Ηταν καλοκαίρι του 2022, όταν η τότε υφυπουργός υγείας Μίνα Γκάγκα αναγκάστηκε να αναφερθεί σε πρόσφατη καταγγελία για κακοποίηση ασθενούς, που περιελάμβανε δέσιμο με ιμάντες, σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Η Γκάγκα επισήμανε πως οι ηλικιωμένοι στο νοσοκομείο αποπροσανατολίζονται και πως το δέσιμο γίνεται για να μην τραυματιστούν οι ασθενείς προσπαθώντας να βγάλουν ορούς και καθετήρες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αναγνώρισε δε, χωρίς κανένα περαιτέρω σχόλιο, πως η διοίκηση έπρεπε να έχει ενημερώσει την οικογένεια. Ουδέν σχόλιο έγινε φυσικά για το αν η καθήλωση είναι ορθή πρακτική και καμιά περαιτέρω συζήτηση για το γιατί προκύπτει αυτή η «ανάγκη».
Τον Μάρτη του 2023, η ίδια «συμμετείχε στη συνάντηση που οργάνωσε το Ευρωπαϊκό Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στο Βουκουρέστι, με την υποστήριξη του Υπουργείου Υγείας της Ρουμανίας και του Υπουργού, Dr Alexandru Rafila, όπου συζητήθηκαν τα προβλήματα των εργαζομένων στον τομέα της υγείας: τα κυλιόμενα ωράρια, η αργή επαγγελματική εξέλιξη, όπως και οι απολαβές που είναι χαμηλότερες από αυτές άλλων κλάδων, δεδομένου του ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μία σοβαρή κρίση που αφορά το υγειονομικό προσωπικό και η οποία χρειάζεται να αντιμετωπιστεί άμεσα. Συζητήθηκε, επίσης, το θέμα της ψυχικής υγείας και του burn out και προτάθηκαν στρατηγικές στήριξης και επένδυσης στην υγεία».
Ελεγε στην ομιλία της: «Είναι σαφές ότι άλλα επαγγέλματα, όπως αυτά που ανήκουν στον κλάδο των οικονομικών, παραδείγματος χάρη, έχουν συχνά καλύτερα ωράρια και καλύτερες απολαβές. Ομως, η αίσθηση της περηφάνιας και της προσφοράς που δίνουν τα επαγγέλματα υγείας είναι εξαιρετική. Και αυτό πρέπει να τονίζεται στην εκπαίδευση. Φυσικά, οι απολαβές πρέπει επίσης να είναι ικανοποιητικές».
Αντιλαμβανόμαστε πως η κυβέρνηση δεν είναι πρόθυμη να κάνει βήματα προς την επίλυση των παραπάνω προβλημάτων, ούτε να ανοίξει κάποιο διάλογο γι’ αυτά, αφού τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ισως προτείνει ξανά, όταν χρειαστεί, να επιβραβευτούν οι ιατροί και οι νοσηλευτές με χειροκροτήματα που είναι τσάμπα, γιατί αυτό «αυξάνει την αίσθηση περηφάνιας και προσφοράς τους». Οταν, όμως, η αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας υγείας γίνεται με «ευρωπαϊκές συζητήσεις για προοπτικές και εξέλιξη σε όλο τον υγειονομικό κλάδο» και όχι με προσλήψεις, δεν θα αποφευχθεί η επανάληψη τέτοιων περιστατικών.
Τον Φλεβάρη του 2024, με υπουργό υγείας τον Α. Γεωργιάδη, οι ίδιες πρακτικές συνεχίζονται. Αυτό είναι κάτι που το ξέρουν καλά οι εργαζόμενοι σε όλα τα ψυχιατρικά νοσοκομεία χρόνια τώρα. Πρόσφατα συνέβη στη Β’ Ορθοπεδική του «Γεννηματάς»,, όπου νοσηλευόταν ηλικιωμένη («χρεωμένη» στη Β’ Παθολογική), μετά από σχετικά πρόσφατο ισχαιμικό επεισόδιο, λόγω ανάγκης για νέες εξετάσεις. Η έκκληση για ψυχιατρική εκτίμηση έδωσε ίσως την «άδεια» στους νοσηλευτές να κάνουν περίδεση των δύο άκρων της γυναίκας, χωρίς να ενημερωθεί η οικογένεια και χωρίς να έχει δοθεί εντολή ιατρού.
Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε συστάσεις που έχουν γίνει σχετικά με το τι θα έπρεπε να ισχύει για την καθήλωση ασθενών. Δεν χρειάζεται επίσης να αναφέρουμε αναλυτικά άλλα περιστατικά, καθώς η πρόσφατη μνήμη ανατρέχει στα παραδείγματα της Λέρου και της φωτιάς στο Ψ.Ν.Α. Δαφνί και το θάνατο τριών δεμένων ανθρώπων.
Χρειάζονται ομολογουμένως τεράστια αποθέματα κοινωνικής υπευθυνότητας και αφοσίωσης απ’ όσους αποφασίζουν να εργαστούν σ’ αυτό τον κλάδο και αδιαμφισβήτητα ένας διαρκής αγώνας για να δουλεύουν σε εντατικούς ρυθμούς και να κρατούν την ανθρωπιά τους. Κυρίως, όμως, χρειάζονται κονδύλια από το κράτος για να υποστηριχτεί το προσωπικό, ώστε να είναι επαρκές και να μπορεί να ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο.
[Ολα τα στοιχεία για το περιστατικό στο «Γεννηματάς» είναι στη διάθεση της εφημερίδας μας]
