Το δημοσίευμα στο in.gr ήταν απ’ αυτά που γράφονται για να μην περάσουν απαρατήρητα. Τίτλος: «Κάτι (σοβαρό) τρέχει με τον Κωνσταντίνο Φλώρο». Υπότιτλος: «Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει αυτονομηθεί και ασκεί δική του… πολιτική». Υπογραφόταν από τον Ανδρέα Παναγόπουλο, στέλεχος του Συγκροτήματος Μαρινάκη, παλιά καραβάνα της συντηρητικής δημοσιογραφίας και με θητεία σε διευθυντικά πόστα. Το σημειώνουμε για να αποκλειστεί κάθε σκέψη περί «προσωπικής πρωτοβουλίας» ενός συντάκτη. Κανένας συντάκτης στα αστικά Συγκροτήματα δεν παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες, ερήμην των διευθυντών και της ιδιοκτησίας. Αντίθετα, συντάκτες-στελέχη εκτελούν παραγγελίες της ιδιοκτησίας. Και βέβαια, τίποτα δεν δημοσιεύεται χωρίς προηγουμένως να περάσει από έλεγχο.
Το δημοσίευμα παρομοίαζε τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Φλώρο, με τους… χουντικούς! «Η χώρα έχει πικρή εμπειρία…» ήταν οι τελευταίες λέξεις του, αφού προηγουμένως αναρωτήθηκε «αν ο αρχηγός θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη»! Υποστήριζε ότι ο Φλώρος «έχει δημιουργήσει μια ομάδα από δικούς του πιστούς αξιωματικούς, δικά του media και ακολουθεί πιστά τις ανορθόδοξες τακτικές πολέμου στην καθημερινή του πρακτική διοίκησης». Οτι σαμποτάρισε τη συνάντηση Παναγιωτόπουλου-Ακάρ στις Βρυξέλλες, διοργανώνοντας «στη Χίο στρατιωτική φιέστα με τους νεοσύλλεκτους να κραυγάζουν συνθήματα – απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα – απειλή “θα έλθουμε μια νύκτα“» και έτσι «το κλίμα και οι συνεννοήσεις που είχαν γίνει για την έκδοση ακόμη και κοινής δήλωσης των δύο υπουργών χάλασαν». Κατηγορεί τον Φλώρο ότι «μέχρι και ασκήσεις τις νύκτες με φουσκωτά και ΟΥΚάδες σε βραχονησίδες είχε δώσει διαταγή να γίνονται, έως ότου μαθεύτηκε και κόπηκαν μαχαίρι άγνωστο με παρέμβαση ποίου».
«Πόσο εύκολα ένας άλλος τούρκος στρατηγός θα μπορούσε να δώσει διαταγή να τους εγκλωβίσουν αναβιώνοντας τα Ιμια;» αναρωτιέται ο αρθρογράφος του ΔΟΜ. Και συνεχίζει: «Τι θέλει ο κ. Φλώρος; Πόλεμο με την Τουρκία; Εχει φαντασιωθεί τον εαυτό του στρατηλάτη και τη χώρα σε πολεμική σύρραξη; Τον εξυπηρετεί στον προσωπικό του σχεδιασμό η ένταση;»! Για να καταλήξει πως «είναι απλά εθνικά και θεσμικά επικίνδυνο να δρα ο αρχηγός με δική του ατζέντα»!
Είχε και… αλατοπίπερο το δημοσίευμα, με τον Φλώρο να κατηγορείται για «εκρηκτικό χαρακτήρα» που είχε ως αποτέλεσμα «περιστατικό όπου έκανε λαμπόγυαλο το γραφείο του». Και ότι «στην γιορτή των Ενόπλων Δυνάμεων, στις 21 Νοεμβρίου, ο κ. Φλώρος οργάνωσε μια υπερπαραγωγή αυτοπροβολής -κιτς κατ’ ορισμένους- παρουσία του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος έφυγε πολύ νωρίς».
«Iσως ο κ. Φλώρος να έχει πολιτικές φιλοδοξίες και να αναζητά την ευκαιρία να συνεχίσει την καριέρα του στην πολιτική ή να δημιουργήσει μια νέα δομή συγκροτώντας αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων και καταργώντας το ΓΕΕΘΑ» υποστηρίζει ο αρθρογράφος, σημειώνοντας ότι ο Φλώρος θα μείνει ακόμη και αν αλλάξει η κυβέρνηση και στο μεταξύ «θα έχει προωθήσει δικούς του ανθρώπους στις θέσεις κλειδιά και θα ελέγχει τα πάντα», γιατί -εκτός των άλλων- «και με την προηγούμενη κυβέρνηση μια χαρά τα πήγαινε. Από τραγούδια του ΕΑΜ στη ΛΑΕΔ έως και συνοδός του τότε υπουργού Εξωτερικών για την παραλαβή των δύο στρατιωτικών τον Αύγουστο του 2018 που είχαν συλληφθεί στον Εβρο».
Μέχρι και ότι «κάποιες φορές δημιουργεί και προβλήματα με διαρροές που πρέπει να αποφεύγονται για επισκέψεις ξένων παραγόντων».
Δε χρειάζεται να πούμε τι σημαίνει μια τέτοιας έντασης και τέτοιου περιεχομένου επίθεση ενάντια στον μοναδικό στρατηγό τεσσάρων αστέρων που έχει το ελληνικό στράτευμα, τον οποίο μάλιστα μέχρι τώρα στόλιζαν με αηδιαστικά κοσμητικά επίθετα για το πόσο σπουδαίο «κομάντο» είναι, που πηγαίνει στο Μαξίμου με στολή παραλλαγής, έτοιμος να ριχτεί στη μάχη κτλ. κτλ. Θα περίμενε κανείς άμεση αντίδραση από την κυβέρνηση. Αν όχι από τον πρωθυπουργό, τουλάχιστον από τον υπουργό Αμυνας. Δεν ακούστηκε «κιχ». Ούτε ο Φλώρος αντέδρασε, μολονότι έμεινε ακάλυπτος από την κυβέρνηση. Δεν υπερασπίστηκε τον εαυτό του με κάποια δήλωση ή έστω μέσω «κύκλων».
Το δημοσίευμα κατέβηκε σήμερα το πρωί, αφού έκανε τη δουλειά του. Κατέβηκε χωρίς να δοθεί καμιά εξήγηση (τουλάχιστον μέχρι τώρα). Τα συριζαϊκά Μέσα ερμήνευσαν την κατά μέτωπο επίθεση στον Φλώρο ως επιχείρηση αποδόμησής του για να δικαιολογηθεί η παρακολούθησή του από την ΕΥΠ/ΚΥΠ! Αν ήταν έτσι, τότε ο Μητσοτάκης θα έπρεπε να παραδεχτεί ότι ο αρχιστράτηγός του είναι «εθνικά επικίνδυνος» και γι’ αυτό τον βυσμάτωσε. Και τότε ο Μητσοτάκης θα δεχόταν την κατηγορία ότι παίζει με τη φωτιά, αφού αφήνει στη θέση του έναν «εθνικά επικίνδυνο στρατόγκαβλο», αντί να τον ξηλώσει αμέσως, όπως έχει δικαίωμα και υποχρέωση.
Κάποιες «στρατόγκαβλες» ιστοσελίδες έσπευσαν να υπερασπιστούν τον Φλώρο. Προφανώς, είναι τα «δικά του media», που ανέφερε ο αρθρογράφος του Συγκροτήματος Μαρινάκη. Αναφερόμενο στο κατέβασμα του άρθρου, το militaire.gr του Καρβουνόπουλου έγραψε: «Ποιος παρενέβη, τι διαπραγματεύσεις έγιναν, ήταν ή δεν ήταν “κυανόκρανος” η Ντόρα Μπακογιάννη είναι πραγματικά αδιάφορο, ειδικά αυτή την περίοδο που τα ελληνοτουρκικά πάνε από το κακό στο χειρότερο. Οι πολίτες λαμβάνουν το μήνυμα ότι την ίδια ώρα που μας λένε ότι είμαστε πολύ κοντά ακόμη και σε σύγκρουση με την Τουρκία, στον Χολαργό γίνονται “βυζαντομαχίες” και …πόλεμος “πολιτικών-στρατιωτικών”!!!». Την υπεράσπιση του Φλώρου ανέλαβε και το Συγκρότημα Φιλιππάκη («Κάτω τα χέρια από τις ένοπλες δυνάμεις» είναι το πρωτοσέλιδο της σημερινής «δημοκρατίας», που συνοδεύεται από γιγαντοφωτογραφία του Φλώρου με πλάκα τα γαλόνια), καθώς και το κόμμα του Βελόπουλου.
Προφανώς κάτι τρέχει μεταξύ κυβέρνησης Μητσοτάκη και Φλώρου. Εχει να κάνει με τα εξοπλιστικά (είναι πολλά τα λεφτά Αρη…); Εχει να κάνει με τα ελληνοτουρκικά; Εχει να κάνει και με τα δύο και κάποια θέματα ακόμη; Δε θα παραστήσουμε τον Χορταρέα της πολιτικής, υπάρχει ο Χαϊκάλης γι’ αυτό. Είναι, όμως, πρωτοφανές να εξαπολύεται τέτοιας έντασης και περιεχομένου επίθεση από ένα φιλοκυβερνητικό Συγκρότημα ΜΜΕ, ιδιοκτησίας ενός ισχυρού εφοπλιστή, ενάντια στον επιλεγμένο από την παρούσα κυβέρνηση αρχιστράτηγο και η κυβέρνηση να μην κάνει έστω μια τυπική δήλωση εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του αρχιστράτηγου, αλλά να αρκείται στην απόσυρση του άρθρου μια μέρα σχεδόν μετά την ανάρτησή του.
Προς το παρόν περιοριζόμαστε να σημειώσουμε πως έχουμε μια ακόμη απόδειξη για το ότι ο Μητσοτάκης βρίσκεται σε απελπισία. Ο κύκλος του κλείνει, το αισθάνεται, το βλέπει, γι’ αυτό και δεν μπορεί να ελέγξει ούτε τόσο σοβαρά για τη θεσμική λειτουργία της αστικής δημοκρατίας θέματα.
ΥΓ. Θα έχει πλάκα οι συριζαίοι να έχουν ρίξει τα δίχτυα τους κατά Φλώρο μεριά και να δούμε τον ακραίο εθνικιστή και «τουρκοφάγο» καραβανά να κοσμεί τη… «δεύτερη φορά Αριστερά».
