Eνας ισραηλινός δημοσιογράφος, ο Μορδεχάι Κιντάρ, είχε γράψει σε ανύποπτο χρόνο:
Αν μείνει έστω και ένας Χαμασίτης, με κομμένο το πόδι, κομμένο το χέρι και με δύο δάχτυλα στο άλλο του χέρι, θα σταθεί πάνω από ένα κατεστραμμένο τζαμί και θα σηκώσει τα δάχτυλά του στο σήμα της νίκης.
Το θυμήθηκαν αρκετοί, μετά από την εμφάνιση ενός μαχητής των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ με κομμένο το ένα πόδι, στην παρέλαση της νίκης στο Ντέιρ Αλ-Μπάλαχ το περασμένο Σάββατο. Εμφάνιση που τράβηξε αμέσως όλα τα βλέμματα και συγκέντρωσε τους δημοσιογράφους γύρω από αυτόν τον μαχητή. Κι εμείς το προσέξαμε αμέσως, καθώς παρακολουθούσαμε την απευθείας μετάδοση από το Αλ-Τζαζίρα. Και παραθέσαμε αμέσως τις εικόνες.
Τα σιωνιστικά Μέσα κατακλύστηκαν από δημοσιεύματα λύσσας. Εφτασαν να γράφουν για «πρόκληση της Χαμάς»! Δεν μπορούσαν ν’ αντέξουν την εικόνα ενός ακρωτηριασμένου που επιμένει να είναι μαχητής. Δεν έχουν διαβάσει τον παλαιστίνιο ποιητή: Κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θ’ αντιστέκομαι (Σαμίχ Αλ-Κάσεμ). Ούτε ξέρουν πως ο Κυνέγειρος Ευφορίωνος έγινε θρύλος μετά τη Μάχη του Μαραθώνα στην αρχαιότητα. Και βέβαια, δεν άκουσαν ποτέ για το πώς παρατάχτηκαν ένοπλοι οι ανάπηροι του ΔΣΕ σ’ ένα λιμάνι στην Πολωνία: και με ένα πόδι, πάντα αντάρτης.
Ο μαχητής με το κομμένο πόδι, όμως, γίνεται θρύλος μέσα στον παλαιστινιακό λαό. Και άρχισε ήδη να αποτελεί πηγή έμπνευσης για την τέχνη της Αντίστασης. Παραθέτουμε δύο δείγματα που αλιεύσαμε από τα παλαιστινιακά σόσιαλ μίντια.
«Δεν θα γονατίσουμε» γράφει η λεζάντα.
