Μπορεί ο Τάσος Θεοφίλου να κέρδισε την ελευθερία του, μετά από έναν εφιάλτη που κράτησε σχεδόν πέντε χρόνια, μπορεί η αθώωσή του και η αποφυλάκισή του να γέμισαν χαρά τον ίδιο, τους δικούς του ανθρώπους, τους συντρόφους του και το κίνημα αλληλεγγύης που αγωνίστηκε στο πλευρό του, όμως σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορείς να πεις «τέλος καλό, όλα καλά».
Ο Θεοφίλου δεν ήταν ο πρώτος που οι διωκτικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους τον τύλιξαν σε μια κόλλα χαρτί και τον έστειλαν επί τόσα χρόνια στη φυλακή και σίγουρα δε θα είναι ο τελευταίος. Ομως, το προκλητικό «στήσιμο» της υπόθεσής του μας επιβάλλει να δώσουμε συνέχεια, στρεφόμενοι ενάντια στους σκευωρούς.
Δεν πρόκειται, φυσικά, να φέρουμε την «κάθαρση» στους βρομερούς διωκτικούς μηχανισμούς. Μπορούμε, όμως, να ενισχύσουμε τους αμυντικούς μηχανισμούς του κινήματος, ώστε ο αγώνας για την υπεράσπιση του επόμενου «Θεοφίλου» να δοθεί από καλύτερες θέσεις.
Μετέωρος βηματισμός
Με την απόφασή τους να αθωώσουν τον Τάσο Θεοφίλου οι τρεις δικαστίνες της πλειοψηφίας του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών έκαναν το πρώτο βήμα. Το δεύτερο βήμα που όφειλαν να κάνουν με την απόφασή τους θα ήταν να στείλουν όλη τη δικογραφία στην Εισαγγελία Εφετών για συνέχιση της δικαστικής διερεύνησης για τη ληστεία στην Alpha Bank στην Πάρο και τη θανάτωση του άτυχου ταξιτζή Δ. Μίχα. Δεν τόλμησαν να κάνουν αυτό το τολμηρό βήμα, γιατί προφανώς θα «ακουμπούσε» τη ΔΑΕΕΒ (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας), δηλαδή την περιβόητη Αντιτρομοκρατική, και τον αξιωματικό της Ε. Χαρδαλιά, οργανωτή και σχεδιαστή των διώξεων κατά της οργάνωσης ανταρτών πόλης ΣΠΦ και άλλων αναρχικών αγωνιστών.
Δεν αναγορεύσαμε εμείς τον Χαρδαλιά σε οργανωτή και σχεδιαστή των διώξεων της ΣΠΦ, κινούμενοι από ιδεολογική αντιπαλότητα. Μόνος του αποκαλύφθηκε ως τέτοιος με τις υπερφίαλες δηλώσεις του. Για παράδειγμα, στις 22 Μάρτη του 2013, κατά την εξέτασή του στην 35η συνεδρίαση της 3ης δίκης της ΣΠΦ, ρωτήθηκε από τη συνήγορο του Αλ. Μητρούσια, Αννυ Παπαρρούσου, πώς θυμάται τα γεγονότα, όταν -όπως ο ίδιος λέει-πληροφοριακά σημειώματα δεν κράταγε, τις προσωπικές σημειώσεις του τις κατέστρεφε και αντίγραφα των καταθέσεών του δεν έχει. Με ύφος χιλίων Ιαβέρηδων, ο Χαρδαλιάς απάντησε σαν ένας μικρός θεός: «Εχω την αλληλουχία των γεγονότων και γνωρίζω ποια χρειάζονται και ποια δεν χρειάζονται για το δικαστήριο»!
Σχολιάζοντας αυτή την κυνική δήλωσή του είχαμε γράψει στις 26 Μάρτη του 2013: «Αυτή η κυνική δήλωση του ασφαλίτη αφαιρεί κάθε φερετζέ από τα τρομοδικεία. Εμείς (η Αντιτρομοκρατική) είμαστε η μοναδική πηγή αλήθειας, λέει ο Χαρδαλιάς, εμείς κατασκευάζουμε τις δικογραφίες και εμείς καθορίζουμε τι ακριβώς χρειάζονται τα τρομοδικεία για να ρίξουν βαριές καταδίκες. Εχουμε το απόλυτο δικαίωμα να προσθέτουμε, να αφαιρούμε, να τροποποιούμε, και οι δικαστές είναι υποχρεωμένοι να δέχονται ό,τι τους λέμε κάθε φορά».
Σε όλες τις τρομοδίκες που έγιναν σε βάρος μελών της ΣΠΦ και άλλων αναρχικών αγωνιστών, που δεν ήταν μέλη της ΣΠΦ, υποβλήθηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης αίτημα της εξαίρεσης του Χαρδαλιά, γιατί είχε ασκήσει προανακριτικό έργο. Το αίτημα απορρίφθηκε, όχι μόνο γιατί έπρεπε να προστατευθεί το κύρος της Αντιτρομοκρατικής, αλλά και γιατί δεν υπήρχαν στοιχεία για την εξατομίκευση των κατηγοριών και έτσι τα τρομοδικεία, πέρα από την κατηγορία της συμμετοχής, δε θα μπορούσαν να καταδικάσουν τα μέλη της ΣΠΦ για τις πράξεις της οργάνωσης, την ευθύνη των οποίων είχε αναλάβει με προκηρύξεις.
Και στις δύο δίκες του Τάσου Θεοφίλου υποβλήθηκε αίτημα εξαίρεσης του Ε. Χαρδαλιά, ο οποίος είχε ασκήσει όχι μόνο προανακριτικό, αλλά και ανακριτικό έργο, αφού -παράλληλα με την ανάκριση που έκανε ο ειδικός ανακριτής, πρόεδρος Εφετών, Δ. Μόκας- γινόταν από τις 18 Αυγούστου του 2012 και μετά ανακριτικό έργο από την ΔΑΕΕΒ, στην Αθήνα και στην Πάρο. Ομως, ακόμη και το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων που αθώωσε τον Θεοφίλου απέρριψε το αίτημα εξαίρεσης του Ε. Χαρδαλιά. Οι τρεις δικαστίνες της αθωωτικής πλειοψηφίας δεν τόλμησαν να τα βάλουν με τον Χαρδαλιά και τη σκοτεινή υπηρεσία του.
Τόλμησαν, όμως, να πετάξουν στα σκουπίδια όλους τους ισχυρισμούς του Ε. Χαρδαλιά και της Αντιτρομοκρατικής και να αθωώσουν τον Θεοφίλου. Κι αυτό είναι προς τιμήν τους, όπως γράψαμε και την προηγούμενη εβδομάδα. Το επαναλαμβάνουμε ευθαρσώς, μολονότι αυτή η απόφαση, όπως και ανάλογες στο παρελθόν, δεν αλλάζει το χαρακτήρα του δικαστικού σώματος ως υπερασπιστή του στυγνού καπιταλιστικού συστήματος και των θεσμών του. Στον κανόνα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις και στο καταθλιπτικό τοπίο των τρομοδικείων μπορεί να κερδηθούν επιμέρους νίκες (θυμίζουμε την τελική απόφαση στη δίκη του ΕΛΑ).
Η δικαστική διερεύνηση πρέπει να συνεχιστεί
Καταρχάς, η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί, γιατί με την αθώωση του Τάσου Θεοφίλου κατέρρευσαν οι ισχυρισμοί της Αντιτρομοκρατικής και του Χαρδαλιά περί τηλεφωνήματος αγνώστου άνδρα ο οποίος «έδωσε» τον Θεοφίλου ως έναν από τους δράστες της ληστείας και της ανθρωποκτονίας στην Πάρο. Θυμίζουμε ότι δίπλα στο σώμα του νεκρού Μίχα βρέθηκε κινητό τηλέφωνο. Το απόρρητο του κινητού ήρθη και βρέθηκε σε ποιον ανήκε (σίγουρα σε έναν από τους δράστες). Βρέθηκε, ακόμα, ότι από το κινητό που έπεσε στον τόπο της ανθρωποκτονίας έγιναν κλήσεις σε συγκεκριμένα κινητά τηλέφωνα.
Η δικαστική έρευνα για τον κάτοχο του κινητού καθώς και για τους κατόχους των άλλων κινητών τα οποία δέχτηκαν κλήσεις απ’ αυτό δε συνεχίστηκε. Οπως αναφέραμε στο αναλυτικό δημοσίευμά μας για την αθώωση του Τ. Θεοφίλου, η δικαστική έρευνα διακόπηκε από την Αντιτρομοκρατική, η οποία άλλαξε τον προσανατολισμό της ανάκρισης. Από καινούργια στοιχεία που συλλέξαμε πιστοποιείται ότι ο προσανατολισμός της έρευνας πράγματι άλλαξε από την Αντιτρομοκρατική, που ήθελε με την ενοχοποίηση του Θεοφίλου να χρεώσει τους αντάρτες πόλης της ΣΠΦ και με δολοφονίες αθώων πολιτών, αλλά αυτό συνεχίστηκε και από τον εφέτη ειδικό ανακριτή Δ. Μόκα. Τόσο η Αντιτρομοκρατική, που στις 19 Αυγούστου του 2012 παρέδωσε στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών τη δικογραφία, όσο και ο ειδικός ανακριτής Δ. Μόκας δε συνέχισαν τη δικαστική έρευνα για τον κάτοχο του κινητού, για τους κατόχους των κινητών που δέχτηκαν κλήσεις απ’ αυτό, αλλά και για τον αλβανό πολίτη που εμφανίστηκε ως αυτόπτης μάρτυρας.
Στις 18 Αυγούστου του 2012, ο Διευθυντής της Αντιτρομοκρατικής, Αλκιβιάδης Τζοΐτης, έστειλε στο Αστυνομικό Τμήμα Πάρου έγγραφο με θέμα «Διαβίβαση προανακριτικού υλικού» με το οποίο του έπαιρνε την υπόθεση: «Ενόψει των ευρημάτων, τα οποία προέκυψαν από τις μέχρι τώρα έρευνες, κρίνεται σκόπιμο να μας διαβιβάσετε προς περαίωση, το σύνολο του συλλεχθέντος προανακριτικού υλικού (δικογραφία), που αφορά την υπόθεση ένοπλης ληστείας και συνακόλουθης ανθρωποκτονίας, που έλαβε χώρα στη Νάουσα της Πάρου Κυκλάδων, την 10-8-2012, προκειμένου να συνεχιστούν στην Υπηρεσία μας οι σχετικές έρευνες».
Ο Τζοΐτης της Αντιτρομοκρατικής πήρε αυτή την πρωτοβουλία, χωρίς να έχει λάβει εισαγγελική παραγγελία. Ζήτησε από το ΑΤ Πάρου τη δικογραφία «προκειμένου να συνεχιστούν από την υπηρεσία μας οι σχετικές έρευνες». Στελέχη της Αντιτρομοκρατικής, όμως, διεξήγαγαν προανάκριση από τις 18 Αυγούστου, δηλαδή πριν λάβουν τη δικογραφία από το ΑΤ Πάρου. Και όχι μόνον αυτό. Ενώ την επομένη, στις 19 Αυγούστου, ο Χαρδαλιάς έστειλε στην Εισαγγελία, εκ μέρους της Αντιτρομοκρατικής, τη δικογραφία με κατηγορούμενο τον Θεοφίλου, η Αντιτρομοκρατική συνέχισε με στελέχη της να διεξάγει προανάκριση-τακτική ανάκριση μέχρι και τον Οκτώβρη του 2012!
Λέμε προανάκριση-τακτική ανάκριση, γιατί πολλούς από τους ουσιώδεις μάρτυρες της υπόθεσης, μετά τις προανακριτικές καταθέσεις που αυτοί έδωσαν στις 10 Αυγούστου στην Πάρο, τους εξέτασαν εκ νέου στελέχη της Αντιτρομοκρατικής ως ανακριτικοί υπάλληλοι και όχι ο αρμόδιος τακτικός ανακριτής. Είναι η μοναδική ή μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις που η Αντιτρομοκρατική διεξάγει ανάκριση ταυτόχρονα με τον ειδικό ανακριτή Δ. Μόκα. Ενήργησε έτσι για-τί ήθελε να έχει τον πλήρη έλεγχο για να δέσει τη σκευωρία σε βάρος του Τάσου Θεοφίλου, «επεξεργαζόμενη» τους αυτόπτες μάρτυρες.
Είναι αποκαλυπτικό το εισαγωγικό σημείωμα που συνοδεύει τη δικογραφία που σχηματίστηκε άρπα-κόλλα στις 18 Αυγούστου του 2012 σε βάρος του Τ. Θεοφίλου από την Αντιτρομοκρατική και στάλθηκε την επομένη στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών (ενώ με το έγγραφο που έστειλε στις 18 Αυγούστου στο ΑΤ Πάρου ζητούσε τη σχηματισθείσα δικογραφία για να συνεχίσει υποτίθεται τις έρευνες): «Σας υποβάλλουμε συνημμένα σχηματισθείσα δικογραφία σε βάρος του Θεοφίλου Αναστασίου του Κωνσταντίνου… Συγκατηγορούμενοι του προαναφερόμενου, για τις ίδιες ως άνω αξιόποινες πράξεις είναι επίσης: α) άνδρας, κανονικής σωματικής διάπλασης, αγνώστων λοιπών στοιχείων, β) άνδρας, κανονικής σωματικής διάπλασης, αγνώστων λοιπών στοιχείων, γ) άνδρας, αγνώστων λοιπών στοιχείων».
Προσέξτε. Ο Χαρδαλιάς και η Αντιτρομοκρατική ζητούν τη δικογραφία δήθεν για να συνεχίσουν τις έρευνες, αλλά τη στέλνουν αμέσως στην Εισαγγελία, έχοντας τυλίξει σ’ αυτήν τον Θεοφίλου. Μιλούν για συνεργούς του Θεοφίλου, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ενώ έχει γίνει άρση του απορρήτου του κινητού που βρέθηκε δίπλα στο σώμα του νεκρού Μίχα, έχει βρεθεί ο κάτοχός του και σε ποιους τηλεφώνησε κατά τη διάρκεια της ληστείας, λίγο πριν τη δολοφονία του ταξιτζή. Το μόνο που ενδιέφερε τους Χαρδαλιά, Τζοΐτη και σία ήταν να στήσουν τη σκευωρία σε βάρος του Θεοφίλου και να πετύχουν την καταδίκη του.
Οπως αναφέραμε, ακολούθησε παράλληλη ανάκριση, από τον εφέτη ειδικό ανακριτή Δ. Μόκα και από την Αντιτρομοκρατική. Αυτή η διπλή ανάκριση, όμως, δεν αποσκοπούσε στην ανακάλυψη έστω των «αγνώστων στοιχείων συνεργών» του Θεοφίλου, αλλά στο «δέσιμο» της σκευωρίας σε βάρος του Θεοφίλου. Δε συνέλαβαν τον κάτοχο του κινητού που βρέθηκε δίπλα στον νεκρό ταξιτζή για να τον ανακρίνουν. Δεν κάλεσαν τους κατόχους των κινητών με τους οποίους επικοινώνησε ο ένας από τους δράστες. Δεν αξιολόγησαν και δεν ερεύνησαν το γεγονός ότι το OPEL ASTRA, με το οποίο διέφυγαν οι δράστες της ληστείας και της ανθρωποκτονίας, το είχαν κλέψει το 2010 αλβανοί δράστες δύο ληστειών.
Ολα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν στη δικογραφία και ήταν σε πλήρη γνώση τόσο του εφέτη ειδικού ανακριτή όσο και των δικαστών του Γ’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που καταδίκασε σε πρώτο βαθμό τον Τάσο Θεοφίλου, και του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που τον απάλλαξε.
Γι’ αυτό και λέμε ότι οι τρεις δικαστίνες που απάλλαξαν τον Θεοφίλου είχαν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να στείλουν τη δικογραφία στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών για περαιτέρω δικαστική διερεύνηση κατά παντός υπευθύνου. Σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται ο Αλ.Τζοΐτης, ο Ε. Χαρδαλιάς και τα στελέχη της Αντιτρομοκρατικής που διεξήγαγαν προανάκριση-τακτική ανάκριση. Ολα αυτά τα στελέχη είναι γνωστά, καθώς στη δικογραφία υπάρχουν οι καταθέσεις των μαρτύρων που εξέτασαν.
Ο Δ. Μόκας έχει πεθάνει, όμως υπάρχουν άλλοι δικαστές που συμμετείχαν στη δικαστική διερεύνηση και πρέπει να κληθούν να καταθέσουν και να δώσουν εξηγήσεις για τον μονόπλευρο δικαστικό έλεγχο σε βάρος ενός αθώου, που τον έκλεισαν πέντε χρόνια στη φυλακή.
Οι τρεις δικαστίνες δεν τόλμησαν να τα βάλουν με την Αντιτρομοκρατική και με συναδέλφους τους, έκαναν όμως το πρώτο βήμα. Θα τολμήσει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου να τα βάλει με την Αντιτρομοκρατική και τους δικαστές που έβαλαν πλάτη για να στηθεί η σκευωρία σε βάρος του Τάσου Θεοφίλου; Ιδωμεν.
ΥΓ. Στο δικαστήριο του πρώτου βαθμού, ο Ε. Χαρδαλιάς δέχτηκε το πρώτο χτύπημα, καθώς αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι «μπορεί να μην ήταν στη ληστεία ο άνθρωπος». Με την αθωωτική απόφαση για τον Τάσο Θεοφίλου, ο Χαρδαλιάς ηττήθηκε κατά κράτος. Το σημαντικότερο είναι ότι έγινε συντρίμμια η κατασκευή του, ότι δήθεν η υπηρεσία του δέχεται τηλεφωνήματα από αγνώστους που δίνουν στοιχεία για τη συμμετοχή αναρχικών αγωνιστών σε διάφορες ενέργειες. Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη, θα συνεχίσει ο Χαρδαλιάς να παρουσιάζει στα τρομοδικεία το σενάριο για τηλεφωνήματα αγνώστων που δίνουν στοιχεία για τη δράση αναρχικών αγωνιστών;
