Εννιά πρόσφυγες βρέθηκαν σκαρφαλωμένοι στη βραχονησίδα Μανδηλού, στο στενό του Καφηρέα, και περισυνελέγησαν από το Λιμενικό. Στο ιστιοφόρο που επέβαιναν και βυθίστηκε, αφού προηγουμένως εξέπεμψε SOS, ήταν 68. Ενας ακόμη από τους ναυαγούς πρόσφυγες διασώθηκε από παραπλέον φορτηγό πλοίο. Οι υπόλοιποι 58 θεωρούνται αγνοούμενοι, σε μια περιοχή όπου πνέουν άνεμοι 7-8 μποφόρ. Οι εννιά που σώθηκαν δεν φορούσαν σωσίβια. Το ίδιο και οι 59 που αγνοούνται και δε βρέθηκε κανείς τους ακόμη.
Νωρίτερα, φουσκωτό της συμφοράς, στο οποίο επέβαιναν 12 πρόσφυγες, ανατράπηκε στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ τουρκικών ακτών και Σάμου. Διασώθηκαν 4 πρόσφυγες, οι υπόλοιποι 8 αγνοούνται.
Η μεγάλη είδηση για τα ελληνικά ΜΜΕ, την οποία τους σέρβιρε το υπουργείο Εφοπλισμού, δεν ήταν η απώλεια τόσων ζωών μέσα σε λίγες ώρες, αλλά ότι σκάφος του τουρκικού Λιμενικού έκανε «μαγκιές» σε σκάφος του ελληνικού Λιμενικού, εντός ελληνικών χωρικών υδάτων όπως ειπώθηκε. Το τουρκικό σκάφος έπλεε σε τουρκικά χωρικά ύδατα και ειδοποιήθηκε από φορτηγό πλοίο, που είχε δεσμευτεί για να συμμετάσχει στην έρευνα/διάσωση, να παραλάβει τη σορό ενός/μιας από τους πρόσφυγες, που το φορτηγό είχε εντοπίσει. Για ποιο λόγο το ξένο φορτηγό ειδοποίησε το τουρκικό σκάφος; Γιατί βρισκόταν πιο κοντά και θα έφτανε πιο γρήγορα. Ενέσκυψε, όμως, το ελληνικό Λιμενικό και πάνω από έναν πνιγμένο άνθρωπο αναπτύχθηκε ο εθνικιστικός ανταγωνισμός για το ποιος έχει την ευθύνη στη συγκεκριμένη περιοχή! Αντί να ψάξουν από κοινού για τους αγνοούμενους, έλληνες και τούρκοι λιμενόμπατσοι έκαναν επίδειξη εθνικής μαγκιάς!
Βλέποντας τόσες ανθρώπινες ζωές να χάνονται σε απανωτά ναυάγια, είτε στη θάλασσα ανάμεσα στην Τουρκία και τα ελληνικά νησιά, όπου πρόσφυγες προσπαθούν με πλαστικά καρυδότσουφλα να φτάσουν σε ευρωενωσίτικο έδαφος, είτε στα διεθνή χωρικά ύδατα, όπου γερασμένα ιστιοφόρα γεμίζουν με πρόσφυγες με προορισμό την Ιταλία, μένεις άφωνος/η. Εμείς θα περιοριστούμε να επαναλάβουμε αυτά που γράφαμε στις 6 Οκτώβρη, υπό τον τίτλο: Δύο ακόμη εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας:
Στη διάρκεια της ημέρας θ’ ακούσουμε και πάλι τα γνωστά προκλητικά: για τους διακινητές που βάζουν σε τεράστιο κίνδυνο τις ζωές προσφύγων. Και για την τουρκική κυβέρνηση που επιτρέπει στους διακινητές να κάνουν αυτή τη δουλειά. Ξεκίνησε ήδη ο Μηταράκης που απευθύνθηκε στην τουρκική κυβέρνηση, ζητώντας να εμποδίσει την αναχώρηση παράτυπων (sic!) σκαφών λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών.
Κανένας τους δεν θα μιλήσει για την Ευρώπη-φρούριο και για τις συνεχείς επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο από το ελληνικό Λιμενικό και τη Frontex. Είναι αυτό το καθεστώς που αναγκάζει τους πρόσφυγες να παίζουν τη ζωή τους κορόνα-γράμματα. Να στοιβάζονται κατά σαρανταριές σε φουσκωτά της συμφοράς και να προσπαθούν να περάσουν τα στενά ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και τις τουρκικές ακτές με καιρό 7-8 μποφόρ. Να στοιβάζονται κατά κατοσταριές σε παμπάλαια ιστιοφόρα και να προσπαθούν να διαπλεύσουν φουρτουνιασμένες θάλασσες, σε συνθήκες απαγόρευσης της ναυσιπλοΐας λόγω καιρού, με στόχο να φτάσουν στην Ιταλία.
Γιατί βγαίνουν στη θάλασσα με τέτοιο καιρό, με σκάφη κάθε άλλο παρά αξιόπλοα, «άναυτοι» οι ίδιοι και με καπεταναίους της συμφοράς; Γιατί με τέτοιο καιρό υπολογίζουν πως δε θα υπάρχουν περιπολίες του Λιμενικού και της Frontex για να τους γυρίσουν πίσω (push back). Αμα τα καταφέρουν, τα κατάφεραν. Αμα ναυαγήσουν, προσεύχονται στο θεό που πιστεύουν να σωθούν και να μην πνιγούν.
Η πολιτική της Ευρώπης-φρούριο είναι ο ηθικός αυτουργός αυτών των εγκλημάτων. Η βαρβαρότητα των συνοριοφυλάκων αυτής της πολιτικής είναι ο φυσικός αυτουργός. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης καμαρώνει σε κάθε εμφάνισή του στο εξωτερικό ότι κατάφερε και μείωσε τις προσφυγικές ροές στο Αιγαίο και τον Εβρο. Τα πτώματα προσφύγων, ανδρών, γυναικών και παιδιών, που ανασύρονται από τη θάλασσα είναι τα παράσημά του για την πολιτική που εφαρμόζει.
