Κυπριακό: μία από τα ίδια

O κύβος ερρίφθη. Στις 25 Νοέμβρη θα συναντηθούν στο Βερολίνο ο Αναστασιάδης με τον Ακιντζί, παρόντος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες, προκειμένου να συζητήσουν τη συνομολόγηση Ορων Αναφοράς (Terms of Reference) για την επανέναρξη των συνομιλιών για την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό. Αν υπάρξει πρόοδος στις συνομιλίες των ηγετών των δύο κοινοτήτων, το σχέδιο Γκουτέρες προβλέπει να συγκληθεί τον Δεκέμβρη και πενταμερής, με τη συμμετοχή και των εγγυητριών δυνάμεων (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία).
 
Αναστασιάδης και Μητσοτάκης έκαναν μια ακόμα συνάντηση-πολιτικό σόου στην Αθήνα, για να δουν οι λαοί σε Ελλάδα και Κύπρο ότι βρίσκονται σε «κοινή εθνική γραμμή». «Είναι βασικό στις 25 Νοεμβρίου να ξεκινήσει η τριμερής συζήτηση χωρίς παρεμβάσεις της Αγκυρας προς τον τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Ακιντζί», δήλωσε ο Πέτσας. Και κατέληξε: «Περιμένουμε να δούμε εμπράκτως, λοιπόν, ότι θα προχωρήσει αυτή η συζήτηση».
 
Ξαφνικά, σε Αθήνα και Λευκωσία αγάπησαν τον Ακιντζί! Τον αντιμετωπίζουν ως Κύπριο, εν αντιθέσει με τον πρωθυπουργό του και τον υπουργό του των Εξωτερικών, που παίρνουν γραμμή κατευθείαν από την Αγκυρα. Αφορμή πήραν από τη δήλωση του πρωθυπουργού Ερσίν Τατάρ, ότι δε θεωρεί σωστή τη συμμετοχή του Ακιντζί στην τριμερή του Βερολίνου.
 
Το ότι οι ρόλοι μοιράζονται, ότι ο Ακιντζί πρέπει να φαίνεται νομοταγής έναντι του ΟΗΕ και την ίδια στιγμή να θωρακίζει την αρνητική του στάση στις διαπραγματεύσεις, επικαλούμενος τις αντιρρήσεις κορυφαίων πολιτικών στελεχών της τουρκοκυπριακής κοινότητας, δεν τους περνάει από το μυαλό; Οχι μόνο τους περνάει, αλλά το ξέρουν πολύ καλά. Παίζουν, όμως, αυτό το παιχνίδι, των «καλών» και των «κακών», προκειμένου να παραμυθιάζουν τον ελληνοκυπριακό λαό και να δικαιολογούν τη δική τους στάση.
 
Ετσι όπως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή, με τα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου ακόμα ανοιχτά και με την Τουρκία να διεκδικεί αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία, λύση στον ορίζοντα δε διαφαίνεται. Η τουρκική-τουρκοκυπριακή πλευρά θα βάλει στο τραπέζι το ζήτημα της συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων και δε θα κουνήσει ρούπι απ’ αυτό. Μέχρι να κάνει την κωλοτούμπα ο Αναστασιάδης θα πρέπει να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα. Οπότε στο Βερολίνο μάλλον θα παιχτεί το γνωστό blame game (ποιος θα φορτώσει στον άλλο την ευθύνη της «αδιαλλαξίας»). Εκτός αν ο Γκουτέρες έχει εντολή να πιάσει τα πράγματα, οπότε πρέπει να θεωρούμε βέβαιο ότι τη μεγάλη πίεση θα τη δεχτεί ο Αναστασιάδης.