Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ στο προηγούμενο φύλλο της «Κόντρας», με τίτλο «Εμμεση νομιμοποίηση των “εληνοποιήσεων“ γάλακτος», που συνοδευόταν από την τελική μορφή της ΚΥΑ για τους (υποτιθέμενους) ελέγχους στην εισαγωγή και τη διακίνηση γάλακτος, προκάλεσε πανικό στο συριζαίικο δίδυμο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (Αραχωβίτης-Τελιγιορίδου). O πανικός μετατράπηκε σε υστερία όταν είδαν την είδηση να δημοσιεύεται στις 19 Φλεβάρη και στην ιστοσελίδα Agronews με τίτλο «Νόμιμοι οι “ενδιάμεσοι“ που σβήνουν τα ίχνη του γάλακτος» (η ιστοσελίδα δημοσίευσε και την ΚΥΑ, με αναφορά στην «Κόντρα» που την είχε αποκαλύψει).
Ο πανικός του διδύμου αποτυπώθηκε σε Δελτίο Τύπου της 20ής Φλεβάρη με τίτλο «Διευκρινίσεις για την ΚΥΑ γάλακτος» (θα το δημοσιεύσουμε στην ιστοσελίδα μας). Αν κάποιος τους αγαπούσε (όχι εμείς, φυσικά), θα τους έλεγε «μη μιλάτε, γιατί όσο μιλάτε τόσο επιβαρύνετε τη θέση σας).
Το πρώτο που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι το δίδυμο του ΥΠΑΑΤ επιβεβαίωσε ότι η ΚΥΑ που αποκαλύψαμε είναι αυτή που έχουν υπογράψει. Επρεπε, όμως, να βρουν και κάτι για να μας αντικρούσουν. Οι συνεργάτες και σύμβουλοί τους έστυψαν το μυαλό τους και ανακάλυψαν (εκ των υστέρων, όμως), ότι υπάρχει ο Κανονισμός 625/2017 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ομως, η συντριπτική πλειοψηφία των άρθρων αυτού του Κανονισμού θα αρχίσει να ισχύει από τις 14 Δεκέμβρη του 2019! Αλλωστε, στα «έχοντας υπόψη» της ΚΥΑ (δηλαδή στην παράθεση των εγγράφων στα οποία στηρίζονται οι διατάξεις της ΚΥΑ) δεν κάνουν καμιά αναφορά στον Κανονισμό 625/2017. Τον επικαλέστηκαν εκ των υστέρων, στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να βρουν κάτι για να δικαιολογήσουν το έγκλημα που θα συντελεστεί με την εφαρμογή αυτής της ΚΥΑ.
Στην ανάλυσή μας (https://www.eksegersi.gr/issue/995/Αγροτικά/32378.Εμμεση-νομιμοποίηση-των-«ελληνοποιήσεων»-γάλακτος), απ’ αφορμή τη διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 5 της ΚΥΑ, η οποία προβλέπει την ύπαρξη δημόσιων υπηρεσιών με αρμοδιότητα να ελέγχουν στα σύνορα την εισαγωγή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων από τα κράτη μέλη της ΕΕ γράφαμε:
«Ας δούμε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Αρμόδιες υπηρεσίες για την παρακολούθηση της διακίνησης των προϊόντων που προέρχονται από την ΕΕ στα σημεία εισόδου στη χώρα δεν υπάρχουν, γιατί δεν προβλέπονται –σκόπιμα- από την κοινοτική νομοθεσία έλεγχοι στα σημεία εισόδου σε ό,τι αφορά το ενδοενωσιακό εμπόριο».
Για να ενισχύσουμε το συλλογισμό μας αναφερθήκαμε και σε διατάξεις του ΠΔ 420/1993». Στην παιδαριώδη κριτική τους, λοιπόν, Αραχωβίτης και Τελιγιορίδου ξεκινούν από αυτή την αναφορά μας και επισημαίνουν ότι στο πλαίσιο της εφαρμογής του ΚΑΝ (ΕΕ) 2017/625 (15 Μαρτίου 2017) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, από τις 14/12/2019, παύει να ισχύει το ΠΔ 420/1993 και ότι το ΥΠΑΑΤ προχωρά άμεσα στις επιμέρους ενέργειες, όπως είναι ο ορισμός των αρμοδίων αρχών ελέγχου στο πλαίσιο του Καν. 625/2017.
Εμείς αναφέραμε ότι από την κοινοτική νομοθεσία δεν προβλέπονται σκόπιμα έλεγχοι στα σύνορα, όσον αφορά το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Δε βάλαμε τυχαία τη λέξη σκόπιμα. Ομως η «παιδική χαρά» δεν το κατάλαβε και γι’ αυτό ισχυρίστηκε ότι το ΠΔ 420/1993 θα παύσει να ισχύει από τις 14 Δεκέμβρη του 2019(!) και αναφέρθηκε στον Κανονισμό 625/2017, ισχυριζόμενη ότι σ’ αυτόν προβλέπεται δήθεν ο έλεγχος στα σύνορα του εισαγόμενου γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων!
Η απαγόρευση των ελέγχων στο ενδοενωσιακό εμπόριο στα σύνορα των κρατών-μελών υπαγορεύεται από την επιδίωξη της ΕΕ, μέσω των θεσμικών οργάνων της, να διευρύνει την εσωτερική αγορά της και όχι να την περιορίσει βάζοντας εμπόδια και επιτρέποντας συνοριακούς ελέγχους στο ενδοενωσιακό εμπόριο. Ελεγχοι στα σύνορα των κρατών-μελών επιτρέπονται μόνο για τις εισαγωγές από τρίτες χώρες.
Πάγια αρχή της ΕΕ είναι, σε όλους τους Κανονισμούς και Οδηγίες που αφορούν τους ελέγχους εισαγόμενων προϊόντων να μην προβλέπονται έλεγχοι στα σύνορα για το ενδοκοινοτικό εμπόριο, για το λόγο που προαναφέραμε. Το ΠΔ 420/1993 είχε ενσωματώσει στο εθνικό δίκαιο μια σειρά Οδηγιών. Με το πέρασμα του χρόνου εκδόθηκε μια σειρά Οδηγιών και Κανονισμών και έτσι προέκυψε η ανάγκη να εκδοθεί ο Κανονισμός 625/2017.
Και αυτός ο Κανονισμός δεν προβλέπει έλεγχο στο ενδοκοινοτικό εμπόριο στα σύνορα των κρατών-μελών, σύμφωνα με την πάγια αρχή της ΕΕ. Ετσι, η λήξη της ισχύος του ΠΔ 420/1993 είναι άνευ ουσίας. Από την πλευρά μας δε βασιστήκαμε μόνο στην πάγια αρχή της ΕΕ. Πήγαμε και στον Κανονισμό, τον ψάξαμε προσεκτικά (και όχι διαγώνια) σπαταλώντας αρκετές ώρες και διαπιστώσαμε ότι δεν προβλέπεται έλεγχος στο ενδοκοινοτικό εμπόριο στα σύνορα των κρατών μελών. Γι’ αυτό και τα Τσιπράκια δεν επικαλούνται διάταξη του Κανονισμού 625 για να στηρίξουν το μύθευμά τους, ότι δήθεν επιτρέπεται ο έλεγχος του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από κράτη-μέλη της ΕΕ στα σύνορα των κρατών-μελών.
Πρώτη φορά στα χρονικά, υπουργοί επικαλούνται στις ΚΥΑ ή στις Αποφάσεις τους Κανονισμούς που θα αρχίσουν να ισχύουν μετά από ένα χρόνο περίπου. Και βέβαια, είναι άλλο πράγμα μια ΚΥΑ και άλλο μια υπουργική ή κυβερνητική διακήρυξη ή δήλωση, και μάλιστα ψευδής. Το συριζαίικο δίδυμο κατέκτησε και αυτή την πρωτιά, στην προσπάθειά του να κατευνάσει την αγανάκτηση των κτηνοτρόφων από τη μαζική ελληνοποίηση εισαγόμενου γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων, που γίνεται χρόνια τώρα με τη σιωπηρή συγκατάθεση όλων των κυβερνήσεων.
Πέραν όσων αναφέραμε, αντικρούοντας τον ψευδή ισχυρισμό των Αραχωβίτη-Τελιγιορίδου, ότι με την ΚΥΑ τους θα ελέγχονται οι εισαγωγές γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων από τα κράτη-μέλη της ΕΕ, πρέπει να θυμίσουμε αυτό που αποτέλεσε το κύριο στοιχείο του δημοσιεύματός μας. Οτι δηλαδή, με την παράγραφο 1ββ του άρθρου 3 της ΚΥΑ, η «παιδική χαρά» των συριζαίων νομιμοποιεί έμμεσα -κόντρα στον Κανονισμό Τροφίμων και Ποτών- την παραγωγή όλων των γαλακτοκομικών προϊόντων (εννοείται και φέτας ΠΟΠ και παστεριωμένου γάλακτος) με εισαγόμενο γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, όχι μόνο από την ΕΕ, αλλά και από τρίτες χώρες!
Στην ανεκδιήγητη απάντησή του, το δίδυμο του ΥΠΑΑΤ βαφτίζει αυτή τη νομιμοποίηση όπως οι καλόγεροι βάφτιζαν το κρέας ψάρι: «προσδιορίζεται η πορεία και η προέλευση του χρησιμοποιούμενου γάλακτος».
Αραχωβίτης και Τελιγιορίδου επικαλούνται ακόμα την παράγραφο 7 του άρθρου 9 του Κανονισμού 625/2017, που δυνητικά προβλέπει ότι οι διενεργούντες τους ελέγχους μπορούν να ζητούν από τους υπευθύνους των εταιριών να αναφέρουν την «άφιξη τέτοιων ζώων ή αγαθών». Λέμε δυνητικά, γιατί τονίζεται ότι αυτό μπορεί να γίνει «στο βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίο». Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Αυτή η δυνατότητα προβλεπόταν και στο ΠΔ 420/1993 (και όχι μόνο). Ομως δεν συνέβη ποτέ, όπως αποκαλύψαμε στο άρθρο μας την περασμένη βδομάδα.
Τέλος, σε ό,τι αφορά τους ελέγχους επισημαίνουμε ότι:
♦ Πρώτον, οι έλεγχοι αυτοί είναι υποτυπώδεις. Και στις περιπτώσεις που οι επικεφαλής των ελεγκτικών μηχανισμών φιλοτιμούνται -για διάφορους λόγους- να εισηγηθούν σοβαρά πρόστιμα, όπως για παράδειγμα την αφαίρεση άδειας για την παραγωγή φέτας ΠΟΠ, επειδή οι έχοντες την άδεια παράγουν φέτα νοθευμένη (είτε με εισαγόμενο γάλα, νωπό ή συμπυκνωμένο, είτε με αγελαδινό και όχι πρόβειο), οι εισηγήσεις τους δε γίνονται δεκτές (έχουμε κάνει σχετικές αποκαλύψεις για πρόσφατα περιστατικά).
♦ Δεύτερον, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΕΕ, το ελεγκτικό σύστημα είναι δομημένο πάνω στον λεγόμενο «αυτοέλεγχο» των ίδιων των καπιταλιστών, οι οποίοι θεωρούνται φερέγγυοι. Γι’ αυτό και ο έλεγχος είναι δειγματοληπτικός και όχι καθολικός.
♦ Τρίτον, εκείνο που κυριαρχεί στην καπιταλιστική παραγωγή δεν είναι ο ουσιαστικός έλεγχος για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αλλά η αποκόμιση του ανώτατου καπιταλιστικού κέρδους.
