Χωρίς να περιμένει τα επίσημα πρακτικά (125 σελίδες καταθέσεων και 9 ώρες κασέτες) της απόφασης της δικαστικής επιτροπής του ΣΕΓΑΣ, η IAAF ανακοίνωσε και επίσημα ότι παραπέμπει την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο της Λωζάννης (CAS). Εχοντας σαν δεδομένο ότι ποτέ στο παρελθόν αθλητής-τρια που παραπέμφθηκε στο CAS δεν έχει κερδίσει, ακόμη και όταν το διεθνές περιβάλλον ήταν υπέρ του, καταλαβαίνουμε ότι η οριστική τιμωρία των δυο αθλητών πρέπει να θεωρείται απλά θέμα χρόνου (η εκδίκαση της υπόθεσης θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις αρχές Σεπτέμβρη).
Η IAAF και η ΔΟΕ υποστήριζαν ότι οι δυο αθλητές έπρεπε να τιμωρηθούν και αυτό είχε γίνει ξεκάθαρο στους διοικούντες του ΣΕΓΑΣ από την πρώτη στιγμή. Γράψαμε σε προηγούμενο σημείωμα ότι ο ΣΕΓΑΣ «έστησε» με τέτοιο τρόπο την υπόθεση ώστε η αθωωτική απόφαση να είναι μονόδρομος. Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα για ποιον λόγο επέλεξαν να γίνουν διεθνώς ρεζίλι, όταν ήταν κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι αν αθώωναν τους αθλητές η υπόθεση θα πήγαινε στο CAS;
Η απάντηση είναι πλέον απλή. Η «βιομηχανία» παραγωγής πρωταθλητών ήταν, είναι και θα είναι στρατηγική επιλογή του κράτους. Με την αθωωτική απόφαση οι «ανιδιοτελείς» εργάτες του ελληνικού στίβου κλείνουν το μάτι στους επίδοξους πρωταθλητές και τους στέλνουν το μήνυμα ότι θα έχουν την αμέριστη βοήθειά τους στην «δύσκολη και επίπονη» αποστολή τους προς την κατάκτηση της κορυφής. Μπροστά λοιπόν στην ευόδωση της εθνικής υπόθεσης, οποιοδήποτε διεθνές ρεζιλίκι είναι δευτερεύον γεγονός, ιδιαιτέρα όταν ο λαός δεν ασχολείται με τα λαμόγια και δεν απαιτεί τον καταλογισμό ευθυνών και την τιμωρία των υπεύθυνων.
Οσο για τους «κουμπάρους», η προσπάθεια να πείσουν για την «αθωότητα» των πρωταθλητών μας και να δώσουν διαστάσεις διεθνούς συνομωσίας σε βάρος τους δεν έπεισε τον ελληνικό λαό. Αλλωστε, το ειδικό βάρος του ελληνικού στίβου σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πολύ μικρό και δεν τους επέτρεψε να βρουν ούτε δευτεροκλασάτους διεθνείς συμμάχους στην προσπάθειά τους. Και αν στην περίπτωσή τους μπορούμε να αισθανθούμε κάποια συμπάθεια, με δεδομένο ότι προσπαθούσαν να βοηθήσουν δικούς τους ανθρώπους που βρίσκονταν στο στόχαστρο, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τους πρωτεργάτες της προσπάθειας υπέρ της «κάθαρσης» του ελληνικού αθλητισμού. Οι εν λόγω κύριοι αποφάσισαν να δημοσιοποιήσουν το σκεπτικό του μέλους της επιτροπής που μειοψήφησε μόνο όταν η υπόθεση παραπέμφθηκε στο CAS. Αγαντάρισαν όλο το προηγούμενο διάστημα τους «κουμπάρους» που δούλευαν στην κατεύθυνση της σκευωρίας και όταν πια τα πράγματα πήραν το δρόμο τους θυμήθηκαν και το δικαίωμα του απλού φιλάθλου στην ενημέρωση και δημοσίευσαν το σκεπτικό της μειοψηφίας. Ο λόγος πολύ απλός. Είναι και αυτοί στρατευμένοι στην υπόθεση της «παραγωγής πρωταθλητών», όμως είναι υπεράνω προσώπων και εντελώς αδίστακτοι. Οποιος δεν αντέξει ή κάνει κάποιο λάθος και πιαστεί πρέπει να «εξαφανίζεται», προκειμένου να μην πάρουν οι μαλάκες που πληρώνουν χαμπάρι τη δουλειά και αναζητήσουν ευθύνες.
Κίνηση πανικού ή επίδειξη ισχύος; Με μια αιφνιδιαστική συνέντευξη Τύπου, η οποία έγινε στα όρθια και σε χώρο των γραφείων της ΠΑΕ που χρησιμοποιείται ως αποθήκη (η συνέντευξη ανακοινώθηκε στο σάιτ της ΠΑΕ και ανάφερε ότι ο πρόεδρος της ΑΕΚ θα απαντήσει σε ερωτήσεις που αφορούν την επικαιρότητα της ομάδας κάτω από τα γραφεία της ΠΑΕ), ο κ. Νικολαΐδης σήκωσε το γάντι που του έριξε με τη δική του συνέντευξη ο Μελισσανίδης και έδωσε την δική του απάντηση. Εκτός όμως από την επίθεση στον Μελισσανίδη, τα πυρά του κ. προέδρου δέχθηκε και ο μέχρι χθες κολλητός του, ο φυσικός ηγέτης της Original Δημήτρης Χατζηχρήστος.
Επί της ουσίας, ο κ. Νικολαΐδης δεν είπε τίποτε καινούργιο όσον αφορά τις εξελίξεις για το γήπεδο, επιβεβαίωσε την ύπαρξη της «αντιπολίτευσης» και επισημοποίησε την κόντρα του με την ηγεσία της Οriginal, διαχωρίζοντάς την ταυτόχρονα από τη μάζα των οργανωμένων οπαδών της ομάδας. Μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και το ίνδαλμα για τους ΑΕΚτζήδες, αφού ανέλαβε το ρίσκο και τελικά κατάφερε να σώσει (τουλάχιστον για την ώρα) την ομάδα από τη χρεοκοπία, όμως εξαιτίας των λανθασμένων χειρισμών του (δείγμα της αλαζονείας της εξουσίας;) στο θέμα του γηπέδου κατάφερε να έρθει σε ρήξη με την Original και να δώσει την ευκαιρία στους ΑΕΚάρες τύπου Μελισσανίδη να μπορούν να το παίζουν συνεχιστές της ιστορίας της ομάδας και ρομαντικοί οπαδοί της.
Για το γήπεδο επανέλαβε τη γνωστή θέση, ότι αν βρεθεί λύση σύμφωνα με τους όρους που έχει θέσει η ΠΑΕ για να γίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια, θα γίνει εκεί, όμως επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι πολύ πιθανό, «θα περιμένουμε μέχρι τις 10 Μαΐου που λήγει και ο διαγωνισμός για την Νέα Φιλαδέλφεια, αν και μέχρι τώρα δεν έχει γίνει ούτε μια πρόταση. Και μετά θα τρέχουμε να βρούμε έκταση αλλού…». Και συνέχισε με μια… διεθνιστική δήλωση: «Το συναίσθημα δεν θα παίξει ρόλο στην απόφαση που θα πάρω για την περιοχή του νέου γηπέδου. Αλλωστε η ΑΕΚ είναι προσφυγική ομάδα, όπως και εγώ και δεν έχουμε πατρίδα. Η Νέα Φιλαδέλφεια δεν είναι η πατρίδα της ΑΕΚ. Εφυγε στην καταστροφή και βρέθηκε εκεί, ενώ θα μπορούσε να είχε πάει στο Καματερό ή οπουδήποτε αλλού». Ξεκαθάρισε συνεπώς για μια ακόμη φορά ότι οι ΑΕΚτζήδες θα πρέπει να θεωρούν σαν δεδομένο ότι δεν θα γίνει γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Για να στηρίξει στη συνέχεια τα επιχειρήματά του εναντίον του Μελισσανίδη (ο οποίος έχει κάνει το θέμα του γηπέδου σημαία και προσπαθεί να αποκτήσει ξανά λόγο στα διοικητικά της ομάδας), ανέφερε και ορισμένες «ιστορικές ανακρίβειες», τις οποίες έκαναν σημαία την επαύριο της συνέντευξης ορισμένοι για να τον κατηγορήσουν. Προσπάθησε να «φορτώσει» στον πρώην πρόεδρο την πρόταση των Στάθη – Αγγελόπουλου να μεταφερθεί η ΑΕΚ στη Νέα Ιωνία (πρόταση που έγινε μετά το σεισμό του 1999), αν και ο Μελισσανίδης είχε διαφωνήσει δημόσια με αυτή, και ταυτόχρονα, για να τονίσει το έργο που έχει επιτελέσει σαν πρόεδρος της ομάδας, «θύμισε» παλιότερη δήλωση του αντιπάλου του που έλεγε, ότι «όποιος αναλάβει την ΠΑΕ ΑΕΚ είναι ή τρελός ή λαμόγιο» (η στήλη ουδέποτε υποστήριξε ότι ο κ. Νικολαΐδης είναι τρελός).
Στο τέλος, δημοσιοποίησε και την κόντρα του με τον Χατζηχρήστο, τον οποίο όμως διαχώρισε από τη μεγάλη μάζα των μελών της Original, δηλώνοντας με νόημα ότι «πρέπει να σταματήσει να απειλεί εμένα και να εκθέτει την Original». Την επόμενη όμως της συνέντευξης φρόντισε να πάει στο θρυλικό «δωματιάκι», που αποτελεί την έδρα των οργανωμένων οπαδών, και να συνομιλήσει με το Χατζηχρήστο και αυτούς που του δημιουργούν προβλήματα για περισσότερο από δυο ώρες. Το περιεχόμενο της συζήτησης δεν έγινε γνωστό, όμως οι δυο πλευρές έδειξαν να κάνουν ανακωχή, αν δούμε τη στάση του στο παιχνίδι με την Χαλκηδόνα.
Τα συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε από τη συνέντευξη Τύπου είναι πρώτον ότι η μάχη για την προεδρία της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ μόλις άρχισε και τα χτυπήματα ανάμεσα στους διεκδικητές θα είναι πολλά, αδυσώπητα και «κάτω από την μέση». Οποιος ελέγξει την Ερασιτεχνική θα έχει και τον πρώτο λόγο στη δημιουργία του γηπέδου, συνεπώς και σημαντικό λόγο στην περαιτέρω πορεία της ΠΑΕ, η οποία είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι πολύ σύντομα θα πάψει να είναι ρόδινη. Δεύτερο ότι οι οπαδοί της ομάδας και η Original, θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο άμεσο μέλλον, αφού σε αυτούς βασίζεται το μισό περίπου από το μπάτζετ της ομάδας (ο κόσμος της ΑΕΚ εκτός από την συμπαράσταση του στην ομάδα έχει προσφέρει και πολλά φράγκα στο ταμείο) και τρίτο ότι η ασυλία που είχε ο κ. Νικολαΐδης από τον τύπο μειώνεται αργά αλλά σταθερά. Αν διάβαζε κάποιος τον αθλητικό τύπο την επαύριο της συνέντευξης, θα νόμιζε ότι αποτελεί τον Νο 1 εχθρό των δημοσιογράφων. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Μελισσανίδης από τον καιρό που ήταν πρόεδρος της ΑΕΚ έχει φροντίσει να έχει προσβάσεις στον τύπο και τώρα που δραστηριοποιείται ξανά οι παλιοί του φίλοι φροντίζουν αφενός να γράφουν θετικά σχόλια γι’ αυτόν και αφετέρου να «κονταίνουν» τους αντιπάλους του.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Ο τίτλος του σημειώματος είναι από την κριτική του προπονητή του Ηρακλή Σάββα Κωφίδη για τον αγώνα Αιγάλεω – Ηρακλής 1-0. Η στήλη προσυπογράφει ανεπιφύλακτα…
