Συντάκτης: Eksegersi.gr

Στο 4% εκτινάχτηκε ο πληθωρισμός τον Γενάρη του 2005, έναντι 2,9% τον Γενάρη του 2004. Σαν να μην τρέχει τίποτα, η ΕΣΥΕ απέδωσε την έκρηξη στη διαφορετική ημερομηνία έναρξης των χειμερινών εκπτώσεων του 2005 σε σύγκριση με την αντίστοιχη ημερομηνία του προηγούμενου έτους.   Αν όμως συγκρίνει κανείς τις αυξήσεις στις τιμές ορισμένων προϊόντων μέσα στον τελευταίο μήνα (Δεκέμβρης 2004 – Γενάρης 2005), θα διαπιστώσει ότι αυτά που λέει η ΕΣΥΕ είναι μπούρδες. Δημοτικά τέλη 3,5%, ύδρευση-αποχέτευση 2,5%, δαπάνες αυτοκινήτου 9,9%, ιατρικές υπηρεσίες 1%, πατάτες 8,2% κ.λπ.

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση οργανώνει σήμερα το απόγευμα, στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο «Ηλέκτρα Αποστόλου» του δήμου Ηρακλείου (Κουντουριώτου και Νεότητος) η Ραδιοφωνική Ομάδα του 18 ΑΝΩ. Δημοσιεύουμε ευχαρίστως το δελτίο τύπου που μας έστειλαν:   «Συμφωνούμε ότι υπάρχει πρόβλημα «ναρκωτικών» και εξάρτησης;   Συμφωνούμε ότι το κοινωνικό αυτό πρόβλημα της εξάρτησης από ουσίες διογκώνεται συνεχώς;   Συμφωνούμε ότι τα όποια μέτρα έχουν παρθεί μέχρι σήμερα σε κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό ή πολιτιστικό επίπεδο δεν έχουν φέρει τα αποτελέσματα που οι περισσότεροι προσδοκούμε;   Συμφωνούμε ότι οι εξαρτημένοι από ουσίες άνθρωποι είναι το ζωντανό αποτέλεσμα της κοινωνικής παρακμής που δημιουργείται απ’ την εκμετάλλευση και τη καταστολή που εντείνονται στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες;   Συμφωνούμε ότι η τοξικομανία ως τοπικό και διεθνές πρόβλημα θέλει την αγωνιστική σύμπραξη όλων των θυμάτων της (άμεσων ή εμμέσων) αλλά και όσων δεν θέλουν να είναι θύτες;   Συμφωνούμε ότι ο τοξικομανής μπορεί αν ο ίδιος το θελήσει να απεξαρτηθεί μέσα στις…

Ολος ο πολιτικός συρφετός -είτε στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση-, που υποκριτικά δηλώνει ότι νοιάζεται το δημόσιο Πανεπιστήμιο και επιθυμεί την αναβάθμισή του, είναι υπαίτιος για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.   Ασφυκτικά οικονομικά, διαχείριση με μοίρασμα της φτώχειας, μαύρες τρύπες στους προϋπολογισμούς, όλο και πιο σφιχτό αγκάλιασμα με τις επιχειρήσεις για να εξασφαλιστεί η στοιχειώδης λειτουργία και επιβίωση, είναι το τοπίο στα τριτοβάθμια ιδρύματα, ενώ στο βάθος χαμογελά σαρδόνια η εικόνα των ιδιωτικών ΑΕΙ. Με λουκέτο επ’ αόριστον στην έναρξη του εαρινού εξαμήνου από τις 17 Φλεβάρη απαντά το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Γιατί από τη φετινή κατανομή των θέσεων συμβασιούχων διδασκόντων, χάνει για το εαρινό εξάμηνο 48 περίπου πιστώσεις, που μεταφράζονται στην απομάκρυνση ή την αδυναμία πρόσληψης περισσότερων από 60 συμβασιούχων διδασκόντων και στην απάλειψη μεγάλου αριθμού μαθημάτων από το πρόγραμμα σπουδών.   Σε ανάλογη απόφαση φαίνεται πως οδηγείται και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.…

Με «λαγό» και πάλι ένα ιδιωτικό σχολείο, εν προκειμένω τη Σχολή Μωραϊτη, προωθείται ένας ακόμη αντιδραστικός, αντιεκπαιδευτικός σχεδιασμός: η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, του έργου τους και των σχολικών μονάδων. Η αρχή είχε γίνει με την περίφημη «μεταρρύθμιση Αρσένη», όπου και πάλι οι σχολάρχες βάλαν πλάτη με γνωστή ημερίδα που είχαν πραγματοποιήσει.   Πληροφορούμαστε, λοιπόν, ότι η Σχολή Μωραϊτη διοργανώνει μαζί με το Πανεπιστήμιο Πατρών στις 12 Φλεβάρη σχετική ημερίδα, όπου θα παρουσιαστεί η εμπειρία των εκπαιδευτικών από την «αυτοαξιολόγηση», στην οποία έχουν υποβάλει τον εαυτό τους, υπακούοντας σε διεθνές πρόγραμμα που συντονίζει στη χώρα μας από το 2002 το Πανεπιστήμιο Πάτρας σε συνεργασία με το Κέντρο Εκπαιδευτικής Ερευνας.   Πληροφορούμαστε ακόμη ότι τέτοια προγράμματα εφαρμόζουν ήδη και το Β΄ Γυμνάσιο Αγίας Παρασκευής, το Β΄ Γυμνάσιο Πετρούπολης και το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Πατρών.   Η τοποθέτηση συγκεκριμένων στόχων σε περιορισμένα χρονικά διαστήματα ή μέσα σε μια σχολική χρονιά, ο σχεδιασμός της…

Δεν θέλω η θέση αυτή να φανεί ως αρνητική προς την κατάληψη , αλλά ούτε επίσης και δυσφημιστική. Είναι μια κίνηση καθαρά για να ταρακουνήσει τα νερά και τα μυαλά των περισσότερων οικότροφων.   Ας μπούμε στο ρεζουμέ της υπόθεσης … Μια κατάληψη που έχει φτάσει στους δύο μήνες και η δράση της είναι από ελάχιστη ως και μηδαμινή είναι λογικό να καταλήγει μίζερα στην δημοσίευσή της μέσω των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης (και ας μην σας έκατσε ο Κακαουνάκης). Και το χειρότερο; Ο κόσμος της Εστίας νομίζει ότι έχει κάνει και κάτι σημαντικό, ότι με αυτόν τον τρόπο πληροφορείται ο κόσμος την κατάστασή τους αυτή και ότι θα ενδιαφερθεί και θα δράσει…ΕΧΕΤΕ ΜΑΥΡΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ!!! Ο Μαλατέστα πιο παλιά είχε πει κάτι πολύ σωστό: «Ο σκοπός φέρνει τα μέσα του, δεν τα αγιάζει»   Τα ΜΜΕ γενικώς έχουν δημιουργηθεί για συγκεκριμένο λόγο και σκοπό. Η φύση τους είναι να αναφέρουν τα γεγονότα, να τα διαστρεβλώνουν και να…

Ηταν μια δύσκολη και καθοριστική εβδομάδα για το μέλλον της κατάληψης της Φοιτητικής Εστίας του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Μέσα από τα προβλήματα, τις αντιγνωμίες και τη φυσική φθορά που επιφέρει ο χρόνος σε μια κατάληψη, τα παιδιά της Εστίας Δέλτα είναι ακόμα εδώ, αποφασισμένα να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Τη βδομάδα που πέρασε, ανανεώθηκε το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων κι αποφασίστηκε να γίνει ένα άνοιγμα στον κόσμο. Μαζεύτηκαν ήδη 250 υπογραφές, γράφτηκαν συνθήματα κι επιχειρείται η ενημέρωση κι ευαισθητοποίηση των πολιτών της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, επιχειρείται η εξεύρεση πόρων για να μπει πετρέλαιο στις παγωμένες εστίες, την ώρα που η θέση του προεδρείου του ΤΕΙ είναι δεδομένη: Πετρέλαιο θα μπει όταν λήξει η κατάληψη. Παρόλο που υπάρχουν κονδύλια για το θέμα, φαίνεται να πάγωσαν, με συνέπεια να παγώσουν κι οι φοιτητές. Οι οποίοι δηλώνουν κουρασμένοι από τις υποσχέσεις και την απαξίωση του προέδρου του ΤΕΙ.   Μια απαξίωση, μέρος της οποίας διαφαίνεται στην…

«Απεργία πείνας για τα αυτονόητα» γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα, αναφερόμενοι στην απεργία πείνας που αναγκάστηκε να ξεκινήσει ο Διονύσης Γεωργιάδης, διεκδικώντας μερικά απλά αιτήματα, όπως το να του δώσουν μεροκάματα (που μειώνει την ποινή) και τη δυνατότητα να ασχοληθεί με τη μουσική που είναι το μεγάλο του πάθος.   Τελικά, μόλις δόθηκε μια μικρή δημοσιότητα στο θέμα, η διοίκηση των φυλακών Κορυδαλλού ικανοποίησε το βασικότερο αίτημα του πολιτικού κρατούμενου και ο Γεωργιάδης θα μπορέσει να κάνει μερικά μεροκάματα. Μετά απ’ αυτό σταμάτησε την απεργία πείνας.      

Οσοι βρέθηκαν στην αίθουσα του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών την περασμένη Δευτέρα αντίκρισαν ένα φοβερό θέαμα. Ενας άνθρωπος που μετά βίας μπορούσε να σταθεί στα πόδια του και βάδιζε υποβασταζόμενος από δυο μπάτσους ήταν περικυκλωμένος από τη γνωστή κουστωδία με τους κουκουλοφόρους και τους ασφαλίτες. Εμφανώς καταβεβλημένος από τη σκλήρυνση κατά πλάκας ο Π. Σερίφης δεν κατάφερε να σταθεί όρθιος ούτε όταν χρειάστηκε να απευθυνθεί στους δικαστές. Η μαρτυρία ενός γιατρού του Γενικού Κρατικού «Γιώργος Γεννηματάς» και η έκθεση δύο ιατροδικαστών που τον εξέτασαν, καθώς και μια σειρά πρόσφατες εξετάσεις που έδειχναν χειροτέρευση της νόσου, η οποία επεκτάθηκε από τον εγκέφαλο στο νωτιαίο μυελό, επιβεβαίωσαν απλά αυτό που όλοι βλέπαμε μπροστά μας. Εναν άνθρωπο ανάπηρο από το ένα χέρι και πάσχοντα από σκλήρυνση κατά πλάκας, που έπρεπε προ πολλού να έχει αποφυλακιστεί.   Κι όμως, τον κράτησαν φυλακισμένο δυόμισι χρόνια και η αποφυλάκισή του ήταν απλά η αναζήτηση κάποιου ανθρωπιστικού άλλοθι.…

Με τον παραπάνω τίτλο το αμερικάνικο περιοδικό «Τάιμ» στο τελευταίο τεύχος του (14 Φλεβάρη) αποκαλύπτει σε άρθρο του μια άγνωστη μέχρι στιγμής πλευρά της βαρβαρότητας στο κολαστήριο του Αμπού Γκράιμπ, την ανύπαρκτη ουσιαστικά ιατροφαρμακευτική μέριμνα για τους κρατούμενους, με αποτέλεσμα «το ιατρικό σύστημα στη Φυλακή να γίνει εργαλείο βασανισμού, σκόπιμα και από αμέλεια».   Το «Τάιμ» επικαλείται την έρευνα των Gregg Bloche και Jonathan Marks, που δημοσιεύτηκε στο «New England Journal of Medicine», στην οποία αποκαλύπτουν ότι όχι μόνο δεν υπήρχαν στρατιωτικοί γιατροί στις φυλακές Αμπού Γκράιμπ, αλλά και ότι η έλλειψη βασικής ιατρικής φροντίδας ήταν πολλές φορές τόσο μεγάλη, ώστε αποτελούσε ένα είδος βασανιστηρίου.   Ιατρικό προσωπικό και άλλοι που εργάστηκαν στη φυλακή είπαν στο «Τάιμ» ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμοι περισταλτικοί μανδύες και χρησιμοποιούσαν λουριά με τα οποία έδεναν τα πόδια, τα χέρια και τον κορμό για να θέσουν υπό έλεγχο τους ανυπάκουους και ψυχικά διαταραγμένους κρατούμενους. Είπαν ακόμη…

Η μετεκλογική ευφορία μετά την «επιτυχία» των εκλογών της 30ης Γενάρη στο Ιράκ δεν κράτησε για πολύ. Για την ακρίβεια, δεν υπήρξε ποτέ. Υπήρξε μόνο στις ανακοινώσεις του Μπους και των ευρωπαίων συναδέλφων του που έσπευσαν να στηρίξουν το φιάσκο.   Ο καταιγισμός των επιθέσεων των ανταρτών, με τις βομβιστικές επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα στη Βαγδάτη με 22 νεκρούς μπάτσους την Κυριακή, στη Μπακούμπα και τη Μοσούλη με 27 νεκρούς τη Δευτέρα, την επίθεση αυτοκτονίας σε ιρακινή στρατιωτική βάση της Βαγδάτης με 21 νεκρούς την Τρίτη, το σαμποτάζ με ρουκέτες σε πετρελαιαγωγό 90 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Κιρκούκ την Τετάρτη, ταυτόχρονα με την εκτέλεση του διευθυντή ενημέρωσης του αμερικανοστήρικτου αραβικού τηλεοπτικού σταθμού Αλ-Χούρα στη Βασόρα και την απαγωγή του εκπροσώπου του υπουργού Πετρελαίου της «μεταβατικής κυβέρνησης» την Τετάρτη, καθώς και πολλές επιθέσεις εναντίον πολιτικών σιιτικών και κουρδικών κομμάτων που συμμετείχαν στις εκλογές φάρσα, υπενθύμισαν τόσο στους Αμερικάνους όσο και στη νέα…

Περισσότερα από 1.000 άτομα έχουν συλληφθεί και εξακολουθούν να κρατούνται, ύστερα από το βασιλικό πραξικόπημα, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 50 ηγετικά στελέχη των αστικών κομμάτων, σύμφωνα με την καταγγελία του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, του Νεπαλέζικου Κογκρέσου, την περασμένη Τετάρτη.   Οπως είναι γνωστό την 1η Φλεβάρη ο βασιλιάς του Νεπάλ διέλυσε την κυβέρνηση, πήρε όλες τις εξουσίες στα χέρια του και διόρισε νέα κυβέρνηση – μαριονέτα. Κατέβασε τα τανκς στους δρόμους για να προλάβει εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, επέβαλε αυστηρή λογοκρισία σε όλα τα ΜΜΕ, διέκοψε τις τηλεπικοινωνίες και προχώρησε σε μαζικές συλλήψεις.   Είναι η δεύτερη φορά από τον Ιούνιο του 2001 που ο βασιλιάς Gyanedra ανέβηκε στο θρόνο, ύστερα από μια μυστηριώδη σφαγή 10 μελών της βασιλικής οικογένειας, που προχώρησε σε διάλυση της κυβέρνησης και επιβολή στη χώρα κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Αιτία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η ανάγκη να προστατέψει τη χώρα από τους αντάρτες και η ανικανότητα…

«H απελευθέρωση κάθε Παλαιστίνιου κρατούμενου, συμπεριλαμβανομένων κι όσων “έχουν αίμα στα χέρια τους”, είναι μεταξύ των προτεραιοτήτων της Ισλαμικής Τζιχάντ επειδή αυτοί οι κρατούμενοι δεν είναι εγκληματίες αλλά μαχητές της ελευθερίας για την Παλαιστίνη» (Μοχάμεντ Αλ-Χίντι, εκπρόσωπος της Τζιχάντ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, Αλ-Τζαζίρα 9/2/05).   «Η σύνοδος κορυφής εξέδωσε ένα πιστοποιητικό αθωότητας στον Σαρόν για όλες τις σφαγές που διέπραξε ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό χωρίς καμία ουσιαστική παραχώρηση πέρα απ’ τις συνήθεις ασήμαντες» (από την ανακοίνωση των «Λαϊκών Επιτροπών Αντίστασης» για τη σύνοδο κορυφής της Αιγύπτου, «Παλαιστινιακό Κέντρο Ενημέρωσης» 9/2/05).   «Θα ήθελα να υπενθυμίσω στον καθένα ότι το πρόβλημα σ’ αυτό το μέρος του κόσμου είναι η σατανική σιωνιστική κατοχή. Εάν ο κόσμος δεν διαπιστώσει ότι η κατοχή φτάνει στο τέλος της, τότε καμία εκεχειρία δεν θα κρατήσει, γιατί δε μπορείς να αφαιρέσεις τα αποτελέσματα κρατώντας την αιτία ανέπαφη» (Μαχμούντ Ζαχάρ, στέλεχος της Χαμάς στη Γάζα, «Παλαιστινιακό Κέντρο…

Καλοστημένο ντοκιμαντέρ που όμως χρησιμοποιεί και στοιχεία μυθοπλασίας για να διηγηθεί την ιστορία των Βρετανών ορειβατών Σίμσον και Γέιτς, οι οποίοι πρώτοι δοκίμασαν να κατακτήσουν την κορυφή «Σιούλα Γκράντε» των περουβιανών Ανδεων. Στην προσπάθειά τους αυτή ο Σίμσον τραυματίστηκε κι εγκαταλείφθηκε από τον Γέιτς για να μη σκοτωθούν και οι δύο. Ο Σίμσον τελικά σώθηκε μετά από μια τρομακτική πορεία μέσα στους παγετούς και τους κρημνούς, ξεπερνώντας κάθε ανθρώπινο όριο και αντοχή. Την ιστορία αυτή θανάτου και επιβίωσης, περιέγραψε στο ομώνυμο βιβλίο του, περισσότερο για να αποκαταστήσει την τιμή του συν-ορειβάτη του, που τον εγκατέλειψε. Εννοείται ότι κανείς έκτοτε δεν επεχείρησε να κατακτήσει τη «Σιούλα Γκράντε».   Πάντως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της ιστορίας, πέρα από τις σχέσεις των ανθρώπων, που δοκιμάζονται ούτως ή άλλως σε ακραίες συνθήκες, είναι ασφαλώς η απίστευτη ικανότητα του ανθρώπου να επιβιώνει ακόμα κι όταν όλα είναι εναντίον του, πράγμα που έξω απ’ όλα…

Στα 73 του χρόνια μα διαυγής όσο πάντοτε, ο τρομερός Γκοντάρ παραβιάζει τα όρια ανάμεσα στο ρεπορτάζ και τη μυθοπλασία, το φιλοσοφικό στοχασμό και τη βουβή εικόνα, την ποίηση και την πολιτική, σ’ ένα φιλμικό κείμενο για τη «δική μας μουσική», όπου παρελθόν, παρόν και μέλλον αποδίδονται κατά σειρά ως τρία δαντικά βασίλεια.   Βασίλειο ένα, η «Κόλαση»: σιωπηλές εικόνες πολέμου,καταστροφής και μαζικού αφανισμού, παρμένες τόσο από πραγματικά ντοκουμέντα φρίκης όσο και από χολιγουντιανές παραγωγές. Η βαρβαρότητα δεν έχει ήχο, πέρα βέβαια από τη «δική μας μουσική».   Βασίλειο δύο, το «Καθαρτήριο»: «Γιατί στο Σαράγεβο; Εξαιτίας της Παλαιστίνης». Επίσκεψη του Γκοντάρ -ως Γκοντάρ- στο Σαράγεβο. Ενα συνέδριο λογοτεχνίας, η γαλλική πρεσβεία, συζητήσεις για τον πόλεμο, τη μνήμη, την ιστορία, το σινεμά. Μια ισραηλινή δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη από έναν παλαιστίνιο ποιητή, ο καθένας μιλά στη δική του γλώσσα. Ενας ισπανός συγγραφέας απαγγέλλει ποίηση στα ερείπια της δημοτικής βιβλιοθήκης της πόλης. Ενα ζευγάρι…

Μια ακόμη κυβερνητική αποτυχία και μάλιστα ιδιαίτερα σημαντική κινδυνεύει να χρεωθεί ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Ορφανός, αφού η συμφωνία ανάμεσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σχετικά με την εκλογή του νέου προέδρου, του προεδρείου και των επιτροπών της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ) βρίσκεται πλέον στον αέρα.   Αν και οι ενδοπαραταξιακές αντιθέσεις και φιλοδοξίες και στις δυο πλευρές ήταν έντονες και πολλές φορές το προσωπικό συμφέρον τορπίλιζε τις κομματικές συμφωνίες, τα δυο κόμματα κατέληξαν αρχικά ότι ο ιδιοκτήτης του ΑΝΤ1 Μίνως Κυριακού (ο οποίος είναι ακόμη πρόεδρος του Πανελληνίου, επίτιμος πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της IAAF) θα είναι ο κοινής αποδοχής νέος πρόεδρος και άφησαν για αργότερα τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τις θέσεις του προεδρείου και των επιτροπών της ΕΟΕ. Οι διαπραγματεύσεις για τις θέσεις του προεδρείου ήταν ιδιαίτερα σκληρές (το γεγονός ότι υπάρχει ισοπαλία 14 – 14 στις Ομοσπονδίες που ελέγχει το κάθε κόμμα δυσκολεύει…

Tην πρακτική των κυβερνήσεων του ΠAΣOK να φέρνουν προς συζήτηση πολυνομοσχέδια–σκούπα ακολουθεί και ο υπουργός Γεωργίας E. Mπασιάκος. Eνώ η σύνταξή του από μια μικρή ομάδα συμβούλων του έχει ολοκληρωθεί εδώ και ένα μήνα περίπου (εμείς το έχουμε εξασφαλίσει εδώ και δεκαπέντε ημέρες), ενώ οι συζητήσεις πάνω στο πολυνομοσχέδιο ανάμεσα στον γενικό γραμματέα και υπηρεσιακούς παράγοντες άρχισαν από την Tετάρτη 1 Φλεβάρη, ο E. Mπασιάκος δεν εννοεί να το δώσει στους αγροτικούς συντάκτες, ακόμη και στους κολλητούς του. Tόσο μεγάλη είναι η ανασφάλειά του που δεν το έδωσε ούτε στους υπηρεσιακούς παράγοντες που συμμετέχουν στις συζητήσεις, ενώ κατά τα άλλα μιλάει για την ανάγκη απόκτησης απ’ αυτούς σφαιρικής αντίληψης των προβλημάτων του αγροτικού τομέα και των λύσεων που απαιτούνται για το ξεπέρασμά τους.   O E. Mπασιάκος ως υπεύθυνος του αγροτικού τομέα της NΔ καυτηρίαζε την πρακτιική της κυβέρνησης του K. Σημίτη να προβλέπει στα νομοσχέδια που έφερνε και ψήφιζε…

Με την έναρξη της συνεδρίασης, ο πρόεδρος φώναξε τα ονόματα των συνηγόρων υπεράσπισης που το δικαστήριο διόρισε αυτεπαγγέλτως στον Κ. Αγαπίου. Ηταν παρόντες οι κύριοι Βλαντής και Βαρούτσης και απούσα η κ. Γεωργίου. Οι συνήγοροι ζήτησαν να τοποθετηθεί πρώτα ο κατηγορούμενος για το αν επιθυμεί να τον υπερασπιστούν. Ο Κ. Αγαπίου διάβασε ξανά τη δήλωση που είχε κάνει στην πρώτη συνεδρίαση και διευκρίνισε ότι δεν έχει τίποτα προσωπικό με τους συνηγόρους, αλλά επιμένει στην άποψή του.   Ο πρόεδρος ξαναδίνοντας το λόγο στους συνηγόρους σημείωσε ότι, όπως άκουσαν, ο κατηγορούμενος δεν έχει τίποτα προσωπικό μαζί τους, αλλά αρνείται γενικώς να έχει συνηγόρους, όμως σύμφωνα με το δικονομικό δίκαιο το δικαστήριο πρέπει να του διορίσει αυτεπαγγέλτως. Ο κ. Βλαντής δήλωσε ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί τον διορισμό και ζήτησε από το δικαστήριο να διορίσει συνηγόρους της αρεσκείας του κατηγορούμενου. Ο κ. Βαρούτσης δήλωσε ότι επιπλέον έχει προσωπικό κώλυμα και δεν μπορεί…

Ελάχιστα κράτησε η πρώτη συνεδρίαση της νέας δίκης για την υπόθεση του ΕΛΑ. Ο Κώστας Αγαπίου προσήλθε στη δίκη χωρίς να διορίσει συνηγόρους και με δήλωσή του προς το δικαστήριο διευκρίνισε ότι η στάση του θα είναι ενεργός μη συμμετοχή. Η απόφαση -είπε- είναι προειλημμένη, η διαδικασία είναι παράνομη, καθώς στηρίζεται σε ένα νομικά αστήρικτο και λογικά αβάσιμο κατασκεύασμα, το οποίο ο ίδιος δεν επιθυμεί να νομιμοποιήσει διορίζοντας συνηγόρους.   Το δικαστήριο διέκοψε και όπως έχει υποχρέωση στις υποθέσεις κακουργημάτων προχώρησε στον αυτεπάγγελτο διορισμό συνηγόρων από τον σχετικό κατάλογο. Οι διορισθέντες είναι οι Αγγελος Βαρούτσης, Ευστάθιος Βλάντης και Παναγιώτα Γεωργίου. Η συνεδρίαση διακόπηκε για την Τετάρτη 9.2.2005, προκειμένου να αναζητηθούν και να κληθούν οι συνήγοροι που διορίστηκαν.

Η φωτογραφία χαρακτηριστική: Στο φόντο ένα τεράστιο τρακτέρ. Μπροστά ο κύριος, με στολή πλούσιου φάρμερ του Κεντάκι, κρατά αγκαλιά την κυρία, που φορά το γουναρικό, το φιρμάτο γυαλί και όλα τα χαϊμαλιά. Και οι δύο χαμογελούν τρισευτυχισμένοι στο φακό. «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι»; Οχι, «Αγρότες ψηφιακής τεχνολογίας», σύμφωνα με τον εντυπωσιακό τίτλο της «Ελευθεροτυπίας». Τίποτα στην εμφάνιση του χαμογελαστού ζεύγους δεν φανερώνει ανθρώπους του κάμπου. Ούτε φτωχούς, με τη φτώχεια αποτυπωμένη στα σκληρά πρόσωπα και στα τριμμένα ρούχα, ούτε πλούσιους, με το κιτς αποτυπωμένο στο ύφος, στα ρούχα, στην εμφάνιση. Το στήσιμο αποπνέει αέρα πρωτευουσιάνικο, γκλαμουριά αστών και όχι αρχοντόβλαχων.   Το ρεπορτάζ μας διαφωτίζει. Το ζεύγος των αγροτών έχει εγκαταλείψει την Αθήνα και την αεροναυπηγική (ο σύζυγος) και τη διακόσμηση (η σύζυγος) και εγκαταστάθηκε το 1983 στη Γυρτώνη της Λάρισας, φέρνοντας μια «άλλη άποψη για τη γεωργία και την αγροτική πολιτική, μια πιο προχωρημένη και high tech αντίληψη…

♦ 100.000 νεκροί στο Ιράκ. 150.000 νεκροί από το τσουνάμι. Οχι άλλες ανθρωποθυσίες στο βωμό του κέρδους και του πολέμου. 19/03 Πανελλαδικό συλλαλητήριο. Καλούν με ομόφωνες αποφάσεις ΑΔΕΔΥ, ΠΟΕΜ, ΟΣΠΑ, ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, ΠΟΣΠΕΡΤ, ΠΟΕΜΤΥΜ, ΟΛΜΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ (Συμμαχία σταματήστε τον πόλεμο) Εκείνο που με συγκλόνισε περισσότερο, όταν πρωτοδιάβασα την αφίσα, ήταν η λέξη… ομόφωνες. Οι του ΣΕΚ έκαναν ένα τεράστιο επικοινωνιακό λάθος. Δεν έπρεπε να τονίζουν στη συγκεκριμένη αφίσα το… 19. Αυτό το είχαν κάνει στην άλλη, που είχαν βγάλει πριν τέσσερις μήνες. Επρεπε να τονίζουν το ομόφωνα. Γιατί αν έχει μια φορά σημασία η ανώτερη συνδικαλιστική ηγεσία του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, που όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι πίνουν νερό στο όνομά της, αν έχει σημασία π.χ. η ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, που μάχεται αποτελεσματικά εναντίον της λειτουργίας της επιχείρησης με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ανακουφίζοντας έτσι υπαλλήλους «της», εργάτες «της» και όλα τα φτωχά λαϊκά στρώματα, αν έχει σημασία η ΠΟΕ-ΟΤΑ, που πρόσφατα βγήκε από έναν μεγάλο απεργιακό…