Η σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής είναι γνωστή, και σε μια περίοδο που το επαναστατικό και εργατικό κίνημα έχει υποχωρήσει και βρίσκεται συνεχώς σε άμυνα, είναι πολύ συχνό το φαινόμενο οι Θύρες των οργανωμένων οπαδών να αποτελούν για το μεγαλύτερο ποσοστό της εργατικής νεολαίας τη μοναδική συλλογικότητα μέσω της οποίας δρα και διαμορφώνει κοινωνική συνείδηση. Κατά συνέπεια, ολοένα και περισσότερο θα χρησιμοποιούνται τα αθλητικά και ιδιαίτερα τα ποδοσφαιρικά δρώμενα για να βγάλουν κάποιοι πολιτική υπεραξία και για να χειραγωγήσουν τη συνείδηση των φιλάθλων – ψηφοφόρων.
Την περασμένη Κυριακή στη φυλλάδα του Θέμου υπήρχε δημοσίευμα που αφορούσε την απόφαση της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα φράγκα της ΕΡΤ για να προσφέρει τηλεοπτική στέγη στις επτά ομάδες της Super League (ανάμεσά τους είναι ο Παναθηναϊκός και ο Αρης), οι οποίες δεν είχαν βρει τηλεοπτικό συμβόλαιο με το συνδρομητικό κανάλι. Το δημοσίευμα αναφερόταν στο οικονομικό σκέλος της συμφωνίας της ΕΡΤ με τις ομάδες, το οποίο προσπαθούσε να το παρουσιάσει ως μέγα οικονομικό σκάνδαλο κατ' εντολήν της κυβέρνησης, θεωρώντας ότι τα φράγκα που έδωσε η ΕΡΤ είναι πολύ περισσότερα από την εμπορική αξία των ομάδων και του ελληνικού πρωταθλήματος και αναλογικά ξεπερνούν ακόμη και την εμπορική αξία των αγώνων του Champions League.
Αν κάποιος ασχοληθεί μόνο με τα οικονομικά στοιχεία, θα συμφωνήσει απόλυτα με το δημοσίευμα, αφού είναι σίγουρο ότι και με μικρότερη προσφορά η ΕΡΤ θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα για τους αγώνες των επτά ομάδων. Επειδή όμως το δημοσίευμα δεν είχε σαν στόχο να διασφαλίσει τη διαφάνεια και να υπερασπιστεί τα χρήματα του έλληνα φορολογούμενου, που διασπαθίζονται από την κυβέρνηση, αλλά να ασκήσει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, το συμπέρασμα της στήλης είναι ότι η προσπάθεια είχε παταγώδη αποτυχία και αποτελεί μια ακόμη επικοινωνιακή γκάφα (από τις πολλές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα) του επιτελείου της ΝΔ και αυτών που προμοτάρουν τον Μητσοτάκη και το κόμμα του.
Η στήλη είναι σίγουρη ότι την επαύριο του δημοσιεύματος, στο επικοινωνιακό επιτελείο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα πανηγύριζαν και θα άνοιγαν σαμπάνιες. Οπως ήταν φυσικό, με τις ανακοινώσεις τους οι επτά ομάδες έσπευσαν να υπερασπιστούν τη συμφωνία που υπέγραψαν με την ΕΡΤ, να δώσουν τα εύσημα -εμμέσως πλην σαφώς- στον υφυπουργό Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη και την κυβέρνηση, που βρήκαν τη σωστή λύση για να μπορέσει να ξεκινήσει το πρωτάθλημα και να μπουν φράγκα στο ταμείο τους, και να καταγγείλουν όλους αυτούς που δε θέλουν την εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου και επιθυμούν να συνεχιστεί η λειτουργία της ποδοσφαιρικής «παράγκας» και των εξωαγωνιστικών κυκλωμάτων που καθορίζουν στο παρασκήνιο τις εξελίξεις στο πρωτάθλημα.
Οσοι ασχολούνται με το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο γνωρίζουν ότι η κρατική επιχορήγηση και τα φράγκα από τις συμφωνίες για τα τηλεοπτικά δικαιώματα είναι οι βασικές (για τις μικρομεσαίες ομάδες μπορεί να είναι και οι μοναδικές) πηγές εσόδων προκειμένου να αντεπεξέλθουν στα έξοδά τους. Επιπλέον ήταν γνωστό ότι, αν δε βρισκόταν λύση για τις επτά ομάδες, δε θα μπορούσε να ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Οι δυο αυτές παράμετροι, σε συνδυασμό με την αδυναμία των ομάδων να βρουν μόνες τους λύση χωρίς έξωθεν βοήθεια, έδωσαν το δικαίωμα στον Βασιλειάδη και την κυβέρνηση να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην επίλυση του προβλήματος και να πάρουν και την πολιτική υπεραξία της λύσης που έδωσαν. Η επιδίωξη του Θέμου και των αφεντικών του ήταν να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο Τσίπρας και η παρέα του δε σέβονται τις θυσίες του ελληνικού λαού και διασπαθίζουν τα κρατικά φράγκα. Από την αντίδραση των ομάδων και ιδιαίτερα από τα σχόλια που συνοδεύουν τα σχετικά δημοσιεύματα στις αθλητικές ιστοσελίδες, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ο Τσίπρας και η παιδική χαρά του Μαξίμου έχουν θετική αντιμετώπιση από την πλειοψηφία των φιλάθλων και ιδιαίτερα από τους οπαδούς των επτά «άστεγων» ομάδων, αφού η συζήτηση δεν έγινε για το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας, που πραγματικά αποτελεί σκάνδαλο, όπως επιδίωκε το δημοσίευμα, αλλά για το αν έπρεπε να δοθεί λύση και να ξεκινήσει το πρωτάθλημα και για το αν πρέπει να προχωρήσει η «εξυγίανση» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και με δεδομένο ότι στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, Θέμος σημαίνει Μαρινάκης και Μαρινάκης σημαίνει ΝΔ, ο μεγάλος χαμένος είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο Μητσοτάκης που από το πουθενά βρέθηκε σε αντιπαράθεση με μια σημαντική μερίδα οπαδών. Οπως λέει και η λαϊκή ρήση, πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
H «Κ» ήταν εκεί
Παγκράτι – Παναθηναϊκός 66-100, κύπελλο Ελλάδας ανδρών
Φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η ατμόσφαιρα στις εξέδρες στο κλειστό γυμναστήριο στο Μετς, με τις δυο αθηναϊκές ομάδες να ξαναβρίσκονται αντίπαλες μετά από 23 χρόνια. Το παιχνίδι δεν αντέχει σε κριτική, αφού η ανωτερότητα των πράσινων ήταν χαώδης, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια των rossoneri να φανούν ανταγωνιστικοί. Μοιραία το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε από τον αγωνιστικό χώρο στις εξέδρες, όπου οι οπαδοί των δυο ομάδων συνυπήρξαν χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Το παλιό ένδοξο παρελθόν, όταν στο Μετς υπήρχαν μόνο Παγκρατιώτες Παναθηναϊκοί, που υποστήριζαν την ομάδα της καρδιάς τους, και Παναθηναϊκοί (εκείνη την εποχή οι ερυθρόλευκοι οπαδοί στο Παγκράτι ήταν πιο σπάνιοι και από τη χελώνα Careta-Careta), θυμήθηκαν όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο και ξαναέζησαν την «επικοινωνία» των οπαδών των δυο ομάδων, που φώναξαν μαζί το γνωστό κοινό σύνθημα εναντίον του Θρύλου και του Πειραιά (το σύνθημα ξεκίνησε από τους οπαδούς του Παγκρατίου, με τους πράσινους να παίρνουν τη σκυτάλη). Είναι γνωστό ότι η στήλη, από τις μεγάλες και ιστορικές ομάδες, είναι Παγκράτι μέχρι το κόκκαλο, και από τις εμπορικές, Παναθηναϊκός και ότι έχει φάει τα νιάτα της να ακολουθεί το Παγκράτι σε εντός και εκτός έδρας αγώνες. Το παιχνίδι της Τετάρτης είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς θυμήθηκε τα νεανικά (και όχι μόνο) κατορθώματά της στις εξέδρες του Μετς, τραγούδησε για την ομάδα της και ξαναέζησε τις παλιές καλές εποχές παρέα με αρκετούς παλιούς γνώριμους (η μόνη διαφορά ήταν στο χρώμα των μαλλιών, που για τους περισσότερους από μαύρο είναι γκρίζο ή άσπρο). Ταυτόχρονα, κατάλαβε ότι έχει αρχίσει να μεγαλώνει (άρα θα πρέπει σιγά-σιγά να «ωριμάζει»), αφού στο πλευρό της ήταν και ο μεσαίος γιος που καμάρωνε με τη μαυροκόκκινη φανέλα (άρχισε να μπολιάζεται με το μικρόβιο) και τραγουδούσε με χαρά ΜΟΝΑΧΑ ΓΚΡΑΤΙΠΑ…
Η αναμέτρηση του Απόλλωνα με τον Πανιώνιο για τη Super League ξεχάστηκε γρήγορα από τους οπαδούς των γηπεδούχων, αφού η ομάδα τους γνώρισε την ήττα και παραμένει στα χαμηλά του βαθμολογικού πίνακα. Αυτό όμως που θα θυμούνται όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο, αλλά και πολλοί από αυτούς που ασχολούνται ακόμη με το ποδόσφαιρο, είναι το πανό των οπαδών του Απόλλωνα και η συνύπαρξη των οργανωμένων οπαδών των δυο ομάδων. «Στις φωτογραφίες των παπούδων σου θα δεις και τους δικούς μου…» ήταν το σύνθημα στο πανό και είχε στόχο να θυμίσει τις κοινές ρίζες των δυο προσφυγικών ομάδων. Αν ανατρέξουμε στην ιστορία και ψάξουμε τις καταβολές των δυο ομάδων, εκτός από την κοινή καταγωγή τους θα βρούμε και αρκετές διαφορές όσον αφορά τη σύνθεση, την οικονομική θέση και την κοινωνική συμμετοχή των οπαδών τους στο «γίγνεσθαι» εκείνης της εποχής. Ομως, μετά τη «μετακίνηση» των ομάδων από τα παράλια της Μικράς Ασίας και με την πάροδο του χρόνου, αυτό που έχει κυριαρχήσει είναι ο προσφυγικός χαρακτήρας τους, που πλέον έχει σχεδόν εξαλείψει όσα τις διαφοροποιούσαν στο παρελθόν. Το πανό στο πρώτο ημίχρονο ήταν στην εξέδρα των οπαδών του Απόλλωνα και στο δεύτερο μεταφέρθηκε στην εξέδρα των οπαδών του Πανιωνίου. Μέχρι στιγμής, το στίγμα στο πρωτάθλημα το δίνει η σύγκρουση Σαββίδη, Μελισσανίδη, Μαρινάκη και οι εκτιμήσεις είναι ότι αργά ή γρήγορα η κόντρα θα μεταφερθεί και στους οπαδικούς στρατούς. Κατά συνέπεια, οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στο γήπεδο της Ριζούπολης έχουν ξεχωριστή αξία, γιατί δείχνουν τη θετική διαφορά που έχει το ποδόσφαιρο όταν είναι άθλημα, σε σχέση με το ποδόσφαιρο – μπίζνα των μεγαλοκαπιταλιστών προέδρων και των οπαδικών στρατών.
