♦ Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στην κατάντια του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, τονίζοντας ότι, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, το ήδη μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται πλέον σε κατάσταση σήψης και τα περιθώρια για αισιόδοξες σκέψεις είναι ελάχιστα. Από οικονομικής άποψης, τηρουμένων των αναλογιών, αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Το καλοκαίρι το μεταγραφικό παζάρι ήταν από φτωχό έως ανύπαρκτο. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα για τα οικονομικά δεδομένα του ιταλικού πρωταθλήματος απεικονίζουν την κατάσταση που επικρατεί.
Αν με μια πρώτη ματιά οδηγούμαστε σε αισιόδοξα συμπεράσματα, ψάχνοντας λίγο περισσότερο τα δεδομένα, θα δούμε ότι η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει για τα καλά και το ιταλικό ποδόσφαιρο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, το κόστος των 20 ομάδων της πρώτης επαγγελματικής κατηγορίας έχει ξεπεράσει το «ψυχολογικό» όριο του 1 δισ. ευρώ. Σε σχέση με πέρσι, το κόστος είναι μειωμένο κατά 61.000.000 ευρώ ή 5,5%. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το Καμπιονάτο αντιστέκεται, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Αν δούμε πιο προσεχτικά τα στοιχεία, προκύπτει ότι το κόστος για τους βασικούς μισθούς είναι μόλις 866.300.000 ευρώ (η μείωση σε σχέση με πέρσι υπολογίζεται σε 15-17%). Μεταξύ των ομάδων και των ποδοσφαιριστών υπογράφτηκε νέα συλλογική σύμβαση εργασίας που εκτός από τα οικονομικά ρύθμιζε και θεσμικά θέματα. Οι παίχτες κατάφεραν να μειώσουν την εξάρτησή τους από τις ομάδες και πλέον θα μπορούν να μετακινούνται πιο εύκολα, όμως οι ομάδες κατάφεραν να βάλουν χαμηλά τον πήχη στους βασικούς μισθούς των παιχτών. Τη δυνατότητα αυτή την εκμεταλλεύτηκε η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων, ακολουθώντας το παράδειγμα της Γιουβέντους, η οποία ήταν η πρώτη ομάδα που αξιοποίησε αυτή τη δυνατότητα. Τα νέα συμβόλαια έχουν χαμηλούς βασικούς μισθούς και πολλά μπόνους, τα οποία συνδέονται με διάφορες παραμέτρους, όπως ο χρόνος συμμετοχής, η επίτευξη ατομικών στόχων, η επίτευξη συλλογικών στόχων κτλ. Με τον τρόπο αυτό το συνολικό κόστος του πρωταθλήματος θα κυμανθεί από 866.300.000 μέχρι 1.039.500.000 ευρώ, αφού όπως είναι φυσικό δεν μπορούν όλες οι ομάδες να πιάσουν το σύνολο των στόχων τους, άρα και το ανώτατο ποσό που θα χρειαστεί να δαπανήσουν για τα συμβόλαια των παιχτών τους. Για την ιστορία, πρέπει να αναφέρουμε ότι στην κορυφή της λίστας με το μεγαλύτερο κόστος βρίσκεται η Μίλαν που έχει συμβόλαιο της τάξης των 120.000.000 ευρώ και ακολουθούν η Γιουβέντους με 115.000.000, η Ιντερ με 100.000.000 και η Ρόμα με 95.000.000 ευρώ. Οπως φαίνεται με μια πρώτη ματιά, οι τέσσερις ομάδες έχουν περίπου το 50% του συνολικού μπάτζετ και αυτό δείχνει ξεκάθαρα και την «ανισότητα» ανάμεσα στις ομάδες του Καμπιονάτο.
♦ Συνεχίζουμε με το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Την περασμένη Τρίτη, 40 σύλλογοι (από ελληνικής πλευράς ήταν ο Ολυμπιακός) ενημερώθηκαν από τους αξιωματούχους και την οικονομική επιτροπή της ΟΥΕΦΑ για το λογισμικό μέσω του οποίου θα παρακολουθείται το financial fair play. Στο σύστημα αυτό θα καταγράφονται τα έσοδα και τα έξοδα των ομάδων και αυτόματα θα φαίνεται η οικονομική τους κατάσταση ανά πάσα στιγμή και θα μπορεί η ΟΥΕΦΑ να έχει πλήρη εικόνα για την τήρηση των οικονομικών κανόνων που έχει θεσπίσει. Για όσους σκεφτούν να παραποιήσουν τα πραγματικά στοιχεία και να δώσουν μια διαφορετική εικόνα από την πραγματική, τα περιθώρια ελιγμών δεν είναι πολλά. Παράλληλα με την παρουσία του λογισμικού, η ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε και τη σύσταση μιας πενταμελούς επιτροπής, η οποία θα έχει ταυτόχρονα οικονομικό και πειθαρχικό ρόλο, με αρμοδιότητα να ελέγχει αλλά και να δικάζει σε πρώτο βαθμό τα οικονομικά παραπτώματα. Ηδη, τρεις ομάδες (Μπεσίκτας, ΑΕΚ, Γκιορ) έχουν τιμωρηθεί με αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και αναμένεται άμεσα η τιμωρία ακόμη 23 που δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ΟΥΕΦΑ. Μάλιστα, με το νέο ποινολόγιο που θα ισχύσει, υπάρχει κλιμάκωση στις ποινές, οι οποίες ξεκι- νούν από επίπληξη και φτάνουν μέχρι και την αφαίρεση του τίτλου για τις πρωταθλήτριες.
Είναι φανερό ότι, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, η ΟΥΕΦΑ προσπαθεί να περιφρουρήσει όσο είναι δυνατόν το «προϊόν» που λέγεται ευρωπαϊκό επαγγελματικό ποδόσφαιρο από τους διάφορους Σαουδαράβες ή άλλους επίδοξους «επενδυτές» με αμφιβόλου ποιότητας φράγκα και να διασφαλίσει τα φράγκα που μπαίνουν στο ταμείο της από τις εμπορικές συμφωνίες που έχει συνάψει. Η τήρηση του οικονομικού κανονισμού που έχει θεσπίσει είναι ένα από τα «εργαλεία» που διαθέτει στην κατεύθυνση αυτή και για το λόγο αυτό θα είναι πολύ αυστηρή στην τήρησή του.
♦ Οι παλιότεροι θυμόμαστε τις συχνές κόντρες των συλλόγων με τους προπονητές της εθνικής ομάδας και τις «πύρινες» ανακοινώσεις που έβγαζαν περί επιβάρυνσης των παιχτών στις περιπτώσεις που σημαντικός αριθμός ποδοσφαιριστών τους καλούνταν στην Εθνική. Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο αυτό τείνει να εκλείψει και ο λόγος είναι πολύ απλός: τα φράγκα. Την περασμένη βδομάδα, η ΟΥΕΦΑ μοίρασε περίπου 100.000.000 ευρώ σε 575 ομάδες ως αποζημίωση για τη συμμετοχή των ποδοσφαιριστών τους στα προκριματικά και την τελική φάση του Εuro 2012 και σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των εκπροσώπων της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας το αντίστοιχο ποσό για το επόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υπολογίζεται να φτάσει τα 150.000.000 ευρώ. Στις 15 ελληνικές ομάδες που είχαν ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στο Εuro 2012 μοιράστηκαν 3.177.354 ευρώ, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται στην πρώτη θέση (1.015.685 ευρώ) και να ακολουθούν ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η Μπάγερν Μονάχου (η γερμανική ομάδα πήρε 3.095.393 ευρώ περίπου, όσα όλες οι ελληνικές ομάδες μαζί) και ακολουθούν Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα.
Τα τελευταία χρόνια, η ΟΥΕΦΑ έχει καταφέρει να προωθήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το «προϊόν» που λέγεται ποδόσφαιρο και, παρά την οικονομική κρίση που μαστίζει την Ευρώπη, μαζεύ-ει αρκετά φράγκα στο ταμείο της. Ενα σημαντικό ποσοστό από τα χρήματα αυτά καταλήγει τελικά στα ταμεία των συλλόγων και με αυτό τον τρόπο έχει επιτευχθεί ειρήνη ανάμεσα στην ΟΥΕΦΑ και στους συλλόγους.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται. Την περασμένη Τετάρτη, η συνέλευση της Football League δέχτηκε στους κόλπους της τον Ολυμπιακό Βόλου, την Καβάλα και τον Ηρακλή και πλέον το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί με 21 ομάδες. Ως γνωστόν, οι δυο πρώτες είχαν υποβιβαστεί για το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες και οι πρόεδροί τους Μπέος και Τσακογιάννης μπήκαν φυλακή σαν μέλη εγκληματικής οργάνωσης που έστηνε αγώνες και κονομούσε πολλά φράγκα. Η επαναφορά τους στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο αποδεικνύει ότι, παρά τις διακηρύξεις και τις μεγαλόστομες δηλώσεις των εκπροσώπων του κράτους και των αξιωματούχων της ΕΠΟ, η περιβόητη κάθαρση όχι μόνο δεν έφτασε στο κόκκαλο, αλλά δεν ακούμπησε ούτε την επιδερμίδα.
ΥΓ2: Πριν μερικές μέρες, έγινε στο Βόλο η εκλογο-απολογιστική συνέλευση της ΕΟΠΕ (ομοσπονδία του βόλεϊ), στην οποία η παράταξη Μαυρομάτη (φίλα προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ) κατάφερε να κερδίσει (και εξαιτίας του περίεργου εκλογικού συστήματος), με χαρακτηριστική άνεση και τις 21 έδρες του ΔΣ. Ο λόγος που ασχολούμαστε με τη ΓΣ έχει σχέση με το γεγονός ότι καταγράφηκε μια ομάδα συνέδρων που συνέδεσε τα δρώμενα στο χώρο του αθλήματος με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση της χώρας και έβαλε ως βασικό θέμα την αναγκαιότητα να διεκδικήσει η Ομοσπονδία από το κράτος ολοένα και μεγαλύτερες επιχορηγήσεις, προκειμένου να αναπτύξει το σχεδόν ανύπαρκτο μαζικό ερασιτεχνικό βόλεϊ. Μια ελπιδοφόρα προσπάθεια που θα την παρακολουθήσουμε.
