Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Η στήλη περιέχει τοποθέτηση προϊόντων. Κατάλληλη άνω των 18 ετών, με δυνατότητα ενεργοποίησης υποτίτλων.
Habemus Duce! Λευκός καπνός για τον δούκα, μαύρος καπνός σε «Σκάι» και Σία… Πάντως, με Μπακογιάννη και Κούρτοβικ στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, οι συνεδριάσεις θα αποκτούσαν άλλο ενδιαφέρον. Ηδη ο πρώτος είχε σπεύσει να βαρέσει τα σήμαντρα, χωρίς καν να περιμένει αν θα εκλεγεί ο ίδιος! Και λίγο μετά έφυγε ή μάλλον… τον έφυγαν. Πολύ καλύτερα ε;
Φιλοθεάμον μου κυνό, άξιοι συμπολίτες
καλπολάγνοι, υπεύθυνοι, που δεν είστε «κοπρίτες»
κι αν τέλειωσαν οι εκλογές για φέτος, μη λυπάστε
Ερχονται ευρωεκλογές τον Ιούνιο! Κοπιάστε.
Ως γνωστόν, μόλις γίνει κάτι (πόλεμος, σεισμός κ.α.) βγαίνουν οι κατοπινεορτάκηδες που το είχαν προβλέψει. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι πρώτα να συμβεί.
«Ο ΣυΡιζΑ περνά στο στάδιο που θα βλέπει τη λέξη “κεφάλαιο” ως ένα εργαλείο για ευημερία». Ποιος αντικομμουνιστής, ποιος εγκάθετος και ποιος άσχετος ρε; Στέφανος έφα. Που, μαθημένος στα σπα, θέλει και επαναλαμβάνει ότι ζητάει ΣΠΑ (Σύγχρονη Πατριωτική Αριστερά).
Στην ταινία «Νόμος 4000» μάζευαν υπογραφές για να διώξουν τη Χέλμη από την πολυκατοικία. Τώρα αυτό γίνεται στην ταινία «Κουμουνδούρου (πλατεία Ελευθερίας) 1». Κι ο θυρωρός να λέει ότι ούτε που τους ξέρει!
Υπάρχουν και καλύτερα. Οπως η Τζάκρειος τοποθέτηση του Ιώβ στην κοιλιά του κήτους! Πόσα δεινά τον βρίσκουν ακόμα και πόση υπομονή αυτός ο άνθρωπος! Και δεν μπορεί να βγει να της πει δυο λογάκια. Οπως και να ‘χει, η ιστορία ξαναγράφεται σε κάθε επίπεδο.
Στο Ισραήλ ήθελε να πάει και ο Κούλης. Φαίνεται κάνουν κάστινγκ για δυνατούς ρόλους, ανοιχτό στον κάθε πικραμένο. Τελικά πρυτάνευσε η λογική.
Εχασε η ειρήνευση μεγάλη ευκαιρία
αφού δεν πήγε τελικά στο Ισραήλ ο Κούλης.
Εφυγε για την Ισπανία πριν από 61 χρόνια με προίκα τριακοσίων χιλιάδων δολαρίων από τον ελληνικό κρατικό κορβανά, με σχετικό νόμο που ψηφίστηκε (παρά τις διαφωνίες της Ενωσης Κέντρου και της ΕΔΑ) στις 15 του Μάρτη 1962, δύο μήνες πριν από τον γάμο της με τον Χουάν Κάρλος (15 του Μάη). Και τώρα στα 85 της (τα κλείνει στις 2 του Νοέμβρη) θέλει να επιστρέψει. Ο λόγος για τη βασιλομήτορα της Ισπανίας Σοφία, Μαργαρίτα, Βικτωρία, Φρειδερίκη, που είναι γνωστή με το πρώτο όνομά της (όπως και η Φρειδερίκη που είχε άλλα εννιά!). Γιατί; Λέτε να τελείωσαν τα μπικικίνια; Α, μπα. Ισως και να θέλει να δικαιώσει τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που έγραφε «“όταν πεθάνω, να με θάψετε στο χωριό” – θέλουν να τιμήσουν με το πτώμα τους την πατρίδα που αρνήθηκαν με το σώμα τους».
Το ότι άμα τω ακούσματι της επιστροφής της του πάλαι ποτέ στέμματος Σοφίας -πριν λίγες μέρες- κατέρρευσε τμήμα τοιχίου του Μον Ρεπό (mon dieu!) αποδίδεται σε σύμπτωση.
Ολα καλά και παστρικά και νοικοκυρεμένα
χωρίς κανένα πρόβλημα κάνουν ό,τι γουστάρουν
παίζουν χωρίς αντίπαλο, φιμώσανε τον κόσμο
την ώρα που έχει πειστεί πως ζει σε ελευθερία!
Ολη η μακάρια μπανανία ένας απέραντος ελαιώνας, αλλά… λάδι γιοκ! Οπως συμβαίνει και με κάθε τι που παράγει αυτός ο καταληστευμένος και ξεπουλημένος τόπος. Σαπίζουν τα λεμόνια στα δέντρα (ακόμα και της Αθήνας) την ώρα που όλοι πηγαίνουν και τα αγοράζουν με δυο ευρώ το κιλό και διαμαρτύρονται. Και το εκπληκτικό: τα super markets σε Πόρο και Γαλατά, δίπλα στο λεμονοδάσος, δεν έχουν παρά πανάκριβα λεμόνια Μεξικού!
Για το Μπέο! Ο,τι κι αν κάνει ή πει…
Είτε έγινε αυτό με τον Roger Waters και την παλαιστινιακή σημαία σε συναυλία στο Λονδίνο είτε είναι όντως fake news, δεν του προσθέτει ούτε του αφαιρεί τίποτα. Τον φοβούνται έτσι κι αλλιώς.
Κοκκινοσκουφίτσα
