Το πανό με το σύνθημα του τίτλου, που εμφανίστηκε στις διαδηλώσεις κατά του αντεργατικού νομοσχεδίου (γνωστού ως νόμου Ελ Κομρί, από το όνομα της γαλλίδας υπουργού Εργασίας), σίγουρα δεν είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό, με την έννοια ότι δεν είναι σίγουρο ότι το υιοθετεί η πλειοψηφία της γαλλικής κοινωνίας. Ομως, είναι ενδεικτικό ενός κλίματος που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται από τις αρχές Μάρτη, καθώς οι διαδηλώσεις κατά του νομοσχεδίου που μετατρέπει σε λάστιχο την εργατική δύναμη στην Γαλλία εξακολουθούν να προκαλούν πονοκέφαλο στην κυβέρνηση.
Η τελευταία προσπάθησε να ελιχθεί, υποσχόμενη ότι θα πάρει μέτρα που θα «διευκολύνουν» τους νέους να βρουν δουλειά. Ετσι, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς έσπευσε την Δευτέρα να συναντηθεί με εκπροσώπους οκτώ νεολαιίστικων οργανώσεων που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Ενωσης Φοιτητών της Γαλλίας, της UNEF (κάτι σαν τη δική μας ΕΦΕΕ). Στη συνάντηση ο Βαλς έταξε μέχρι και 500 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, για να διευκολυνθεί υποτίθεται η ανεύρεση εργασίας από τους νέους στην πλήρη κι όχι στη μερική απασχόληση. Πώς θα το κάνει αυτό; Επιβάλλοντας στους καπιταλιστές επιπλέον φόρους και κρατήσεις στα συμβόλαια μερικής απασχόλησης, προκειμένου να ωθούνται στη σύναψη συμβάσεων πλήρους απασχόλησης! Το πόσο ουσιαστικό θα είναι αυτό το μέτρο φαίνεται από τον αριθμό αυτών που υποτίθεται ότι θα ωφεληθούν. Σύμφωνα με το πρωθυπουργικό γραφείο, θα είναι μόλις 126.000 νέοι, δηλαδή ποσοστό μικρότερο από το 5% του εργατικού δυναμικού ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών!
Κι όμως, οι επικεφαλής της UNEF καλωσόρισαν το μέτρο, δηλώνοντας ότι «είναι μια ειλικρινής απάντηση στα αιτήματα των νέων ανθρώπων»! Ταυτόχρονα, όμως, δεν απέκλεισαν τη συμμετοχή της UNEF στη μεγάλη διαδήλωση της 28ης Απρίλη, μέρα για την οποία προκηρύχτηκε γενική απεργία στη Γαλλία.
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση, για την ώρα, δεν είναι η μαζικότητα των διαδηλώσεων. Αυτή ακόμα δεν έχει αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που να αποτελεί σοβαρό κίνδυνο. Ο κίνδυνος προέρχεται από την ταχύτατη εξάπλωσή τους (200 πόλεις διαδήλωσαν το Σάββατο), καθώς και από τη μαχητικότητα μιας νεολαιίστικης μειοψηφίας που συγκρούεται στους δρόμους με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής. Μαθητές επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα, διαδηλωτές σπάνε βιτρίνες, στήνουν οδοφράγματα και συγκρούονται με την αστυνομία. Τέτοια φαινόμενα δεν είχαμε μόνο στο Παρίσι, αλλά και σε άλλες πόλεις, όπως η Ρεν και η Ναντ. Στη Ρεν, τουλάχιστον τρεις μπάτσοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Στη Ναντ, εκατοντάδες διαδηλωτές έστησαν οδοφράγματα, έσπασαν βιτρίνες και ανάγκασαν τους δημοσιογράφους που κάλυπταν τα γεγονότα να φύγουν άρον-άρον.
Οι μόλις 120.000 διαδηλωτές που σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών κατέβηκαν στους δρόμους των γαλλικών πόλεων το περασμένο Σάββατο (αντίθετα, οι διοργανωτές ανέφεραν ότι αυτός ο αριθμός αντιστοιχεί μόνο στο Παρίσι) είναι σίγουρα μικρός αριθμός, όπως μικρός είναι και ο αριθμός των ατόμων που μαζεύεται στις ολονύχτιες συγκεντρώσεις στην «Πλας ντε λα Ρεπιμπλίκ» (κατά το πρότυπο των «αγανακτισμένων» σε Ελλάδα και Ισπανία). Οι συγκεντρώσεις αυτές, για την ώρα, δεν έχουν να δείξουν κάτι το διαφορετικό απ’ αυτό που είδαμε και στη χώρα μας πριν από μερικά χρόνια. Παρολαυτά, δεν είναι καθόλου ευχάριστο για το γάλλο πρωθυπουργό να του κάνουν «επίσκεψη» μερικές εκατοντάδες άτομα το βράδυ του περασμένου Σαββάτου. «Επίσκεψη» που δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς οι μπάτσοι τους έφραξαν το δρόμο και τους πλάκωσαν στα δακρυγόνα.
Το γεγονός ότι η νεολαία έχει εξαγριωθεί με τα μέτρα, που στοχεύουν ως επί το πλείστον αυτήν, σε μια εποχή που η ανεργία στους κόλπους της φτάνει το 25%, σημαίνει ότι μπορεί αυτό το κίνημα να διογκωθεί και να προκαλέσει σοβαρή κοινωνική αναταραχή, ταράζοντας τα ήρεμα νερά του κοινοβουλευτικού κρετινισμού στη Γαλλία. Γι’ αυτό και η γαλλική αστυνομία φροντίζει να διαλύει ακόμα και ειρηνικές συγκεντρώσεις, πνίγοντάς τες στα δακρυγόνα και πλακώνοντας στο ξύλο νέους που αντιδρούν στο αντεργατικό έκτρωμα που επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση.
Γι’ αυτό και οι γραφειοκράτες της UNEF, που τους σηκώνεται η τρίχα όταν πέφτει μια μολότοφ, έφτασαν στο σημείο να βγάλουν ανακοινώσεις σαν… απατημένες ερωμένες, όπως η παρακάτω: «Από την έναρξη των κινητοποιήσεων ενάντια στο νομοσχέδιο για τα εργασιακά, οι δυνάμεις της τάξης κατέστειλαν ιδιαίτερα βίαια τις διαδηλώσεις στη Ρεν. Σήμερα, πάνω από 40 άτομα, κυρίως νέοι που διαδήλωναν ειρηνικά, τραυματίστηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις σοβαρά, από τις αστυνομικές δυνάμεις. Η UNEF έχει πολλάκις καταδικάσει τις βιαιότητες μιας μειοψηφίας ατόμων που επωφελούνται των κινητοποιήσεων για να διεξάγουν μάχες. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί πως στη Ρεν, και όχι μόνο, οι ειρηνικοί διαδηλωτές είναι αυτοί που πέφτουν θύματα της αστυνομικής καταστολής. Η UNEF απαιτεί να τεθεί τέρμα στην αστυνομική καταστολή στο σύνολο της περιοχής και εγκαλεί την κυβέρνηση για την κατάσταση στη Ρεν. Οι τοπικές αρχές δε φαίνεται να συνειδητοποιούν την ευθύνη των αστυνομικών δυνάμεων για την κλιμάκωση της έντασης και της βίας στις διαδηλώσεις. H UNEF υπενθυμίζει την ευθύνη των αρχών για εξασφάλιση της ασφάλειας των νέων και για σεβασμό του δικαιώματος στη συνάθροιση και τη διαμαρτυρία» (https://unef.fr/2016/04/09/plus-de-40-manifestants-blesses-a-rennes-a-la-suite-de-violences-policieres/).
Η εργατική συνδικαλιστική γραφειοκρατία από τη μεριά της παίζει το γνωστό παιχνίδι της εκτόνωσης της λαϊκής οργής, προκηρύσσοντας γενική απεργία όσο πιο αργά γίνεται (στις 28 του Απρίλη!), αντί να οργανώσει άμεσα την κλιμάκωση της ταξικής πάλης. Εχει άλλωστε πάρει ένα δωράκι από την κυβέρνηση (το νέο νομοσχέδιο αυξάνει κατά 20% τον αριθμό των συνδικαλιστικών αδειών), οπότε γιατί να το χοντρύνει; Το κατά πόσο όμως θα κατορθώσει να εκτονώσει την οργή της νεολαίας είναι κάτι που θα δούμε το επόμενο διάστημα.
Είναι αυτή η οργή που οδήγησε την εκπρόσωπο του Εθνικού Συντονιστικού Φοιτητών Γαλλίας (προέκυψε μέσα από τις φοιτητικές συνελεύσεις) Αϊσατού Νταμπό να αρνηθεί να καταδικάσει τη βία των διαδηλωτών, όσο κι αν προσπάθησε να της αποσπάσει μια καταδίκη ο δημοσιομπάτσος της γαλλικής τηλεόρασης. Η Νταμπό κατέληξε ως εξής: «Αρνούμαστε τη διαίρεση, αρνούμαστε να μιλήσουμε για κάποιους που τα σπάνε και για “φυσιολογικούς διαδηλωτές''. Είμαστε όλοι εμείς που θέλουμε να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να αποσύρει αυτό το νόμο». Η θέση αυτή, όπως δήλωσε η Νταμπό, εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συντονιστικό (https://www.atlantico.fr/pepitesvideo/coordination-nationale-etudiante-on-decide-ne-pas-se-dissocier-que-appelez-casseurs-2658244.html).
