Ο υποβιβασμός της ΑΕΚ αποτελεί και αυτή τη βδομάδα το βασικό θέμα της αθλητικής επικαιρότητας, αφού εκτός από τη συζήτηση για την επόμενη μέρα στην κιτρινόμαυρη ομάδα έχει ανοίξει και η συζήτηση για τις εξελίξεις στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Την περασμένη βδομάδα προσπαθήσαμε να «ερμηνεύσουμε» τον υποβιβασμό της ΑΕΚ με βάση καθαρά «τεχνοκρατικά» κριτήρια και με την αρχή του επαγγελματικού αθλητισμού «πάνω από όλα το κέρδος και τα φράγκα». Υπ’ αυτό το πρίσμα, καταλήξαμε ότι ο υποβιβασμός ήταν μια απολύτως φυσιολογική εξέλιξη, αφού στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο η ιστορία και οι αξίες κάθε ομάδας και ιδιαίτερα μιας ομάδας σαν την ΑΕΚ προσμετρούνται στα θετικά της μόνο στο βαθμό που εξυπηρετούν τα σχέδια του καπιταλιστή ιδιοκτήτη της.
Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, θα προσπαθήσουμε σήμερα να δείξουμε ότι είναι εντελώς διαφορετικοί οι λόγοι που παλεύουν να κρατήσουν την ομάδα στην Σούπερ Λίγκα οι οπαδοί και ο απλός κόσμος της ΑΕΚ, σε σχέση με αυτούς για τους οποίους θα δώσουν τη μάχη για να ανατραπεί η σημερινή κατάσταση οι παράγοντες της κιτρινόμαυρης ομάδας και τα λαμόγια που κατά και- ρούς πέρασαν απ’ αυτή και εκμεταλλεύτηκαν το όνομα και τη φανέλα της για να βγάλουν φράγκα. Αν και αυτό το «εγχείρημα» ακούγεται δύσκολο, στην πράξη ο διαχωρισμός είναι πολύ πιο εύκολος, αφού τα δεδομένα που θα αξιολογήσουμε για να στηρίξουμε την άποψή μας είναι ξεκάθαρα και διακριτά.
Για τους κιτρινόμαυρους φιλάθλους η ΑΕΚ είναι μια ομάδα με ιστορία και ιδανικά που την ακολουθούν εδώ και 89 χρόνια. «Ποτισμένη» με τις αξίες και τα ιδανικά μιας ομάδας με προσφυγική καταγωγή, με έντονη κοινωνική δράση, με αγωνιστικό και αντιφασιστικό χαρακτήρα και με ό,τι άλλο μικρό ή μεγάλο την έχει καταξιώσει ως ασυμβίβαστη και κόντρα στο κατεστημένο, στις συνειδήσεις ακόμη και των οπαδών άλλων ομάδων. Η συντριπτική τους πλειοψηφία θεωρεί τιμή τους που η ομάδα τους δεν έχει την υποστήριξη της παράγκας που καθορίζει τις εξελίξεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο και προτιμά να μην πανηγυρίσει την κατάκτηση κάποιου τίτλου, αν αυτός δεν έχει κερδηθεί εντός του αγωνιστικού χώρου αλλά είναι αποτέλεσμα εξωαγωνιστικών αποφάσεων. Ας με συγχωρέσουν οι κιτρινόμαυροι οπαδοί, αλλά θεωρώ ότι προτιμούν να τραγουδούν για την ομάδα τους μετά από έναν αγώνα που έχουν χάσει στα ίσια μέσα στο γήπεδο ή ακόμη περισσότερο αν η ήττα είναι αποτέλεσμα διαιτητικών αποφάσεων, από το να πανηγυρίσουν μια νίκη που είναι «προϊόν» διαιτητικής εύνοιας απέναντι σ’ ένα καλύτερο αντίπαλο.
Στην αντίπερα όχθη, οι κιτρινόμαυροι παράγοντες. Εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων που σεβάστηκαν την ιστορία και τα ιδανικά της ομάδας και προσπάθησαν να τα συνδυάσουν με τα δεδομένα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου (στο βαθμό που αυτά τα δυο μπορούν να συνδυα- στούν), οι περισσότεροι φρόντισαν να ικανοποιήσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες (αυτοί αποτελούν την καλή περίπτωση) και την τσέπη τους. Αν κάποιος κάνει μια αναδρομή στην πορεία της ομάδας τα τελευταία είκοσι χρόνια, θα δει ότι στην κιτρινόμαυρη ομάδα έχουν συσσωρευτεί υπερβολικά μεγάλα χρέη που την έχουν οδηγήσει στο σημερινό οικονομικό και διοικητικό αδιέξοδο, παρά το γεγονός ότι έχει ενταχθεί σε ευεργετικές διατάξεις και άρθρα που της έχουν χαρίσει το μεγαλύτερο ποσοστό των χρεών της. Δε θ’ αναφέρουμε ονόματα, αφενός για να μην αδικήσουμε κάποιους απ’ αυτούς που πρόσφεραν και αφετέρου για να μη δώσουμε άλλοθι «αθωότητας» σε κάποιους που είχαν ενεργητική συμβολή για να φτάσει η ομάδα στην τραγική κατάσταση που βιώνει τις τελευταίες μέρες. Αρκεί να δούμε τη συμπεριφορά τους την επόμενη του αγώνα με τον Πανθρακικό, που οδήγησε στον υποβιβασμό. Κάποιοι από αυτούς προσπαθούν να βρουν τρόπο ν’ απαλλαγούν από τις ποινικές ευθύνες που μπορούν να τους αποδο- θούν αν η ομάδα υποβιβαστεί στη Β’ εθνική ή στην ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ κάποιοι άλλοι επίδοξοι σωτήρες λογαριάζουν τα πιθανά έσοδα της ομάδας στις χαμηλότερες κατηγορίες και προσπαθούν να βρουν κανάλι για να διαπραγματευθούν τα τηλεοπτικά δικαιώματα της ομάδας.
Από τα παραπάνω είναι ξεκάθαρη η απόσταση που χωρίζει τους φιλάθλους και τον κόσμο της ΑΕΚ από τους παράγοντες και τους επώνυμους καπιταλιστές που δηλώνουν πίστη σ’ αυτή. Αν σε κάτι έχει να ελπίζει η ΑΕΚ, είναι ότι ο κόσμος της έχει συνηθίσει στα δύσκολα και έχει μάθει να αγωνίζεται και γι’ αυτό θα δώσει με όλες τις δυνάμεις του τη μάχη για να ξαναδεί την αγαπημένη του ομάδα στην κορυφή. Αρκεί να βασιστεί στις αρχές και τα ιδανικά της ομάδας του και όχι σε ψεύτικες και υποκριτικές υποσχέσεις κάποιου νέου Μεσσία, που πιθανόν να βγει μπροστά και να αναλάβει τις τύχες της.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Με πρόστιμο 19.173 ευρώ τιμώρησε η βουλγαρική ομοσπονδία τους οπαδούς της Λέφσκι Σόφιας για τα ναζιστικά πανό που ανήρτησαν στην εκτός έδρας αναμέτρηση του περασμένου Σαββάτου με την Λίτεξ Λόβετς. Οι οπαδοί της Λέφσκι θέλησαν να γιορτάσουν την επέτειο από τη γέννηση του Αδόλφου Χίτλερ με συνθήματα προς τιμήν του, σβάστικες και άλλα ναζιστικά σύμβολα (στο διαδίκτυο υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες). Εκτός από το πρόστιμο για τη ναζιστική συμπεριφορά των οπαδών της, η διοίκηση της Λέφσκι καλείται να πληρώσει ακόμα 2.556 ευρώ για το γεγονός ότι κάποιοι «θερμόαιμοι» πέταξαν αντικείμενα και καπνογόνα στον αγωνιστικό χώρο. Σχολιάζουμε το γεγονός γιατί κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι η βουλγαρική ποδοσφαιρική ομοσπονδία έδειξε αντανακλαστικά και τιμώρησε τους νεοναζί. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Με βάση το νόμο, οι οπαδοί της Λέφσκι θα έπρεπε να έχουν τιμωρηθεί με διετή αποκλεισμό από τα γήπεδα και η ομάδα τουλάχιστον με τιμωρία της έδρας, ενώ προβλέπεται ακόμη και ποινή αφαίρεσης βαθμών. Οπως καταλαβαίνετε, η ποινή που επιβλήθηκε ήταν καθαρά προσχηματική και πάμε στοίχημα ότι οι νεοναζί δε θα έχουν αντίρρηση να πληρώσουν αυτοί το πρόστιμο, ως ανταπόδοση στη διαφήμιση που τους έγινε. Ας επαναλάβουμε το αυτονόητο. Το αυγό του φιδιού, αλλά και όσα φιδάκια κατάφεραν να εκκολαφθούν, με ένα και μόνον ένα τρόπο πρέπει να αντιμετωπίζονται: να τα λιώνουμε χωρίς έλεος και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπιση τα εκτρέφει και τα δυναμώνει.
ΥΓ2: Η επιβλητική επικράτηση της Μπάγερν με σκορ 4-0 επί της Μπαρτσελόνα στον πρώτο ημιτελικό του Champions League έκανε αίσθηση στην ποδοσφαιρική Ευρώπη. Η γερμανική ομάδα «ισοπέδωσε» τους μπλαουγράνα και έδειξε ότι αυτή τη στιγμή είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και για πολλούς το πρώτο φαβορί για τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Αν και η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις δυο ομάδες δεν είναι στην πραγματικότητα αυτή που φάνηκε μέσα στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου αγώνα, αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η μεθοδικότητα των παιχτών της γερμανικής ομάδας κατάφερε να βραχυκυκλώσει τον τρόπο ανάπτυξης της Μπαρτσελόνα και να αναδείξει όλα τα τρωτά στοιχεία και τις αδυναμίες που έχει το παιχνίδι της καταλανικής ομάδας. Τώρα, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η συζήτηση για το τρωτά της Μπαρτσελόνα γίνεται εξαιτίας του αποτελέσματος και να ρωτήσει γιατί αυτά δεν έχουν αποδειχτεί όλα το προηγούμενο διάστημα. Ο λόγος είναι απλός. Γιατί απαιτείται να υπάρχει μια ομάδα με διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού και με ποιότητα παιχτών που να μπορούν να αντιπαρατε- θούν στους μπλαουγράνα. Η Μπάγερν το κατάφερε και για το λόγο αυτό ο συγκεκριμένος αγώνας ίσως να αποδειχτεί ιδιαίτερα σημαντικός για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ο τίτλος της σημερινής στήλης είναι αυτός της καταλανικής αθλητικής εφημερίδας Sport, την επόμενη του πρώτου ημιτελικού. Συνοδευόταν από μια κεντρική φωτογραφία του Μέσι με σκυμμένο κεφάλι, αφού δεν τα κατάφερε να βοηθήσει την ομάδα του να αποτρέψει την συντριβή.
