«Η πείνα μάς καταβροχθίζει. Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο από τούτες τις μέρες που περνάμε. Υπάρχει μόνο μια εξήγηση για όλ’ αυτά. Το Ισραήλ θέλει να μας εκτοπίσει από το βορρά στο νότο. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Είμαστε ακλόνητοι στην πατρίδα μας, παρά τα τεράστια βάσανα που υποφέρουμε. Εχω να φάω τρεις μέρες. Ορκίζομαι στο θεό, σήμερα έφαγα μόνο κόκκινη πιπεριά και λεμόνι. Ελπίζουμε ότι η ανθρωπότητα θα μας βοηθήσει σ’ αυτό το ζήτημα. Αλλά να εγκαταλείψουμε τη βόρεια Γάζα αποκλείεται, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ό,τι κι αν γίνει. Τα βάσανα είναι τρομερά, η πείνα είναι θανατηφόρα. Αλλά δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε αυτόν τον τόπο».
Στην ήρεμη αποφασιστικότητα αυτού του άνδρα καθρεφτίζεται η σταθερότητα 700.000 Γαζάουϊ που δεν εγκατέλειψαν το βορρά. Η σταθερότητα ενός ολόκληρου λαού που δεν παραδίνεται, παρά τους βομβαρδισμούς, παρά τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες του, παρά την πείνα που είναι το τελευταίο όπλο του σιωναζισμού.
Λίγα καρότα και νερό. Μ’ αυτά θα τραφεί μια ολόκληρη οικογένεια.
Αλλά δεν παραδίνονται. Oσο η Αντίσταση είναι καλά, είμαστε κι εμείς καλά, λέει αυτός ο ηλικιωμένος Παλαιστίνιος, αμέσως μετά το βομβαρδισμό του σπιτιού της οικογένειάς του.
5.500 έγκυοι περιμένουν να γεννήσουν τον επόμενο μήνα στη Γάζα, υπ’ αυτές τις συνθήκες. Χρειάζεται να σχολιάσουμε κάτι;
Προχτές, οι διασώστες έσκαβαν με τα χέρια για ν’ ανασύρουν τραυματίες από τα ερείπια του σπιτιού της οικογένειας Κασκάς, που βομβαρδίστηκε από τους σιωναζιστές, στην περιοχή Αλ-Σάιμα της Μπέιτ Λάχια, στον απώτατο βορρά της Λωρίδας.
Kαι στο κατεστραμμένο Ιατρικό Συγκρότημα Αλ-Σίφα, στην πόλη της Γάζας, οι ήρωες γιατροί και νοσηλευτές επιστρέφουν και προσπαθούν με υπεράνθρωπες προσπάθειες να προσφέρουν ιατρική βοήθεια και θεραπεία στο λαό. Μέχρι και γιορτή για τα παιδιά οργάνωσαν χτες, για να τα βοηθήσουν να ξεφύγουν έστω και λίγο από τη βαρβαρότητα.
