Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να χαρακτηρίσει ειρωνικό το άρθρο του γαλλικού περιοδικού Le Point με τίτλο «Υπάρχει ένας Τσίπρας να μεταρρυθμίσει τη Γαλλία;». Να μην διάβασε το άρθρο και να έμεινε μόνο στον τίτλο αποκλείεται. Ακόμη κι αν τα γαλλικά του είναι επιπέδου Δημητρακόπουλου και όχι Κουτσούμπα, σίγουρα υπάρχει κόσμος στη γενική γραμματεία Ενημέρωσης που μπορούσε να κάνει μια τέλεια μετάφραση στο λεπτό. Επομένως, ο Οικονόμου αισθάνθηκε αμήχανα που ένα γαλλικό περιοδικό χαρακτηρίζει τον Τσίπρα σπουδαίο μεταρρυθμιστή και έβγαλε κόμπλεξ. Διότι μεταρρυθμιστής πρέπει να θεωρείται μόνο το αφεντικό του Οικονόμου, ο Κούλης.
Ο Τσίπρας από την άλλη, έσπευσε να εκφράσει τον ενθουσιασμό του μέσω Twitter:
Γιατί το Le Point αναζητά έναν Τσίπρα για να μεταρρυθμίσει τη Γαλλία; Γιατί ο Τσίπρας κατάφερε να περάσει μια εφιαλτική αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση (νόμος Κατρούγκαλου) χωρίς ν’ ανοίξει μύτη, ενώ ο Μακρόν, με μια πιο ήπια αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση βρίσκεται αντιμέτωπος με κύματα οργής και φωτιές αγώνα του γαλλικού προλεταριάτου.
«Αφού ανέμισε τις κόκκινες σημαίες για να διαπραγματευθεί την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους», γράφει για τον Τσίπρα ο διευθυντής του Le Point, «αποδείχτηκε ένας πραγματικός μεταρρυθμιστής. Αν η Ελλάδα μπορεί να ανακοινώσει φέτος ένα πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα, το οφείλει πρωτίστως σ’ αυτόν». Σημειώνει ακόμη πως ο Τσίπρας «αύξησε τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης, καθορίζοντάς την, ανάλογα με τα χρόνια καταβολής εισφορών, μεταξύ 62 και 67».
Ο Τσίπρας, λοιπόν, καμαρώνει επειδή τον επαινούν για μια από τις κορυφαίες αντεργατικές μεταρρυθμίσεις της μνημονιακής περιόδου. Που ένα γαλλικό περιοδικό του κάνει προμόσιον και στην ιμπεριαλιστική Ευρώπη και στην ελληνική κεφαλαιοκρατία. Θεωρεί ότι τον αξίζει αυτό τον έπαινο. Και μας δίνει έτσι ένα δείγμα γραφής για την πολιτική που πρόκειται ν’ ακολουθήσει.
Στα προεκλογικά μπαλκόνια, βέβαια, οι συριζαίοι (πρώτος και καλύτερος ο Τσίπρας) κόπτονται υπέρ των εργατικών συμφερόντων, καταγγέλλοντας την πολιτική του Μητσοτάκη. Αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά πόσο αδίστακτοι λαοπλάνοι είναι.
Πρέπει, όμως, να σημειώσουμε πως το 2023 δεν είναι αντιγραφή του 2014-15. Τους θυμόμαστε, για παράδειγμα, να δικαιολογούνται για τα Μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους που θέσπισαν, ότι το έκαναν με το πιστόλι στον κρόταφο, προκειμένου να μη χρεοκοπήσει η χώρα και βρεθεί εκτός ευρωζώνης. Τους θυμόμαστε, επίσης, από το 2018 μέχρι σήμερα να καμαρώνουν ότι έβγαλαν τη χώρα από τα Μνημόνια. Ποτέ δεν τους ακούσαμε, όμως, να λένε πως τώρα, που δεν έχουν το πιστόλι στον κρόταφο, θα επαναφέρουν το ασφαλιστικό τουλάχιστον εκεί που βρισκόταν πριν από το νόμο Κατρούγκαλου ή μάλλον πριν από τους νόμους Λοβέρδου και Κουτρουμάνη του 2010, που επίσης έπληξαν καίρια τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργατών και εργαζόμενων.
Είναι προφανές, λοιπόν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί επιβεβλημένη και σωστή την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση και θέλει αυτό να του το πιστώνει η κεφαλαιοκρατία, στην οποία ο Τσίπρας κλείνει πονηρά το μάτι. Πραγματικά, ο έπαινος του Le Point είναι ό,τι χρειάζονταν ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ως διαπιστευτήρια προς την κεφαλαιοκρατία. Η οποία -για να τα λέμε όλα- δε δείχνει να ανησυχεί από το ενδεχόμενο επανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και του Τσίπρα στην πρωθυπουργία. Κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο για τον Μητσοτάκη. Του στέλνει το μήνυμα ότι τον θεωρούν τελειωμένο.
