Δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα
παραδομένοι, πεσμένοι στα τέσσερα
Δεν δίνουμε ιδέες, απλά καταγράφουμε: Ηταν 16 Γενάρη το 1903 όταν ο πλοίαρχος Δ. Γλάρης, μην έχοντας πόρους, πουλάει τη γυναίκα του σε οίκο ανοχής!
Προς Στέφανο (τι γελάτε ρε;) και άλλους τινές αριστερούς, η ακόλουθη δήλωση της Roza Luxemburg που δολοφονήθηκε τέτοιες μέρες (15 του Γενάρη) του 1919: «Στην αστική κοινωνία ο ρόλος της αριστεράς είναι ο ρόλος του κόμματος αντιπολίτευσης. Σε κόμμα εξουσίας επιτρέπεται να υψωθεί μόνο πάνω στα ερείπια του αστικού κράτους».
Τη κρύβει η νέα η χρονιά μέσα στο κασελάκι;
Πρώτα τον ανενόχλητο θεριστή Μητσοτάκη
πολιτικά κουτσομπολιά για να περνάει η ώρα
συριζομαλλιοτράβηγμα κι από ΠαΣοΚ ολίγη
πιο πέρα συνοδευτικούς βουλευτικούς καυγάδες
τι είπαν και τι κάνανε ο ένας και ο άλλος.
Και όπως αλωνίζουνε οι άθλιοι σκηνογράφοι
προσθέτουν φόβους για σεισμούς, για τον καιρό, το κλίμα
αρπάζουν περιστατικά τυχαία και τα κάνουν
κυρίαρχα ζητήματα «μείζονος σημασίας».
Τι κρύβει η νέα η χρονιά μέσα στο κασελάκι;
Ο,τι κι οι πρροηγούμενες: σύγχυση και φαρμάκι.
Εσείς γνωρίζατε ότι «Μητσοτάκης και Ιερώνυμος εκτελούν σχέδιο του σατανισμού» και ότι «ο Μητσοτάκης ξαναέγινε κυβέρνηση (σ.σ. sic) για να περάσει τα νομοσχέδια για τον γάμο των ομοφυλοφίλων και για τις νέες ταυτότητες»; Νεόφυτος (κατά κόσμο Ομηρος Μασούρας) αρχιεπίσκοπος Μόρφου έφα. Είναι αυτός που μεταξύ πολλών άλλων (ομοφυλοφιλία, σεξ, ίντριγκες με Ουκρανία και πολλά άλλα) διακηρύσσει και ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει!
Αποστόμωσε ο Κούλης τη στήλη που συχνάκις χρησιμοποιεί αυτό τον όρο, λέγοντας «η Ελλάδα δεν είναι μπανανία». Ok boss.
«Εφυγε μα δεν έχει πει την τελευταία λέξη»
λένε κάποιοι γνωρίζοντες τα περί τον Αλέξη.
Μακάρι! Κόστισε πολύ της ταπεινής μας στήλης
η απώλεια τόσο καλής και τόσο πολλής ύλης.
Πέφτουμε από τα σύννεφα με τις μεγάλες ειδήσεις των ημερών: Δεν περιμέναμε με τίποτα χιόνια τον Γενάρη! Ούτε ότι Βορίδης και Πλεύρης θα ήταν αντίθετοι στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών!
Πρώτη αιτία θανάτου στη Ρωσία δεν είναι πλέον το ΚΚΕ (καρδιά, καρκίνος, εγκεφαλικό), αλλά το να επικρίνεις τον τσάρο…
Σπέτσες, υπουργοποίηση και δάνειο: Τα νέα
αστεία επεισόδια της σειράς «Κασελάκι».
Απέναντι άλλη σειρά: «New Left»! Που τον Φλεβάρη
γίνεται κόμμα. Πείτε μου, μπορεί κανείς να πλήξει;
Το πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό αυτό που έλεγε η Ulrike Meinhof αλλά και άλλοι, ότι “συνεχίζουν να δολοφονούν αγωνιστές για να πειστούν όλοι ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει ενάντια σε όλα αυτά“. Κατάφεραν να πείσουν τις μάζες ότι δεν γίνεται σχεδόν τίποτε πέρα από μικρές νίκες, που συχνά δεν είναι παρά απλές παραχωρήσεις και φιλοδωρήματα για να αποφευχθεί μια μεγάλη συμπίεση στην κοινωνική χύτρα. Ούτε λέξη πια για ταξική πάλη ή διάκριση τάξεων, άλλαξαν και τα λεξιλόγια, απομυθοποιήθηκαν κόμματα αλλά και πολιτική στράτευση, αποδυναμώθηκαν μέχρις απαλείψεως τα κινήματα, περίσσεψαν η παραίτηση, η ιδιώτευση, η απόγνωση και ο φόβος. Κάποιοι βέβαια αγωνίζονται ακόμα για να μη σβήσει η ιστορική φλόγα που –αλίμονο- καθίσταται όλο και πιο δυσδιάκριτη μέσα στα πηχτά σκοτάδια των παράξενων καιρών.
Μπροστά: ψευτοευγένειες, στιλάκια, καλοί τρόποι
και πίσω: έτοιμοι να κατασπαραχθούν οι ανθρώποι…
Είμαστε έτοιμοι να σκοτώσουμε και να σκοτωθούμε για ένα θεό που δεν ξέρουμε αν υπάρχει! Είμαστε έτοιμοι να σκοτώσουμε και να σκοτωθούμε για να υπερασπιστούμε δυνάστες, φατρίες-κόμματα, ανώνυμες εταιρίες σε ποδόσφαιρο και αλλού, έθνος, πατρίδα και τα πανιά τους, φύλο, τατουάζ, νύχια και μαλλιά, ρούχα, τηλεκοντρόλ, κινητά (και ακίνητα). Είμαστε ακόμα και πάντα οι άνθρωποι των σπηλαίων. «Σπαταλημένοι άνθρωποι, ανοιχτές πληγές» που τραγουδούσε πριν από τρεις δεκαετίες η «Γενιά του χάους».
Κοκκινοσκουφίτσα
