πού είσαι, της ανατροπής γενιά;
Τι ζούμε! Τι ζούμε! Είναι φορές που δεν ξέρεις κατά πού να πρωτοκοιτάξεις και για τι να πρωτογράψεις! Κι έπειτα δεν θέλεις να κοιτάξεις και να γράψεις τίποτε…
«Φίλοι μου, θυμηθείτε: ο Αδόλφος Χίτλερ δεν έπεσε απ’ το διάστημα. Ούτε ήταν ένας και μόνος. Hταν το διαμόρφωμα δεκάδων χιλιάδων αφανών χιτλερίσκων στη Γερμανία και την Αυστρία. Και όχι μόνο εκεί. Χιτλερίσκων διάσπαρτων σε μεγάλες και μικρές πόλεις, σε χώρους εργασίας, σε γειτονιές, σε συντροφιές, σε οικογένειες (…) Ο ναζισμός δεν άρχισε με τον Χίτλερ, γι’ αυτό και δεν τον πήρε μαζί του, δεν εμφανίστηκε μόνο στη Γερμανία, γι’ αυτό και δεν επανεμφανίζεται μόνο εκεί. Αλλά παντού όπου ουσιαστικά κοινωνικά προβλήματα τον τρέφουν. Και ο κίνδυνος τώρα δεν είναι η εμφάνιση ενός νέου Χίτλερ και η σπορά ενός άλλου μεγάλου πολέμου. Ο κίνδυνος είναι η αδιαφορία για τα αίτια που αναγεννούν τον ναζισμό και εν συνεχεία η απάθεια και η ανοχή για ένα φαινόμενο που μπορεί να εξελιχθεί σε μαζική διανοητική μόλυνση. Οι μεγάλοι πόλεμοι δεν αρχίζουν στα πεδία των μαχών ούτε οι ολέθριες πολιτικές ιδεολογίες ξεκινούν από μαζικές συγκεντρώσεις. Αρχίζουν ανύποπτα στους χώρους της καθημερινής μας ζωής, ξεκινούν ακόμη και μέσα απ’ το ίδιο μας το σπίτι. Εκεί φωλιάζουν όλα» (Ιάκωβος Καμπανέλλης).
Στην Ελλάδα είμαστε, δεν μπορεί, κάτι θα βρισκόταν… Να η εύγλωττη και σύντομη ανακοίνωση του Πανελλήνιου Σωματείου Καταστημάτων, Καταναλωτών, Εστίασης και Διασκέδασης ως απάντηση στην αντικαπνιστική εκστρατεία των ημερών: «Η διοίκηση του ΠΑΣΚΕΔΙ είναι σε θέση να αναφέρει ότι οι πρώτες Λέσχες Καπνιστών στην Ελλάδα έχουν παραδοθεί σε καταστήματα εστίασης σε Αθήνα, Κόρινθο και Λαμία. Η μόνη, νόμιμη και πρωτοποριακή λύση για κάθε κατάστημα εστίασης που θέλει να προλάβει τις οδυνηρές συνέπειες της καθολικής εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου είναι γεγονός για όσους επιχειρηματίες αποφάσισαν να μην δεχθούν αδιαμαρτύρητα μια τέτοια άδικη σε βάρος τους απόφαση. Φτιάξε τη ΛΕΣΧΗ σου. Αναμένονται σε επόμενη ανακοίνωση τα ονόματα των καταστημάτων από τους ίδιους τους νέους ιδιοκτήτες».
Ως ένα από τα δύο ή τρία θερμότερα έτη που έχουν καταγραφεί από το 1850 περνάει στην ιστορία το 2019, κλείνοντας -σύμφωνα με τον ΟΗΕ- «μια δεκαετία εξαιρετικής ζέστης, υποχώρησης των πάγων και ανόδου-ρεκόρ της στάθμης των θαλασσών σε παγκόσμια κλίμακα, εξαιτίας των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και παράγονται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες». Πώς, ποιος, γιατί και άλλα εύλογα ερωτήματα, μένουν και αυτή τη φορά αναπάντητα.
Παραθέτουμε την ενδιαφέρουσα άποψη ξανθιώτη νομικού για την κατάσταση στα πανεπιστήμια, έτσι όπως τη δημοσιοποίησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης: «Δεν έχουν λεφτά τα πανεπιστήμια. Βασικά τους πρυτάνεις και τους υπολοίπους δεν τους ενδιαφέρει καν να πάρουν περισσότερα χρήματα από την πολιτεία μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, γιατί αυτά έρχονται συνήθως μαζί με περισσότερους ελέγχους, αλλά και γιατί δεν αντέχουν άλλο τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Αυτό που θέλουν και ζητάνε διαρκώς από όλες τις πολιτικές ηγεσίες, είναι η μείωση ή εξάλειψη των ελέγχων σχετικά με τα ερευνητικά προγράμματα, με το πρόσχημα της γραφειοκρατίας. Η μείωση των ελέγχων όμως, στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τους καθηγητές ώστε να μπορούν να παίρνουν περισσότερα χρήματα άμεσα (π.χ. μέσω αμοιβών για διδασκαλία σε μεταπτυχιακά προγράμματα -δυνατότητα που είχε περιοριστεί με τον νόμο 4485/2017- άρσης μισθολογικών πλαφόν κ.ο.κ.) ή έμμεσα μέσω μετακινήσεων, προμήθειας αναλωσίμων και εξυπηρετήσεων κάθε είδους. Αυτή η απαίτηση βολεύει φυσικά και την πολιτεία που θέλει να απαλλαγεί από το δημοσιονομικό βάρος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, να εξυπηρετήσει καθηγητές και εταιρείες που επίσης στοχεύουν στην κρατικά επιχορηγούμενη έρευνα ή και στην φτηνή εργασία. Αμφότεροι όμως δεν μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για τις πραγματικές τους βλέψεις, καθώς η μεν πολιτεία δεν είναι δυνατόν να ταυτιστεί με ιδιωτικά συμφέροντα, η δε πρυτανεία οφείλει το κύρος της και τη νομιμοποίηση των απαιτήσεών της στον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Ετσι, επιτίθενται στο άσυλο, προβάλλουν το ιδεολόγημα της αριστείας, δυσφημούν τους τελειόφοιτους φοιτητές ως αιώνιους, γιατί ο στόχος είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο και οι μόνοι που το υπερασπίζονται αποτελεσματικά είναι οι φοιτητές».
Κοκκινοσκουφίτσα
