Τι θα γινόταν αν ένα δημοσίευμα ξένου Μέσου αναφερόταν στην καταπίεση των Κούρδων της Τουρκίας ή παλαιότερα της Συρίας και του Ιράκ ή στην κατάσταση της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας; Θα είχαμε εκδηλώσεις συμπάθειας για το δημοσιογράφο που τολμά να λέει αλήθειες. Ομως, το δημοσίευμα του βρετανικού BBC με τίτλο «Η αόρατη μειονότητα της Ελλάδας – Οι Μακεδονοσλάβοι» παρουσιάστηκε ως «πρόκληση» και ξεσήκωσε κύματα εθνικής αγανάκτησης. Ο λόγος; Είπε κάποιες αλήθειες που οι ελληναράδες θέλουν να αποφύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι. Για μια ακόμα φορά ξεβρακώθηκε η εθνικοφροσύνη σε όλες της τις εκφάνσεις. Από την Ακροδεξιά, τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ μέχρι τον Περισσό και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ βρήκαν την ευκαιρία που περίμεναν για να δικαιωθούν. Κάποιος, κάποια στιγμή, κάτι θα έλεγε ή θα έγραφε, οπότε αυτοί ήταν έτοιμοι για να ανακοινώσουν τη δικαίωσή τους. «Εμείς τα λέγαμε, με τις Πρέσπες ανοίξατε το δρόμο για να εγερθούν αλυτρωτικά ζητήματα, ζητήματα ύπαρξης μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα», ήταν το «ρεζουμέ» των αντιδράσεών τους. «Καλούμε τον κ. Τσίπρα να πράξει σήμερα κιόλας το αυτονόητο: να ξεκαθαρίσει άμεσα, κατηγορηματικά και προς όλες τις κατευθύνσεις ότι ζήτημα “εθνικής μακεδονικής μειονότητας” δεν υφίσταται στην Ελλάδα», διασάλπισε το Γραφείο Τύπου της ΝΔ.
Το Μαξίμου, στη δική του ανακοίνωση, αντιγύρισε τις κατηγορίες («ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ αποφάσισαν για ακόμη μία φορά να γίνουν ακραίοι προπαγανδιστές απαράδεκτων και ανυπόστατων ισχυρισμών, επιβεβαιώνοντας ότι δεν είναι μόνο ανίδεοι, αλλά και εθνικά επικίνδυνοι»), αλλά δεν παρέλειψε να κάνει αυτό που ζητούσε η ΝΔ. Κατηγόρησε το BBC ότι «επιχειρεί να εγείρει ανύπαρκτα θέματα», ενώ έβαλε το υπουργείο Εξωτερικών να εκδώσει ανακοίνωση και τον έλληνα πρέσβη στο Λονδίνο να στείλει επιστολή με… ιστορικές εξηγήσεις στο BBC. Ο Τσίπρας δημαγωγούσε και σπεκουλάριζε στη Βουλή με το μακεδονικό αλφαβητάρι των πολιτικών προσφύγων της Τασκένδης, με τις θέσεις του ΚΚΕ και του ΔΣΕ και με τη Μίρκα Γκίνοβα, μόνο και μόνο για να χτυπήσει τον Περισσό και την αισχρή εθνικιστική του θέση. Επί της ουσίας, δηλαδή επί του μεγαλοελλαδίτικου εθνικισμού που αρνείται την ύπαρξη σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ δε διαφωνεί σε τίποτα με τα άλλα αστικά κόμματα.
Φυσικά, ούτε ο Περισσός έχασε την ευκαιρία να ξεσπαθώσει, διακηρύσσοντας μέσω του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του: «Το δημοσίευμα του BBC εκθέτει τόσο την κυβέρνηση, όσο και τη ΝΔ, αλλά και όσους αναγορεύουν τους ιμπεριαλιστές, τις επιδιώξεις των οποίων απηχούν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, όπως το BBC, σε προστάτη της ειρήνης και της σταθερότητας. Στην πραγματικότητα, όμως, συντηρούν με κάθε τρόπο και με την προσφιλή τους μέθοδο της έγερσης μειονοτικών ζητημάτων, τη λογική του “διαίρει και βασίλευε“ για να υπηρετούν τους δικούς τους σχεδιασμούς σε βάρος των λαών».
Για την ταμπακέρα ούτε λόγος φυσικά! Αν οι ιμπεριαλιστές εγείρουν μειονοτικά ζητήματα για τους δικούς τους λόγους (γενικά και αόριστα, γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση δε φαίνεται κάτι τέτοιο), οι διεθνιστές πώς πρέπει να σταθούν απέναντι στα υπαρκτά ζητήματα εθνικής καταπίεσης υπαρκτών μειονοτήτων; Συντασσόμενοι με τον εθνικισμό του κυρίαρχου έθνους, δηλαδή της αστικής τάξης της χώρας τους, στο όνομα του… αντιιμπεριαλισμού;
Η κλοπή των περιουσιών των Σλαβομακεδόνων, ένα κρατικό έγκλημα
Ο δημοσιογράφος του BBC φιλοξένησε την ιστορία ενός 92χρονου συνταξιούχου δικηγόρου, του κ. Φωκά, ο οποίος δηλώνει τόσο έλληνας πατριώτης όσο και Μακεδόνας. Αναφέρει ότι η μητρική του γλώσσα είναι τα μακεδονικά, «μία σλαβική γλώσσα που σχετίζεται με τα βουλγάρικα αλλά μιλιέται σ΄αυτή την περιοχή των Βαλκανίων για αιώνες». Μέσω της διήγησης του κ. Φωκά, παρουσιάστηκε συμπυκνωμένη η ιστορική πορεία των Σλαβομακεδόνων που μετά τους βαλκανικούς πολέμους βρέθηκαν χωρισμένοι σε τρία κράτη: Ελλάδα, Βουλγαρία και Σερβία. Η ύπαρξη αυτής της εθνότητας, όπως γράφουμε αναλυτικά στην μπροσούρα «Η αλήθεια για τους Σλαβομακεδόνες – Ο ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΣ ΑΝΕΛΕΗΤΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ», που εκδόθηκε πρόσφατα για δεύτερη φορά, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί γιατί έγινε αποδεκτή ακόμα και από δεξιούς ακαδημαϊκούς, όπως ο Διονύσιος Ζακυθηνός στη μελέτη του «Οι Σλάβοι εν Ελλάδι – Συμβολαί εις την Ιστορίαν του Μεσαιωνικού Ελληνισμού» το 1945, αλλά και από τον ίδιο τον αστικό Τύπο εκείνης της περιόδου, που έβριθε από μίσος για τους Σλαβομακεδόνες!
Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός της απαγόρευσης της μακεδονικης γλώσσας, που αναφέρθηκε στην εκπομπή του BBC; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός του άγριου διωγμού τους από τη δικτατορία του Μεταξά, αλλά και το μετεμφυλιακό μοναρχοφασιστικό κράτος που επικράτησε μετά από την ήττα του δεύτερου αντάρτικου στην Ελλάδα; Πλούσια είναι τα στοιχεία για τις διώξεις τους.
Αποκορύφωμα του διωγμού τους από το ελληνικό κράτος αποτέλεσε το νομοθετικό διάταγμα 2536 του 1953 με τίτλο: «Περί επανεποικισμού των παραμεθορίων περιοχών και ενισχύσεως του πληθυσμού αυτών», που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 225Α στις 27.8.1953. Με το διάταγμα αυτό οι περιουσίες των Σλαβομακεδόνων θεωρήθηκαν «εγκαταλελειμμένες» (βάσει του άρθρου 6), για να περάσουν στη συνέχεια σε «εθνικόφρονες», σε απόστρατους χωροφύλακες και καραβανάδες (βάσει του άρθρου 16, με το οποίο κυρώθηκε η πράξη 1218/29.10.1952). Θεωρήθηκαν «εγκαταλελειμμένες», γιατί οι ιδιοκτήτες τους είχαν φύγει «λαθραία» από την Ελλάδα (όπως αναγκάστηκαν να κάνουν χιλιάδες Σλαβομακεδόνες μετά από την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού το ‘49), ακόμα κι αν τις περιουσίες τους τις διαχειρίζονταν εκπρόσωποί τους στην Ελλάδα ή τις είχαν μισθωμένες σε άλλους! Ετσι, στο στόχαστρο του νόμου δε βρέθηκαν μόνο οι πολιτικοί πρόσφυγες, αλλά και οι οικογένειές τους, που έτυχε να παραμείνουν στην Ελλάδα.
Ομως, κι αυτοί που δεν έφυγαν από την Ελλάδα αλλά μόνο από το χωριό τους για πάνω από δυο χρόνια έχασαν τις περιουσίες τους, που θεωρήθηκαν κι αυτές «εγκαταλελειμμένες» βάσει του άρθρου 8 του ίδιου νόμου! Η «αποκατάσταση» των πολιτικών προσφύγων με το νόμο 1540/85 του ΠΑΣΟΚ δε δικαίωσε τους Σλαβομακεδόνες, καθώς αφορούσε μόνο τους «Ελληνες το γένος». Ξέρετε πότε καταργήθηκε το άρθρο 8 του νομοθετικού διατάγματος 2536/53; Μισό αιώνα μετά, με το άρθρο 35 του νόμου 3147 του 2003! Τότε ήταν πλέον αργά, αφού οι απαλλοτριώσεις είχαν ήδη γίνει και φυσικά οι Σλαβομακεδόνες ιδιοκτήτες των «εγκαταλελειμμένων» περιουσιών δεν υπήρχε περίπτωση να τις διεκδικήσουν 50 χρόνια μετά!
