Η στήλη σήμερα θα ασχοληθεί με το αποτέλεσμα των εκλογών. Δεν σκοπεύουμε να μπούμε στα χωράφια των συντρόφων που θα αναλύσουν τους συσχετισμούς που βγήκαν από την εκλογική διαδικασία, παρά το γεγονός ότι οι προβλέψεις μας ήταν πολύ κοντά στο αποτέλεσμα της κάλπης. Θα περιοριστούμε στα εκλογικά αποτελέσματα που έχουν σχέση με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με το ποδόσφαιρο. Η εκλογή του Γιάννη Μώραλη στον Πειραιά και του Αχιλλέα Μπέου στο Βόλο, η κάθοδος του Παναθηναϊκού Κινήματος (ΠΑΝΚΙ) στις εκλογές στο δήμο Αθήνας και τις ευρωεκλογές, αλλά και η εμπλοκή του Δημήτρη Μελισσανίδη, στις εκλογές για την Περιφέρεια Αττικής και το δήμο Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και η εκλογή Ζαγοράκη στην Ευρωβουλή (σύμφωνα με την καταμέτρηση των σταυρών, τη στιγμή που έκλεισε η ύλη της εφημερίδας) δείχνουν ότι οι εκλογές είχαν έντονα αθλητικό χρώμα.
Θα ξεκινήσουμε από την επιλογή Ζαγοράκη στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ. Είναι φανερό ότι ο πρώην αρχηγός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου επιλέχτηκε αφενός γιατί ήταν γνωστός σαν όνομα και έπρεπε να έχει γκλαμουριά το ψηφοδέλτιο και αφετέρου για να δείξει καλό πρόσωπο η κυβέρνηση προς τους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Αν κρίνουμε από τη στάση των οπαδών του ΠΑΟΚ, που έβγαλαν ανακοινώσεις για τη συγκεκριμένη επιλογή, και το συλλαλητήριο που έγινε στη Θεσσαλονίκη, μάλλον δεν τα κατάφερε στο δεύτερο σκέλος της επιδίωξής της η ΝΔ. Οσο για την εκλογή του Ζαγοράκη, επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά, ότι μια σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων επιλέγει τους υποψήφιους με βάση την αναγνωρισιμότητά τους και όχι την πολιτική τους άποψη. Η στήλη δε θυμάται να έχει ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής συμμετοχή στο πολιτικό γίγνεσθαι, να έχει ποτέ εκφράσει θέση και άποψη για τα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας.
Κατεβαίνοντας από τη Θεσσαλονίκη θα κάνουμε μια στάση στη Θεσσαλία. Οπως σωστά γράφτηκε στις πολιτικές στήλες της «Κ» για το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των δημοτικών εκλογών στο Βόλο, η επιλογή του Μπέου αποτελεί μια μαύρη σελίδα στην ιστορία μιας πόλης με προλεταριακή σύνθεση, αριστερή παράδοση και παράδοση αγώνων. Το έγκλημα ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Μπέου στη θέση του δημάρχου. Για την επόμενη πενταετία ένας κατηγορούμενος του κοινού ποινικού δικαίου θα είναι ο πρώτος πολίτης της πόλης. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος γίνεται πλήρης.
Φεύγοντας από το λιμάνι της Θεσσαλίας και φτάνοντας στο λιμάνι του Πειραιά, μπορούμε να βροντοφωνάξουμε: ω απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Από τον Μπέο στον Μώραλη. Στον Πειραιά, τα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι πολύ μεγάλα και ο Μαρινάκης με τον Κόκκαλη δεν ρίσκαραν να τα αφήσουν στην τύχη τους. Χρησιμοποίησαν τον Ολυμπιακό, έριξαν χοντρά φράγκα στην πιάτσα και κατάφεραν να εκλέξουν τον Μώραλη στη θέση του δημάρχου, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα σε μεγάλο βαθμό ότι και η τοπική κοινωνία θα είναι στο πλευρό τους όταν θα συγκρουστούν με τους ανταγωνιστές τους. Το τελικό αποτέλεσμα έδειξε ότι κατάφεραν να πετύχουν το στόχο τους, στέλνοντας ταυτόχρονα και ένα σαφέστατο πολιτικό μήνυμα στην κυβέρνηση και τον Σαμαρά, ότι δεν μπορεί να τους αγνοεί και να μιλάει μόνο με τον Μελισσανίδη.
Το αποτέλεσμα στον Πειραιά, σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα στο δήμο Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και την εκλογή Δούρου στην Περιφέρεια Αττικής φάνηκε να ρίχνει στο καναβάτσο τον Μελισσανίδη. Ο ισχυρός άντρας της ΑΕΚ είχε εξασφαλίσει το τελευταίο χρονικό διάστημα προνομιακή μεταχείριση από την κυβέρνηση και έδειχνε ότι θα κατάφερνε να πετύχει τα επιχειρηματικά του σχέδια τόσο για την ανέγερση του νέου γηπέδου της ΑΕΚ και την εκμετάλλευση του Αλσους της Νέας Φιλαδέλφειας όσο και στο πρώτο λιμάνι της χώρας. Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, βλέποντας τα αποτελέσματα της εκλογικής μάχης, θα πρέπει να έπεσε στα Λεξοτανίλ για να ηρεμήσει. Ο Μώραλης σάρωσε στον Πειραιά, ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε ψελλίσει κάποιες αντιρρήσεις για τα σχέδια του Μελισσανίδη για το γήπεδο και την αξιοποίηση του Αλσους κέρδισε τη δημαρχία και η Δούρου έβγαλε αναπάντεχα νοκ άουτ τον Σγουρό, με τον οποίο ο Μελισσανίδης είχε συμφωνήσει τα πάντα. Βλέποντας μάλιστα ότι η Δούρου σάρωσε στον Πειραιά (αμφιβάλλει κανένας ότι ο Μαρινάκης έδωσε γραμμή στους Ολυμπιακούς να την ψηφίσουν;), μπορούμε να καταλάβουμε ότι το επόμενο διάστημα θα πρέπει να δώσει μεγάλη μάχη για να μην ανατραπούν πλήρως τα σχέδια του.
Ομως ο Μελισσανίδης έδειξε ότι ήταν έτοιμος και για μια τέτοια έκβαση. Τρεις μέρες μετά τις εκλογές προχώρησε σε μυστικά διαβούλια με τους Συριζαίους, οι οποίοι εμφανίστηκαν την Πέμπτη στη Βουλή και εξέφρασαν την πλήρη συμφωνία τους με το σχέδιο Μελισσανίδη, δηλώνοντας ότι αυτός αποδέχτηκε κάποιες βελτιώσεις που πρότεινε ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας Α. Βασιλόπουλος. Στο τέλος, όλοι μαζί οι εκπρόσωποι του έθνους έψαλαν τον… ύμνο στη συναίνεση! Μπορεί οι Φιλαδελφιώτες να τίμησαν την ιστορία της πόλης τους και να έδειξαν ότι μπο- ρούν να ξεχωρίζουν την αγάπη τους για την ΑΕΚ από την αγάπη τους για την πόλη που μένουν, όμως εκείνοι τους οποίους εμπιστεύτηκαν τους πρόδωσαν πριν καν αναλάβουν τη διοίκηση του δήμου.
Θα κλείσουμε την αναφορά μας στην εκλογική αναμέτρηση με το ΠΑΝΚΙ, το οποίο κατάφερε να εκλέξει ένα μέλος στο δημοτικό συμβούλιο στην Αθήνα! Από το ρεπορτάζ της στήλης προκύπτει ότι το ΠΑΝΚΙ δεν είναι οι «μπροστινοί» της διοίκησης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Αρχικά είχαν μια σχετική στήριξη από την ΠΑΕ Παναθηναϊκός και μια μικρή οικονομική βοήθεια, κυρίως την εποχή της πολυμετοχικότητας, όμως το γεγονός ότι δεν ταυτίστηκαν με τις επιδιώξεις της εκάστοτε διοίκησης της πράσινης ΠΑΕ είχε σαν αποτέλεσμα να μην έχουν τελικά τη στήριξή της και την προβολή από τις φιλικά προσκείμενες στο τριφύλλι οπαδικές αθλητικές εφημερίδες. Η πορεία του ΠΑΝΚΙ μέχρι σήμερα και ο «προγραμματικός» του λόγος δείχνουν ότι είναι περισσότερο μια προσπάθεια ατόμων να δημιουργήσουν μια συλλογικότητα για να εκφραστούν και λιγότερο μια κίνηση για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν στο μέλλον ο Αλαφού-ζος ή κάποιος άλλος καπιταλιστής που θα βρεθεί ή θα επιθυμεί να βρεθεί στη θέση του προέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το ΠΑΝΚΙ σαν δύναμη κρούσης και μοχλό πίεσης προς την κυβέρνηση, προκειμένου να προωθήσει τις προσωπικές του μπίζνες, οι οποίες είναι συνήθως ταυτισμένες με το μεγαλείο και τους στόχους της ομάδας.
Αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι το αποτέλεσμα της υποχώρησης του επαναστατικού και εργατικού κινήματος, σε συνδυασμό με την πλήρη απαξίωση του πολιτικού συστήματος, οδηγούν στη δημιουργία πολιτικών συλλογικοτήτων με σημείο αναφοράς την οπαδική προτίμηση. Από αυτή την άποψη και τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ΠΑΝΚΙ είναι μια εκδοχή του δόγματος «No politica» της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις αυτών που το ίδρυσαν και με δεδομένο ότι πάνω απ’ όλα είναι η ομάδα και οι οπαδοί της θα πρέπει να «ξεχνάνε» την ταξική τους θέση και να παλεύουν για το συμφέρον της ομάδας, το οποίο καθορίζεται από τον καπιταλιστή ιδιοκτήτη της, ανεξάρτητα από τις προθέσεις αυτών που το ίδρυσαν, το ΠΑΝΚΙ, όπως και κάθε άλλη οπαδική συλλογικότητα, αργά ή γρήγορα, είτε θα προσδεθεί στο άρμα της διοίκησης (η εκδοχή αυτή συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες) είτε θα παραμείνει μια συλλογικότητα περιορισμένης εμβέλειας.
Αυτό που πρέπει να τονίσουμε για μια ακόμη φορά είναι ότι στην εποχή του επαγγελματικού αθλητισμού οι ομάδες είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις που έχουν σαν στόχο κέρδη για την τσέπη του ιδιοκτήτη τους, γι’ αυτό και οι οπαδοί πρέπει να πάψουν να ταυτίζονται με τα συμφέροντα της ομάδας τους και να στοιχίζονται κάτω από τα λάβαρά της. Αντί λοιπόν να φτιάχνουν οπαδικές συλλογικότητες που έρχονται ουσιαστικά σε αντίθεση με τα πραγματικά τους συμφέροντα, ας προσπαθήσουν να τσακίσουν τη λογική του «No politica» και ας χρησιμοποιήσουν τις εξέδρες των γηπέδων για να συγκροτήσουν τις συλλογικότητες που θα έχουν σαν στόχο να τσακίσουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που ευθύνεται για τη βαρβαρότητα που ζουν καθημερινά.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
