλά υπηρετούν τη θρησκοληψία τους.
Είναι γνωστό, βέβαια, ότι το ΙΚ δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει έρεισμα στον παλαιστινιακό λαό και πως ποτέ δεν έβαλε στο στόχαστρό του τους σιωνιστές. Δεν είναι λίγα τα στοιχεία που δείχνουν ότι το Ισραήλ στήριζε ενεργά τους πυρήνες του στην Συρία, με στόχο την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Ασαντ, διοχετεύοντας όπλα και παρέχοντας ιατρική βοήθεια σε τραυματισμένους μαχητές.
Ο Αουάντ Αμπντελφατάχ, Παλαιστίνιος του Ισραήλ και πολιτικός αναλυτής, σε συνέντευξή του στο Αλ Τζαζίρα δήλωσε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν παρουσία του ΙΚ στην ευρύτερη περιοχή, πολύ περισσότερο την ενεργή στήριξη των Παλαιστίνιων σε αυτό. Η συντριπτική πλειοψηφία τους το βλέπει εχθρικά και το θεωρεί υπεύθυνο για την αποτυχία των αραβικών λαϊκών εξεγέρσεων στην περιοχή.
