Τον θυμόσαστε τον Αντώνη Διαματάρη; Τον εκδότη του νεοϋορκέζικου «Εθνικού Κήρυκα», που ο Κούλης τον είχε κάνει υφυπουργό Απόδημου Ελληνισμού, αλλά είχε ένα… προβληματάκι με κάποιο μεταπτυχιακό από το Columbia, που ανέφερε στο βιογραφικό του, αλλά δεν το είχε, με αποτέλεσμα ο Μητσοτάκης να αναγκαστεί να τον παραιτήσει; Χθες, λοιπόν, ο Αντώνης έσκασε στο Μαξίμου με μια κορνίζα ναααα (μετά συγχωρήσεως), όπου είχε βάλει «αντίγραφο του πτυχίου του, MBA, από το Πανεπιστήμιο Columbia». Οπως διαβάζουμε «ο κ. Μητσοτάκης εξέφρασε την ικανοποίησή του, συνεχάρη τον κ. Διαματάρη και ανέφερε ότι θέλει με τη συνάντηση αυτή να συμβάλλει με τον πιο επίσημο τρόπο στην αποκατάσταση της αλήθειας και στη διόρθωση της αδικίας που διαπράχθηκε σε βάρος του κ. Α. Διαματάρη από την αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ παράλληλα στηλίτευσε τον τρόπο και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ».
Εμείς δεν καταλάβαμε τι ακριβώς έχει γίνει. Το είχε το ΜΒΑ ο Αντώνης και τον έφαγαν οι κακές γλώσσες του ΣΥΡΙΖΑ; Αν το είχε, γιατί του πήρε τόσα χρόνια για να το κορνιζάρει και να το προσκομίσει; Τι διάολο, δεν υπάρχουν κορνιζάδες στην Αστόρια; Αποκλείεται. Οπότε η αλήθεια πρέπει να βρίσκεται σ’ αυτά που γράφει ο «Μικροπολιτικός» των «Νέων». Οτι ο Αντώνης «όχι μόνο ολοκλήρωσε, τελικά, το μεταπτυχιακό, αλλά έκανε κι ένα αντίγραφο, το κορνίζαρε και ταξίδεψε ως την Ελλάδα (από τη Νέα Υόρκη όπου κατοικεί και εκδίδει τον «Εθνικό Κήρυκα») για να πάει στο Μέγαρο Μαξίμου και να το δείξει στον Μητσοτάκη. Το είχε άχτι, προφανώς, ο άνθρωπος». Αρα δεν το είχε το ΜΒΑ ο Αντώνης, στο μεταξύ το πήρε (;), εξ ου και τα συγχαρητήρια του Κούλη που… ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε προχωρημένη ηλικία. Τι φταίνε, όμως, όσοι/ες κατήγγειλαν την… ανακρίβεια στο βιογραφικό του τέως υφυπουργού; Αφού δεν το είχε το… ρημάδι.
Στην επίσημη ιστοσελίδα του πρωθυπουργού δεν υπάρχει σχετική ανάρτηση, αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Το ίδιο είχε γίνει και με τη Βάνα. Ο πρωθυπουργός κάνει συναντήσεις με πολύ κόσμο και επιτρέπει τη φωτογράφιση. Παρακαλούμε τον Κούλη να τις κόψει αυτές τις συναντήσεις, γιατί βλέπει πολύς κόσμος τις φωτογραφίες και «τσουτσουρεύεται». Να, προχθές με πήρε μια θεια μου από το χωριό και με «σταύρωσε» να της κλείσω συνάντηση με τον Κούλη για να του παρουσιάσει την καλύτερη λαχανόπιτα. Μου εξηγούσε κιόλας ότι το μυστικό βρίσκεται στο μείγμα αλεύρων με τα οποία φτιάχνει το φύλλο. Προσπαθούσα να της πω ότι δε γίνονται αυτά τα πράγματα, τίποτα η θεια: «Πες ότι δε θέλεις να υποχρεωθείς… Καλύτερη είναι η Βάνα; Εγώ φκιάνω την καλύτερη λαχανόπιτα, η Βάνα τι φκιάν’;…» (οι τρεις τελείες μπαίνουν γιατί μου είπε και άλλα η θεια, που δε γράφονται).
Η ιμπεριαλιστική πολιτική και όχι η προσωπικότητα
Eίναι και οι δύο πρώην τραπεζίτες. Ο Μακρόν έκανε καριέρα στη Rothschild, ο Σούνακ στη Goldman Sachs. Μεταπήδησαν στην πολιτική, όμως, και η γλώσσα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής είναι διαφορετική από τη γλώσσα των στελεχών ενός μονοπωλιακού τραπεζικού ομίλου. Πιο συγκεκριμένα, η ιμπεριαλιστική πολιτική οφείλει να οικοδομείται πάνω στο συλλογικό συμφέρον μιας ομάδας μονοπωλίων και του ιμπεριαλιστικού κράτους που είναι επιφορτισμένο με το καθήκον να υπερασπίζεται αυτό το συμφέρον. Προσθέστε και τη διοίκηση αυτού του κράτους στις εσωτερικές πτυχές του, όπου πρέπει να εξασφαλίζεται κοινωνική και πολιτική σταθερότητα, και θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι η «κοινή γλώσσα των τραπεζιτών», που γνωρίζουν ο Μακρόν και ο Σούνακ, δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη στις διαταραγμένες γαλλοβρετανικές σχέσεις. Δεν ήταν ο «απρόβλεπτος κλόουν» Μπότζο που διατάραξε αυτές τις σχέσεις, ήταν τα σοβαρά θέματα που χωρίζουν τις δυο ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις. Κι αυτό κρατάει χρόνια, πολλά χρόνια. Να θυμίσουμε μήπως τον «πεζοδρομιακό» τρόπο με τον οποίο είχε σχολιάσει κάποτε ο Μιτεράν τις απαιτήσεις της Θάτσερ; «Μας ζάλισε τ’ αρχίδια», γύρισε και είπε στον Κολ και το ανοιχτό μικρόφωνο (που μπορεί και να το είχε αφήσει επίτηδες ανοιχτό) μετέφερε τη φράση σε όλους τους συμμετέχοντες στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ.
Η αστική πολιτική αρέσκεται να προσωποποιεί τα πράγματα. Οχι να βάζει την προσωπικότητα των ηγετών ως έναν δευτερεύοντα παράγοντα στη διαμόρφωση των εξελίξεων, σε μικροπεριόδους μάλιστα, αλλά να θεωρεί την προσωπικότητα ως τον καθοριστικό παράγοντα. Η Ιστορία, όμως, έχει αποδείξει το αντίθετο. Κι αυτό θα φανεί και πάλι στις γαλλο-βρετανικές σχέσεις, παρά τις αγκαλιές και τα φιλιά του Μακρόν με τον Σούνακ. Αλλωστε, η μόνη συμφωνία που έφεραν οι αγκαλιές και τα φιλιά ήταν η ενίσχυση των περιπολιών έξω από τα παράλια της Γαλλίας, με χρηματοδοτική ενίσχυση από το Λονδίνο και τη συμμετοχή και βρετανών λιμενόμπατσων, ώστε να αποτρέπεται το πέρασμα μεταναστών με βάρκες από τη Γαλλία στη Βρετανία. Ενα ζήτημα χαμηλού ενδιαφέροντος για τη Γαλλία, υψηλού ενδιαφέροντος για τη Βρετανία (γι’ αυτό και ο Σούνακ συμφώνησε να βάλει η κυβέρνησή του τα λεφτά). Τα ζητήματα εφαρμογής του Brexit, το ενεργειακό, ακόμη και την αλιεία στη Μάγχη δεν τα άγγιξε το δίδυμο των «λαμπερών σαραντάρηδων».
Mας φτύνει κι από πάνω
Ο Μητσοτάκης έκανε ανάρτηση στο facebook στην οποία απαριθμεί τις δράσεις της κυβέρνησής του για την προηγούμενη εβδομάδα. Και θα το κάνει –λέει- κάθε εβδομάδα από εδώ και πέρα! «Είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με την κυβέρνηση αυτή, σας υπόσχομαι πως κάθε μέρα εργαζόμαστε για να κάνουμε τη ζωή κάθε πολίτη καλύτερη», σημειώνει, φτύνοντάς μας κατάμουτρα. Περιττεύει να σημειώσουμε πως αυτή η προκλητική προπαγάνδα θα γυρίσει και θα τον χτυπήσει σαν μπούμερανγκ. Απλά, δεν έχει κάτι άλλο και κατέληξε εκεί. Αφού τίποτα θετικό δεν υπάρχει για να του καταλογιστεί, καθώς ακόμη και φίλια Μέσα τον εγκαταλείπουν, αποφάσισε να κάνει χοντροκομμένη αυτο-διαφήμιση.
Πιο δεξιά από τον Βορίδη η Νικολάου
Η περιβόητη Σοφία Νικολάου ξαναχτύπησε με άρθρο της στα «Νέα» για την «ασθένεια της διαστροφής», όπως χαρακτηρίζει τους βιασμούς ανήλικων. Δεν αξίζει ν’ ασχοληθούμε με την επανάληψη της αφόρητης μπουρδολογίας του συρμού, αλλά με τις αναφορές στην εμπειρία της από τις «δύο φυλακές εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας, στα Γρεβενά και στην Τρίπολη». Ασχολήθηκαν, λέει, με το «πώς θα μπορούσε το σωφρονιστικό σύστημα να τον παραδώσει (σ.σ. τον έγκλειστο) στην κοινωνία με τις λιγότερες πιθανότητες να το ξανακάνει». «Kαταλήξαμε ότι οι πυλώνες είναι δύο: υγειονομική έρευνα και κατάδειξη ότι οι ποινές εκτίονται», γράφει! Και προσθέτει: «Εισηγήθηκαμε κι έγινε δεκτό και πλέον αποτελεί νόμο του κράτους η θεσμοθέτηση ειδικών καταστημάτων κράτησης. Μπορεί να ακούγεται μικρής εμβέλειας αλλαγή, δεν είναι όμως. Δεν είναι δυνατόν να ακολουθείται σε μια τέτοια φυλακή ό,τι ακολουθείται στις υπόλοιπες. Η αλλαγή αυτή είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσει» (η έμφαση δική μας).
Τι είναι η υγειονομική έρευνα; Προφανώς, ο δρόμος προς τον χημικό ευνουχισμό. Τι σημαίνει «οι ποινές εκτίονται»; Οτι δεν θα υπάρχει ο λεγόμενος ευεργητικός υπολογισμός ποινής, αλλά η ποινή θα εκτίεται «σκαστή». Οπως φάνηκε και από την πρώτη μορφή του Σωφρονιστικού Κώδικα που παρέδωσε η Νικολάου στο διάδοχό της στη γενική γραμματεία (Αντ)εγκληματικής πολιτικής, ο διαχωρισμός (π.χ. στη χορήγηση τακτικής άδειας) δεν περιοριζόταν μόνο στα λεγόμενα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας (που και σ’ αυτά είναι ανεπίτρεπτος), αλλά επεκτεινόταν σε πολλά ακόμη, για να φτάσει στη λεγόμενη «τρομοκρατία». Και τι σημαίνει ότι «δεν είναι δυνατόν να ακολουθείται σε μια τέτοια φυλακή ό,τι ακολουθείται στις υπόλοιπες»; Διαχωρισμός των κρατούμενων ανάλογα με το αδίκημα και επιβολή τιμωρητικών μορφών κράτησης! Η Νικολάου ξεπέρασε τον Βορίδη (προς τα δεξιά εννοείται).
