Δύο χιλιάδες είκοσι δυο
λαοί και όνειρα ρημαδιό
Την Κυριακή (15 του Μάη) κλείνει τα 48 χρόνια του ο γίγαντας της καλαθοσφαίρισης, της υγείας και νυν του τουρισμού Βασίλης Κικίλιας.
Κούλης εδώ, Κώστας εκεί και Ντόρα παραπέρα
ο βίος χαρισάμενος στα χνάρια του πατέρα.
Πάνω που λέγαμε στο προηγούμενο φύλλο για την έλλειψη που νιώθουμε, τσακ, habemus Αντωνάκη (ποιος “παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω” ρε;). Ο μεσιέ Σαμαράς δήλωσε ότι τον “εγκαρδιώνει το γεγονός ότι εκατομμύρια Eλληνες παρακολουθούν στην τηλεόραση το σίριαλ με τη ζωή του Αγίου Παϊσίου“. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, ομοιογένεια.
Αντιλαλούνε τα βουνά κι αχολογούν οι κάμποι
έρχεται η ανάπτυξη από το Αμπου Ντάμπι.
Η στήλη χαιρετίζει την πρωθυπουργική εξαγγελία ίδρυσης υπουργείου Στεγαστικής Πολιτικής. Είναι κρίμα να υπάρχουν στην εποχή μας τόσοι άστεγοι δελφίνοι…
Τρία πουλάκια, Αδωνις, Κούλης και Σταϊκούρας
κάθονταν και κοιτάζανε τα νούμερα να τρέχουν.
Κάρτα για καύσιμα, κάρτα για super market, από αυτούς που μιλούσαν απαξιωτικά για το δελτίο στις χώρες του “υπαρκτού”.
Τελειώνει ωρέ ο πόλεμος; Παύει ποτέ η κρίση;
Τίποτα πια δεν μάθαμε σ’ ολάκερη τη ζήση;
Ολα τ’ ανθρώπινα δεινά τελειώνουνε σαν φύγει
αυτό το σάπιο σύστημα που κυβερνούν οι λίγοι.
Η επιστημονική διαπίστωση και δήλωση της χρονιάς, ίσως και του αιώνα, έρχεται από τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ Ευθύμιο Λέκκα: “Μεγάλος σεισμός μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή“.
Τελικά ο Κούλης μάς έκανε Αμέρικα. Ακόμα και στην τιμή της βενζίνης. Πέρα από τα προϋπάρχοντα που τονώθηκαν: άνθρωποι-αμερικανάκια, απολιτίκ, ακρισία, άγνοια, έμφαση στα κατώτερα ένστικτα, τηλεσκουπίδια, υποκρισία, αποθέωση της εικόνας του έχειν ενάντια στο είναι.
Ρίξαν’ πολέμους και ιούς, ακρίβεια και τρόμο
και παίζουνε μονότερμα ανέμελοι στο δρόμο.
Κινούνται ανεμπόδιστα με πλήρη ασυδοσία
είναι μια παντοδύναμη απόλυτη εξουσία.
“Τέχνη έξω από την κοινωνία, τις τάξεις της και τους αγώνες της δεν υπάρχει. Αυτό σημαίνει πως ο κάθε μάστορας στο πεδίο της διανόησης πρέπει να καθορίσει τη θέση του: ή με τον λαό ή με τους εκμεταλλευτές του” (Νίκος Ζαχαριάδης.
Κούλη, μήπως είδες τις τιμές των καυσίμων στις βόλτες σου στο Αμπου Ντάμπι; Γιατί κάποιες φωτογραφίες δείχνουν ότι είναι στο ένα τέταρτο των τιμών στη χώρα που κυβερνάς. Και για να έχουμε μια ιδέα “τι παίζει” τις τελευταίες μέρες, στη Γερμανία έχει δύο ευρώ, στην Πορτογαλία 1,9, στη Βουλγαρία ενάμισι και στη Βόρεια Μακεδονία 1,28 ευρώ.
Κόκαλα τρώνε τα σκυλιά, ψάρια τρώνε οι γάτες
και μ’ αποφάγια των αστών τρέφονται οι εργάτες.
Μετά από την πρώτη απολύτως επιτυχημένη δοκιμή με τον κορονοϊό, που ήρθε ως βούτυρο στο ψωμί κάποιων, λογικό δεν είναι να εμφανίζονται και νέοι ιοί; Ανέξοδα κι ωραία…
Επίκαιρο ξανά και πάντα: «Λίγη άνεση στη ζωή και λίγη μόρφωση, θ’ αρκούσαν για να διαγράψουν απ’ τους καταλόγους μας τους μισούς αρρώστους και τις μισές αρρώστιες. Στο διάβολο τα φάρμακα! Πρέπει ν’ αρχίσουμε απ’ τον αέρα, την τροφή και μια λιγότερο αποκτηνωτική δουλειά. Αν δεν γίνουν αυτά, όλη αυτή η ιατρική δεν είναι τίποτε άλλο από απάτη και αγυρτεία» (Piotr Kropotkin – «Προς τους νέους»).
Αντί να είναι κάτω απ’ τις δικές τους τις σημαίες
να τρέχουν με την τάξη τους να ορίσουν τη ζωή τους,
διαλέγουν “εκπροσώπηση” μέσα από προκάτ λύσεις
για να χουνε να βρίζουνε. Και από δω πάν’ κι άλλοι.
Κοκκινοσκουφίτσα
