Yπό άλλες συνθήκες, η είδηση θα περνούσε απαρατήρητη (μπορεί να μην μεταδιδόταν καν): Η Γιαέλ Αλεξάντερ, μητέρα του ισραηλινο-αμερικανού κρατούμενου Ιντάν Αλεξάντερ, ταξιδεύει από τις ΗΠΑ προς την περιοχή [Μέση Ανατολή], συνοδευόμενη από τον αμερικανό απεσταλμένο Ανταμ Μπόλερ. Ο Ιντάν Αλεξάντερ πρόκειται να απελευθερωθεί από την αιχμαλωσία σήμερα. Οι IDF [σιωναζιστικός στρατός] έχουν αρχίσει προετοιμασίες για να παραλάβουν τον στρατιώτη Ιντάν.
Η είδηση δόθηκε για να τονιστεί ο ρόλος του Ανταμ Μπόλερ. Προφανώς είναι αυτός που διεξήγαγε τις απευθείας διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ με τη Χαμάς. Είναι αυτός που άνοιξε τον απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με την Χαμάς στις αρχές Μάρτη, πραγματοποιώντας «πολύ εποικοδομητικές και παραγωγικές» συναντήσεις με τον ίδιο τον επικεφαλής διαπραγματευτή Χαλίλ Αλ-Χάγια στη Ντόχα. Στις οποίες συναντήσεις διαπίστωσε ότι οι Χαμασίτες «δεν έχουν κέρατα που φυτρώνουν από το κεφάλι τους», αλλά «είναι τύποι όπως εμείς, είναι πολύ ωραίοι τύποι».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
ΗΠΑ: «Μασάζ» στο σιωνιστικό όχλο για να συνηθίσει την ιδέα της ήττας – Από την αφάνεια σε φουλ δημοσιότητα ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ
Αφού άνοιξε το δρόμο, ο Μπόλερ αποσύρθηκε από τη δημοσιότητα. Ο Νετανιάχου και οι σιωναζιστές του παρουσίασαν το πέρασμα του Μπόλερ στη σκιά σαν αποπομπή του από τον Τραμπ, μετά τις συναντήσεις με τη Χαμάς και τις δηλώσεις που έκανε. Ομως ο Μπόλερ συνέχισε να έχει την ιδιότητα του ειδικού απεσταλμένου του προέδρου Τραμπ. Μάλιστα, ήταν αυτός που έκανε πρόσφατα συναντήσεις με τους Ταλιμπάν, με τους οποίους επίσης είχε διαύλους επικοινωνίας από την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, όταν και είχε πάλι το ρόλο του ειδικού προεδρικού απεσταλμένου.
Οπως αποδείχτηκε, ο Μπόλερ κράτησε ορθάνοιχτο το δίαυλο με τη Χαμάς και συνέχισε τις διαπραγματεύσεις, μέχρι να επιτευχθεί η χτεσινή συμφωνία για την απελευθέρωση του αιχμάλωτου στρατιώτη Ιντάν Αλεξάντερ. Γι’ αυτό και εμφανίστηκε ως θριαμβευτής, συνοδεύοντας τη μητέρα του Αλεξάντερ στο υπερατλαντικό ταξίδι της.
Γιατί δεν κλείστηκε συμφωνία στα μέσα Μάρτη, όταν ο Μπόλερ είχε φτάσει σε συμφωνία με τη Χαμάς; Δεν μπορούμε να ξέρουμε κάθε λεπτομέρεια, εκ του αποτελέσματος όμως φαίνεται πως ο Τραμπ έδωσε στον Νετανιάχου λίγο ακόμα χρόνο, προστατεύοντάς τον ταυτόχρονα από τις επιθέσεις που δέχεται από την αντιπολίτευση και το στρατιωτικό και ασφαλιτοπρακτόρικο κατεστημένο της σιωνιστικής οντότητας.
Δεν αγάπησαν ξαφνικά τους Παλαιστίνιους οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές. Τους σιωναζιστές αγαπούσαν, αγαπούν και θα εξακολουθήσουν να αγαπούν, όποια κι αν είναι η κυβέρνησή τους, γιατί οι σιωναζιστές είναι το μακρύ χέρι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Οι Αμερικάνοι συνηθίζουν να κρύβονται πίσω από τους σιωναζιστές. Φορτώνουν σ’ αυτούς τα φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ενώ οι ίδιοι εμφανίζονται… συντετριμμένοι από τα αθώα θύματα, ιδίως τα παιδιά. Ομως, οι σιωναζιστές δεν μπορούν να κάνουν βήμα χωρίς τους Αμερικάνους και την πολεμική τους βοήθεια.
Αυτό το παιχνιδάκι το έπαιζε για πάνω από ένα χρόνο ο Μπάιντεν. Τι αποδείχτηκε, όμως; Μόλις οι Αμερικάνοι έκαναν νόημα «τέλος», οι σιωναζιστές έσπευσαν να υπακούσουν χωρίς την παραμικρή αντίρρηση. Μπάιντεν και Τραμπ (που στο μεταξύ είχε εκλεγεί πρόεδρος αλλά ακόμα δεν είχε αναλάβει καθήκοντα) διηύθυναν από κοινού τις διαπραγματεύσεις και τη σύναψη της συμφωνίας των τριών φάσεων, που υπογράφτηκε στις 17 Γενάρη και άρχισε να εφαρμόζεται από τις 19 Γενάρη. Ο Νετανιάχου υπέγραψε σαν καλό σκυλάκι.
Οι σιωναζιστές έπεισαν την κυβέρνηση Τραμπ ότι δεν πρέπει να συνεχιστεί η εφαρμογή της δεύτερης φάσης της συμφωνίας, γιατί η Χαμάς έχει δυναμώσει πάρα πολύ και δεν μπορεί κανένας να την κουνήσει από τη Γάζα. Ο Τραμπ άναψε το πράσινο φως για επανέναρξη του πολέμου στις 18 Μάρτη. Ξέρουμε τα διάφορα στάδια: απειλές ότι όλοι οι Παλαιστίνιοι θα εκτοπιστούν από τη Γάζα, που θα μετατραπεί από τον Τραμπ σε… Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής, απειλές από τον Τραμπ ότι θ’ ανοίξει τις πύλες της κόλασης ενάντια στη Χαμάς, ανηλεείς βομβαρδισμοί που σκότωσαν μερικές ακόμα χιλιάδες Παλαιστίνιους και κατέστρεψαν κι άλλα από τα εναπομείναντα όρθια κτίρια της Γάζας.
Τι απέδωσε σε στρατιωτικό επίπεδο η συνέχιση του πολέμου; Απολύτως τίποτα. Ο σιωναζιστικός στρατός έκανε κινήσεις μόνο σε ανοιχτές περιοχές, κοντά στη «νεκρή ζώνη». Μόλις δοκίμασε να μπει λίγο σε αστικό ιστό, υπέστη σφοδρό σφυροκόπημα. Και το τελευταίο δεκαπενθήμερο η Παλαιστινιακή Αντίσταση πέρασε σε θέσεις επίθεσης, χτυπώντας σε όλο το μήκος της Λωρίδας: Μπέιτ Χανούν στο βορρά (επιχείρηση «Σπάσιμο του Ξίφους»), Πόλη της Γάζας (Σατζαΐα και Αλ-Τουφάχ), Χαν Γιούνις, Τελ Αλ-Σουλτάν, Ράφα (κύκλος επιχειρήσεων «Πύλες της Κόλασης»).
Οι σιωναζιστές δολοφόνησαν, κατέστρεψαν, καταδίκασαν τον παλαιστινιακό πληθυσμό σε λιμοκτονία, αλλά… άρωμα νίκης δεν μύρισε. Ούτε οι πολιτικοί προβοκάτορες κατάφεραν να στρέψουν κόσμο ενάντια στην Αντίσταση, ούτε οι ληστές και πλιατσικολόγοι κατάφεραν να λεηλατήσουν τις αποθήκες με τη βοήθεια (ο πέλεκυς της Αντίστασης έπεσε βαρύς πάνω τους), ούτε ο λαός έδειξε σημάδια ηττοπάθειας, ενώ η Αντίσταση έδειξε ακμαία και αποτελεσματική.
Επειδή οι Αμερικάνοι έχουν τα δικά τους σχέδια για την περιοχή (που περιλαμβάνουν και συμφωνία με το Ιράν), ο χρόνος του Νετανιάχου και των σιωναζιστών του τελείωσε. Μιλώντας με ποδοσφαιρικούς όρους, έπαιξαν τα «χασομέρια» και αντί να σκοράρουν έφαγαν γκολ. Η συμφωνία των Αμερικάνων με την Ανσαραλά που διοικεί την Υεμένη ήταν οδοδείκτης. Η χτεσινή προκαταρκτική συμφωνία με τη Χαμάς ήταν το επόμενο βήμα.
Τίποτα δε θα είναι εύκολο. Αυτό το ξέρει η Παλαιστινιακή Αντίσταση καλύτερα από τον καθένα. Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί και να τονιστεί είναι πως η Αντίσταση μπορεί και διαπραγματεύεται με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές επειδή παραμένει Αντίσταση και είναι ενωμένη σε μια ατσάλινη ηθικοπολιτική ενότητα με τον ανθεκτικό και ανυποχώρητο αντάρτη παλαιστινιακό λαό.
