Η αγωνιστική εικόνα του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου είναι από απαράδεκτη έως άθλια και αν δεν υπήρχαν εξωαγωνιστικές ειδήσεις και ιδιαίτερα τα διαιτητικά λάθη, οι απανταχού αθλητικοί συντάκτες θα έψαχναν την είδηση με το τουφέκι. Η κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι εκρηκτική και οι ειδήσεις αφορούν μόνο τις κόντρες των προέδρων των ομάδων, οι οποίοι προσπαθώντας να κρύψουν την αγωνιστική γύμνια των ομάδων τους έχουν σηκώσει σε υπερθετικό βαθμό τους τόνους. Απαντες βαδίζουν σε επικίνδυνα μονοπάτια και στο άμεσο μέλλον οι «ανιδιοτελείς εργάτες» θα δυσκολευτούν να ρίξουν τους τόνους. Οι κινήσεις τους δείχνουν να εξυπηρετούν περισσότερο τον τσαμπουκά και την προσωπική μαγκιά, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι οπαδοί των ομάδων τους, και λιγότερο τα επιχειρηματικά τους σχέδια.
Η κακή αρχή έγινε από το νεόκοπο ποδοσφαιρικά πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος επέλεξε να παρέμβει άμεσα και δυναμικά στα τεκταινόμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μπέρδεψε όμως τις ιδιότητές του, με αποτέλεσμα να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Χρησιμοποιώντας τον θεσμικό του ρόλο ως πρόεδρος της Λίγκας, προσπάθησε να προωθήσει τις θέσεις και τις απόψεις του Ολυμπιακού, ενώ ταυτόχρονα με την επιμονή του να «τελειώσει» τον Δαλούκα δημιούργησε πολύ κακό προηγούμενο, αφού πλέον κάθε άσχημη διαιτησία θα πρέπει να σημαίνει και αποπομπή του διαιτητή από τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Θα μπορούσαμε να του καταλογίσουμε καλές προθέσεις και να αποδώσουμε τις κινήσεις του στην έλλειψη εμπειρίας, όμως υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι οι συμβουλάτορές του δεν είναι οι πλέον κατάλληλοι και τον έχουν βάλει σε έναν πολύ δύσκολο δρόμο.
Καταρχήν, υπάρχει ένα πολύ ισχυρό οικονομικό κίνητρο. Ο Μαρινάκης σε εποχή οικονομικής κρίσης έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη για να αποκτήσει τον Ολυμπιακό και θα αναγκαστεί να το βάλει ακόμη πιο βαθιά, αν θέλει να φτιάξει ανταγωνιστική ομάδα με προοπτικές και για ευρωπαϊκές διακρίσεις. Η μοναδική περίπτωση να έχει μεγάλα έσοδα και να ισοσκελίσει τα έξοδα (θα είμαστε πιο πραγματιστές αν λέγαμε ότι θα μειώσει τη ζημιά), είναι να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να παίξει στους ομίλους του Champions League. Σε διαφορετική περίπτωση, και ο επιχειρηματικός του σχεδιασμός πάει περίπατο και η προσωπική του εικόνα θα τσαλακωθεί στα μάτια των ερυθρόλευκων οπαδών, αφού δεν θα έχει καταφέρει να νικήσει τους πράσινους στο παρασκήνιο. Συνεπώς, είναι αναγκασμένος να προσπαθήσει με κάθε τρόπο να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου.
Το δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με την «ένταξη» του Βασίλη Γκαγκάτση στο στενό κύκλο των συνεργατών του. Ο πρώην ισχυρός άνδρας του ελληνικού ποδοσφαίρου θέλει να επανέλθει στο προσκήνιο, να έχει λόγο στα δρώμενα και για το λόγο αυτό προσπαθεί να φαίνεται αναντικατάστατος και χρήσιμος. Γνωρίζει τους κατάλληλους ανθρώπους, έχει τις άκρες του στο παρασκήνιο και ελπίζει ότι με τις πλάτες του Ολυμπιακού θα τα καταφέρει να επανέλθει. Ξέρει ότι ο Μαρινάκης καίγεται να κατακτήσει την κορυφή και γι’ αυτό τον ωθεί σε ακραίες καταστάσεις, ελπίζοντας ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το επιθυμητό για τα σχέδια του νέου προέδρου του Ολυμπιακού, άρα θα έχει κάνει και αυτός ένα μεγάλο βήμα για την επιστροφή του. Η επιθετική τακτική είναι μονόδρομος για τον Γκαγκάτση, αφού η οποιαδήποτε χρονική καθυστέρηση μειώνει τις πιθανότητες «επιστροφής» και γι΄ αυτό ωθεί τον Μαρινάκη στα άκρα.
Το τελευταίο στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας για να ερμηνεύσουμε τη στάση του είναι η αγωνιστική ικανότητα της ερυθρόλευκης ομάδας. Παρά τις μεταγραφές που έχουν γίνει, η ποδοσφαιρική λογική λέει ότι ο Παναθηναϊκός είναι πιο κοντά στην κατάκτηση του τίτλου, αφού έχει ήδη μια δεμένη ομάδα και έχει ενισχυθεί σε θέσεις που πέρσι είχε πρόβλημα. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι το έμψυχο υλικό των ερυθρόλευκων είναι καλύτερο από το αντίστοιχο των πράσινων, θα χρειαστεί ένα χρονικό διάστημα για να γίνουν οι παίχτες ομάδα και οι βαθμολογικές απώλειες σ’ αυτό το διάστημα μπορεί να αποδειχτούν καθοριστικές στην υπόθεση τίτλος.
Βέβαια, εκτός της κλίκας Γκαγκάτση, στον Ολυμπιακό υπάρχουν και άλλες απόψεις που δεν συμφωνούν με την ακραία και επιθετική τακτική που έχει υιοθετηθεί. Είχαμε γράψει σε προηγούμενο φύλλο ότι μια μερίδα παραγόντων της ερυθρόλευκης ΠΑΕ (το ρεπορτάζ συγκλίνει ότι σ’ αυτή την ομάδα συγκαταλέγεται και το δεξί χέρι του Κόκκαλη, ο Γιώργος Λούβαρης), που δεν συμφωνούσαν με την απόφασή του για μετωπική σύγκρουση με τον Παναθηναϊκό και το Τζίγγερ στην εκλογή του νέου προέδρου της Λίγκας, ούτε και τώρα εγκρίνουν τους πολύ υψηλούς τόνους για την διαιτησία. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες θεωρούν ότι σε βάθος χρόνου οι αρνητικές επιπτώσεις στην ομάδα, εξαιτίας αυτής της «επιθετικής» τακτικής, θα είναι περισσότερες από τη σημερινή θετική επικοινωνιακή εικόνα του Μαρινάκη και την ηρωποίησή του από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Το επιχείρημά τους πολύ απλό. Αν κάποιος διαιτητής ενεργήσει όπως ο Δαλούκας και δώσει ένα μαϊμού πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού, τι θα κάνει ο Μαρινάκης; Θα ζητήσει την παραδειγματική τιμωρία ή θα κάνει γαργάρα με ταβανόπροκες; Αν ζητήσει την αποπομπή του διαιτητή, είναι σίγουρο ότι δύσκολα θα βρεθεί άλλος να δώσει σφύριγμα υπέρ του Ολυμπιακού, ενώ αν κάνει το κορόιδο θα βρεθεί ανακόλουθος λόγων και έργων.
Οι «παλιοκαραβάνες» του ποδοσφαίρου μας, θεωρούν ότι περιπτώσεις όπως αυτή του Δαλούκα θα πρέπει να καταδικάζονται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο και να βγαίνουν βαρύγδουπες ανακοινώσεις για την εξυγίανση της διαιτησίας και για το μαχαίρι που θα φτάσει στο κόκκαλο. Στη συνέχεια όμως θα πρέπει να πέφτουν οι τόνοι, η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας (ΚΕΔ) να αποφασίζει απερίσπαστη την τιμωρία του διαιτητή (δίνοντας πάντα μια δεύτερη ευκαιρία, αφού κανείς δεν είναι αναμάρτητος) και φυσικά να μη φτάνει ποτέ το μαχαίρι στο κόκκαλο, αφού στο ανυπόληπτο ελληνικό ποδόσφαιρο σημασία έχει τι λες και όχι τι κάνεις. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες δεν φιλοδοξούν να αναμιχ-θούν ενεργά με τα διοικητικά του ελληνικού ποδοσφαίρου και την ΕΠΟ και για το λόγο αυτό δεν βιάζονται. Ξέρουν ότι στο ποδόσφαιρο οι ομάδες δεν μπορούν να είναι συνεχώς στην κορυφή και ότι κάνουν τον κύκλο τους. Θεωρούν φυσιολογικό ότι ο Παναθηναϊκός για καναδυό χρόνια ακόμη θα παίρνει το πρωτάθλημα και για το λόγο αυτό εισηγούνται προσεκτικές κινήσεις και «επενδύουν» στο μέλλον. Αν και η άποψη τους είναι πιο ρεαλιστική και συμβατή με τα ήθη και τα έθιμα του ελληνικού ποδοσφαίρου, δεν είναι ελκυστική για το Μαρινάκη. Ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός έχει βγάλει λεφτά από την τσέπη και βιάζεται να τα επιστρέψει στη θέση τους. Η αναμονή σημαίνει γι΄ αυτόν μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, από τη στιγμή λοιπόν που η ομάδα του δεν πείθει ότι μπορεί μόνη της να φτάσει στην κορυφή, ο πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να τη βοηθήσει με κάθε τρόπο. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και την ισχυρή του προσωπικότητα, που δεν ανέχεται να βρίσκεται στη δεύτερη θέση, μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί επέλεξε να ακολουθήσει τη γραμμή Γκαγκάτση και να βάλει πολύ ψηλά τον πήχη της αντιπαράθεσης.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Οπου υπάρχει φτώχεια υπάρχει και τζόγος. Η οικονομική κρίση έχει φτάσει τον κόσμο στα όριά του, όμως η κυβέρνηση ακάθεκτη προχωρά το σχεδιασμό της για να βάλει φράγκα στα ταμεία της από το τζόγο. Ηδη μπήκαν στη ζωή μας οι γαλλικές ιπποδρομίες (αναλυτική αναφορά σε επόμενο φύλλο), άμεσα θα μπει στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ ένα νέο παιχνίδι, το βιντεολόττο, ενώ δε θ’ αργήσουμε να δούμε και την επανεμφάνιση των κουλοχέρηδων. Οπως καταλαβαίνετε, σκοπεύουν να μας πάρουν και το τελευταίο λεπτό από την τσέπη.
